این گفتگو را برای اولین بار 14 سال پیش منتشر کردیم. حداقل نیمی از همسالان من در دبیرستان و دانشگاه تصمیم گرفتند که اصلاً بچه دار نشوند. در نهایت من فقط یکی ماندم و میشل هم همینطور.
میشل و جسا در مورد اینکه چرا تصمیم گرفتیم با یک کودک بمانیم صحبت می کنند.
جسا: پس اجازه دهید بررسی کنم که آیا این را درست متوجه شده ام: شما خود تک فرزند هستید و یک تک فرزند نیز دارید؟
میشل: اینطور است و همیشه فکر می کردم اگر پدر و مادر شوم تک فرزند خواهم داشت. من یک دختر سه سال و نیم دارم. شما چه برادر و خواهری دارید؟
جسا: بله، من یک برادر بزرگتر دارم. من می دانم که بسیاری از مردم به نظر می رسد که ساختار خانواده خود را در هنگام تشکیل خانواده خود بازسازی می کنند، اما به هر دلیلی به نظر من درست نبود.
میشل: شما یک پسر دارید، درست است؟ چطور تصمیم گرفتید که تنها یک فرزند داشته باشید؟
جسا: بله من یک پسر سه ساله دارم. این واقعا ترکیبی از عوامل است. فکر می کنم از نظر آزادی شخصی که هنوز دارم، حتی به عنوان مادر یک کودک خردسال، از قتل فرار کردم. بیشتر به دلیل داشتن یک پدر بسیار درگیر. و من نمی خواهم به شانسم فشار بیاورم. انتقال شما به سمت والدین چگونه بود؟
میشل: به طرز عجیبی، به نظر می رسد شباهت هایی وجود دارد – شوهر من مانند من شغل آزاد دارد و او مایل بود مراقبت از دخترمان را به اشتراک بگذارد. بنابراین، در حالی که انتقال ما به پدر و مادر شدن از همه راه‌های معمولی خسته‌کننده و گیج‌کننده بود، من آزادی زیادی برای دنبال کردن حرفه‌ام داشتم – و فکر نمی‌کنم با خانواده‌ای بزرگتر چنین انعطاف‌پذیری را داشته باشم. یه جورایی به شغلم به عنوان بچه دوم نگاه میکنم! البته دخترم در پایان برنده خواهد شد، اما کار من چیزی است که دوستش دارم و می‌خواهم آن را پرورش دهم – و اگر اجازه بدهم تمام وقت من را می‌گیرد و می‌تواند تمام وقت من را بگیرد. چگونه شما و شریک زندگیتان مراقبت را سازماندهی کردید؟
جسا: برای شروع، سام 9 ماه مرخصی با حقوق والدین از طریق یک شغل دولتی داشت. اما الیور همچنین از کودکی به طور تمام وقت از کودک مراقبت می کرد. و این یکی از دلایلی است که من آنقدر نگران حقیقت فرهنگی نیستم که تنها کودکان اجتماعی ضعیف هستند – الیور در مهدکودک زندگی اجتماعی بسیار بیشتری نسبت به خودم دارد. خنده دار است – به طور حکایتی، به نظر می رسد که ما در اقلیت کوچکی هستیم و برخلاف انتظارات، اما طبق آخرین سرشماری کانادا، اکنون تقریباً نیمی از خانواده های یک فرزند در کانادا را تشکیل می دهند. به نوعی برای من احساس نمی شود، شاید به این دلیل که مثلاً برای هر خانواده ای که چهار خواهر و برادر دارد، چهار نفر هستند که به دوستان خود می گویند خانواده بزرگی دارند. بنابراین احساس می شود خانواده های پرجمعیت عادی هستند. آیا برای داشتن دیگری فشار خارجی داشتید؟
میشل: خانواده‌های تک‌فرزندی زیادی در حلقه اجتماعی ما وجود دارند، بنابراین من برای داشتن یک فرزند دیگر فشار همسالانم را احساس نمی‌کنم – و البته، والدین من فقط یک فرزند داشتند، بنابراین از داشتن یک نوه خوشحال هستند. فکر می کردم کی و آیا دخترم برای برادر یا خواهر بچه درخواست می کند – او بچه ها را دوست دارد و اغلب در مورد خواهر و برادر بچه های دیگر صحبت می کند – اما تا کنون این کار را نکرده است. گاهی می‌گوید: «بعضی‌ها دو خواهر یا دو برادر دارند، اما من و تو، مامان، ما خواهر و برادر نداریم، فقط ما!» برای او بد به نظر نمی رسد، حداقل هنوز. آیا پسر شما تا به حال در مورد خواهر و برادر صحبت می کند؟
جسا: هنوز نیومده ولی هنوز خبریه که بابا بابای باباه و … خیلی وقته ولی پسرخاله هم سن و سالش داره. منابع برای من هم مشکل ساز است. نه تنها از نظر مالی – اگرچه برای هر کودک حدود یک چهارم میلیون دلار برای بزرگ کردن آنها نیاز است، بدون احتساب کمک های دانشگاهی – بلکه زمان، صبر و توجه نیز که همه آنها محدود هستند. من واقعاً افرادی را تحسین می کنم که می توانند برای سه، چهار، پنج یا چند نفر که به همه اینها نیاز دارند، جا باز کنند – اما مطمئن نیستم که برای این کار کوتاهی کرده باشم، و از اینکه سعی کنم فقط بدانم که نیستم، متنفرم!
میشل: میدونم منظورت چیه – و چون با خواهر و برادر بزرگ نشدم، از رقابت خواهر و برادری خبر ندارم. می ترسم انرژی لازم برای مقابله با آن را نداشته باشم و همچنین می ترسم ندانم چگونه این کار را انجام دهم – به عنوان تک فرزند می توانم از تجربه خودم استفاده کنم. در مورد منابع، من به همه مواردی که نام بردید و همچنین منابع سیاره‌ای فکر کردم – می‌دانم که برخی افراد عمیقاً احساس می‌کنند که خانواده کاملی بدون چند فرزند ندارند، و من نمی‌خواهم افرادی را که خانواده‌های بزرگ‌تری دارند محدود یا مورد انتقاد قرار دهم. اما من خوشحالم، فقط به دلایل استفاده از منابع، که احساس می کنم خانواده ما با یک فرزند کامل است. آیا این چیزی است که شما به آن فکر کرده اید؟
جسا: راستش را بخواهید، من شک دارم که مانع از داشتن دیگری شود. فکر میکنم می‌توانم افرادی را که فکر می‌کنند دو یا چند فرزند یک خانواده کامل را تشکیل می‌دهند، درک کنم، زیرا این یک تفاوت کیفی و کمی است – همان دلیلی که من تصمیم گرفتم این کار را نکنم. به محض اینکه تعداد فرزندان با بزرگسالان برابر یا بیشتر شود، فرهنگ یک خانواده کودک محور می شود. به نظر می رسد درجه هرج و مرج به طور تصاعدی در حال افزایش است. من برای آرامش ذهنم ارزش قائل هستم و با یکی هنوز هم می توانم آن را داشته باشم. همچنین، من فکر می کنم که این تعداد بسیار باکلاس و قابل حمل (به معنای واقعی کلمه) از بچه ها است. من شنیده ام که مردم در مورد نگرانی از این موضوع صحبت می کنند که اگر زندگی یک کودک به اشتباه پیش برود، باید به فرزند دیگری تکیه کنید. آیا تا به حال نگران تمام تخم مرغ های خود در یک سبد هستید؟
میشل: فکر میکنم در یک سطح درونی بسیار عمیق نگران آن هستم، مانند زمانی که صحبت از ایمنی دخترم می‌شود – شاید ناخودآگاه متوجه شدم که تمام میراث ژنتیکی من در یک بسته کوچک در حال حرکت است! اما در سطح آگاهانه تر، نه، من نگران آن نیستم. شاید یکی از مزایای پدر و مادری کمی بزرگتر بودن – زمانی که دخترم را داشتم 34 ساله بودم – این است که وقتی پدر و مادر شدم هویت خود را به خوبی تثبیت کردم، بنابراین نگران نیستم که زندگی او در مورد چیزی جز خودش “به هم ریخته” شود. من به دستیابی او به هیچ موفقیت سنتی وابسته نیستم مگر اینکه خودش آن را بخواهد. آیا این منطقی است
جسا: ما کاملاً در مورد آن موافقیم – من از این ایده که بچه ها فقط بزرگسالان آینده هستند ناراحتم. من فکر می کنم آنها افراد قانونی در هر سنی هستند و بسیاری از مردم این را فراموش می کنند!
میشل: آیا تا به حال به داشتن دیگری فکر کرده اید؟ من این کار را به هیچ وجه جدی انجام نمی‌دهم، اما گاهی اوقات احساس میکنم دوباره شاهد کل انتقال بزرگ از دوران نوزادی به کودکی هستم – حالا که بیشتر بیدار هستم و شوکه‌تر شده‌ام. این باعث می شود که برای بار دوم فیلم را ببینم.
جسا: بسیاری از تصمیمات من بسیار وابسته به زمینه هستند، بنابراین من آن را رد نمی کنم. این برای همیشه در اینترنت می ماند، بنابراین اگر فرزند دوم آینده من آنجا باشد و آن را بخواند، مطمئن هستم که دلیل بزرگی برای داشتن شما داشتم!!
تصویر: iStockPhoto
The post Motherhood: Two for One اولین بار در The Last Word On Nothing ظاهر شد.
