دانشمندان مکزیکی به دنبال قوانینی در مورد محصولات اصلاح شده ژنتیکی هستند

[MEXICO CITY, SciDev.Net] محققان در مکزیک از دولت می‌خواهند تا مقررات روشنی را ایجاد کند که فناوری‌های ویرایش ژن مانند CRISPR را از موجودات اصلاح‌شده ژنتیکی (GMOs) متمایز کند، تمایزی که قبلاً در اکثر کشورهای آمریکای لاتین وجود دارد.

مکزیک، همراه با بولیوی، ونزوئلا و پرو، یکی از معدود کشورهای منطقه بدون چارچوب قانونی برای ویرایش ژن در کشاورزی است. در مقابل، آرژانتین و شیلی به ترتیب در سال‌های 2015 و 2017 مقررات پیشگامی را معرفی کردند.

برای رفع این شکاف، 28 محقق از موسسات مختلف مکزیکی بیانیه و طوماری عمومی در Change.org منتشر کردند و خواستار مقررات مبتنی بر شواهد برای اجازه استفاده از ویرایش ژن برای بهبود صفات گیاهی مانند ارزش غذایی و مقاومت به خشکی شدند.

لوئیس خوزه دیلای آردوندو، مدیر واحد ژنومیک پیشرفته در مرکز تحقیقات و مطالعات پیشرفته و یکی از امضاکنندگان بیانیه گفت: “ما نگران این هستیم که اگر این فناوری در مکزیک محدود بماند، کشورهای دیگر محصولات بهبود یافته ای را توسعه دهند که بعدا مجبور به واردات آن خواهیم شد.”

درخواست آنها پس از آن صورت می گیرد که کلودیا شینباوم، رئیس جمهور مکزیک، فرمانی را در ماه مارس امضا کرد که بر اساس آن کشت ذرت یا ذرت اصلاح شده ژنتیکی ممنوع شد.

این فرمان بیان می‌کند که تولید ذرت در مکزیک «باید عاری از تغییرات ژنتیکی باشد که توسط تکنیک‌هایی غلبه می‌کند که بر موانع طبیعی تولید مثل یا نوترکیبی غلبه می‌کند. [the process of breaking and reforming DNA to create new gene variants]مانند تراریخته [genetically modified] فرهنگ ها».

اگرچه این فرمان به طور خاص ذرت را هدف قرار می‌دهد، اما محققان نگرانند که بتواند به گونه‌ای تفسیر شود که سایر محصولات و تکنیک‌ها، از جمله ابزارهای ویرایش ژن مانند CRISPR-Cas، که امکان تغییرات دقیق در DNA یک موجود را بدون نیاز به معرفی ژن‌های خارجی فراهم می‌کند، را پوشش دهد.

آلخاندرا کوادرانا، محقق فوق دکتری در موسسه تحقیقات اجتماعی در دانشگاه ملی خودمختار مکزیک، می گوید: «تنظیم متفاوت ویرایش ژن به معنای باز کردن بی رویه آن نیست. “این در مورد نظارت بر فرآیندهای نوآوری و تصمیم گیری مستقل در مورد آنها است.”

CRISPR-Cas چیست؟

CRISPR-Cas یک سیستم ویرایش ژنوم است که به دانشمندان اجازه می‌دهد تا تغییرات هدفمندی را در DNA ایجاد کنند – برش، خاموش کردن یا اصلاح ژن‌های خاص. کاربرد وسیعی در پزشکی، کشاورزی و بیوتکنولوژی دارد.

آگوستین لوپز-هررا، مهندس کشاورزی در دانشگاه خودمختار چاپینگو در مکزیک، که در این طومار دخالتی ندارد، گفت که موضع فعلی دولت نشان می‌دهد که هر بیوتکنولوژی جدید مضر ارزیابی می‌شود و مقررات را «فوری و مناسب» می‌سازد.

DeLaye می گوید یکی از چالش های اصلی این است که “در نهایت همه چیز به عنوان GMO جمع می شود.”

او گفت: «ویرایش ژنتیکی دقیق لزوماً شامل GMO نیست و بنابراین سزاوار مقررات خاص خود است.

او توضیح داد که ویرایش ژن شامل تغییرات هدفمند و کنترل شده در توالی DNA ارگانیسم برای تغییر عملکرد ژن است. برخلاف اصلاح ژنتیکی، لزوماً مواد ژنتیکی از گونه های دیگر را معرفی نمی کند.

چیزی که آنها خواستار تنظیم هستند این است که نتیجه به کارگیری این تکنیک ویرایش هیچ تفاوتی با نتیجه یک جهش طبیعی ندارد – به جز اینکه با این فناوری می توان خواص فرهنگ را با دقت بیشتری تغییر داد.

با این حال، همه دانشمندان موافق نیستند. آلما پینیرو، متخصص ژنتیک مولکولی در دانشگاه متروپولیتن خودمختار مکزیک، هشدار داد که این فناوری‌ها خطرات ذاتی دارند.

او گفت: “انتخاب طبیعی هیچ جهت گیری ندارد، اما این تکنیک ها دارند.” آنها معمولاً بر ژن هایی با ویژگی های پیچیده ژنتیکی تأثیر می گذارند، بنابراین تأثیرات غیرمنتظره آنها را می توان بزرگتر کرد.»

پینیرو اضافه کرد که این فرض که گیاهان ویرایش شده ژنی معادل جهش های طبیعی هستند، «ساده انگارانه» است.

او گفت: “وقتی آنها از محیط کنترل شده آزمایشگاه خارج می شوند، فعل و انفعالات گیاهان ویرایش شده ژنی بسیار پیچیده تر از آن چیزی است که ما می توانیم پیش بینی کنیم. این نیاز به تجزیه و تحلیل چند رشته ای دارد.”

درس هایی از آمریکای لاتین

آرژانتین اولین کشور در جهان بود که قوانین خاص ویرایش ژن را برای اصلاح نباتات اتخاذ کرد. سیستم آن محصولات را به صورت موردی ارزیابی می کند تا مشخص کند که آیا آنها معیارهای GMO را دارند یا خیر. اگر نه، آنها به عنوان محصولات معمولی در نظر گرفته می شوند.

این رویکردی است که در اکثر کشورها اتخاذ می شود.

در شیلی، اگر نهاد نظارتی تشخیص دهد که محصول حاوی DNA ارگانیسم دیگری نیست، آن را نیز یک محصول عادی در نظر می گیرند.

میگوئل سانچز، دکترای علوم زیستی و مدیر اجرایی ChileBio، انجمن شرکت‌های بیوتکنولوژی کشاورزی، گفت: “هیچ اقدامات ایمنی زیستی برای اعمال، هیچ نظارتی، هیچ قابلیت ردیابی، هیچ برچسب‌گذاری، هیچ کاری وجود ندارد.

سانچز اضافه کرد که ویرایش ژنتیکی زمان و هزینه توسعه انواع محصولات جدید را کاهش می دهد تا به ما کمک کند تا با چالش های آب و هوایی سازگار شویم و امنیت غذایی را تقویت کنیم. و مکزیک در حال حاضر گم شده است.

یک بحث گسترده تر

در حالی که بسیاری از محققان فقدان مقررات در مکزیک را مانعی برای نوآوری می‌دانند، دیگران استدلال می‌کنند که بحث باید فراتر از جنبه‌های علمی و فنی باشد.

پینیرو گفت: «ما در بحث عمومی درباره ویرایش ژنوم دیر رسیده ایم.

اما ما باید از بحث GMO در دهه‌های اخیر درس بگیریم و درک کنیم که استفاده از فناوری‌های جدید را نمی‌توان صرفاً به بحث فنی و علمی در مورد نحوه عملکرد این فناوری محدود کرد، بلکه نیاز به بحث گسترده‌تری دارد که به نیازهای کشاورزی مکزیک پاسخ دهد.»

او نسبت به آنچه «خوش‌بینی فنی» نامید هشدار داد.

او افزود: “همه مشکلات را نمی توان تنها با فناوری حل کرد.” بسیاری از این موارد اجتماعی یا اقتصادی هستند – مربوط به توزیع ثروت یا دسترسی به بازار – و بیوتکنولوژی به تنهایی آنها را برطرف نخواهد کرد.

کوادرانا بر این باور است که مقررات جدید می تواند این دیدگاه های متضاد را گرد هم آورد.

برای او، فن آوری ها ذاتا خوب یا بد نیستند – بستگی به نحوه استفاده از آنها، در چه زمینه و با منافع چه کسی دارد.

وی افزود: «این بیانیه راهی برای شروع بحث روی میز این موضوع است.

“این فرصت خوبی برای مقایسه نظرات مختلف، ایجاد اجماع، بحث درباره ایده ها و تبدیل آن به یک مقررات است. این ایده آل خواهد بود.”

این مقاله توسط بخش آمریکای لاتین و کارائیب SciDev.Net ایجاد شده است.