آخرین کلمه در مورد هیچ

لحظه کوتاهی در زندگی من بود که فکر کردم واضح است که الگوی دنیای درون چیست. البته حتی! این نسخه هومونکولوس کیهان است که در جمجمه ما نشان داده شده است. مثل این شعر امیلی دیکنسون که در یکی از آنها پیدا کردم مقالات همیشه روشنگر ماریا پوپوا در مورد آگاهی:

مغز – پهن تر از آسمان است –
برای – آنها را در کنار هم قرار دهید –
یکی که دیگری شامل خواهد شد
با سهولت – و شما – به –

مغز عمیق تر از دریا است –
برای – نگه دارید – آبی تا آبی –
یکی دیگر زمام امور را در دست خواهد گرفت –
همانطور که قارچ ها – سطل ها – انجام می دهند –

از نظر ساختار اصلی واقعیت، بازنمایی درونی من از جهان احتمالاً با شما کاملاً سازگار است. برای شما، من، و امیلی دیکنسون بزرگ، رنگ آبی به شیوه‌ای ظاهر می‌شود که مطابق قوانین فیزیک است. اما هنگامی که فوتون توسط میله‌ها و مخروط‌ها گرفته می‌شود و در امتداد عصب بینایی به مغز منتقل می‌شود، ما نسبتاً در تخصیص این اطلاعات به گروهی از نورون‌ها که جهت، لبه‌ها و معنی را تعیین می‌کنند تا هر شکل آبی را شناسایی کنیم، سازگار هستیم. ما در حال نگاه کردن به

راه‌های دیگری نیز وجود دارد که در آن مدل‌های داخلی ما یک واقعیت اساسی را به اشتراک می‌گذارند. متأسفانه، بازاریابی و تبلیغات یکی از عوامل است – من حدس می‌زنم که ایده شما از “جنیفر آنیستون” به طور قابل توجهی با من مطابقت دارد (مگر اینکه جنیفر آنیستون را شخصاً بشناسید، در این صورت حقیقت شما به شدت از دیدگاه روابط عمومی من متفاوت خواهد بود. ).

در تمام روابط شخصی ما، مدل های دنیای درون ما به شدت متفاوت خواهد بود. من نظریات بسیار متفاوتی در مورد اصطلاح “مادر بزرگ” نسبت به شما دارم، به لطف این واقعیت که مادربزرگ های ما به طور منحصر به فردی متفاوت هستند. من از این مثال ها استفاده کردم چون آنجا بودند ادعاها (و تکذیب ها و رستاخیزها) که تک نورون های خاص هم در مغز شما و هم در مغز من به طور منحصر به فردی برای نمایش این افراد در ذهن ما اختصاص داده شده است.

همه اینها تا حدودی به درک آنچه مردم انجام می دهند کمک می کند دنیای مغز – یک مرکز تحقیقاتی میان رشته ای در دانشگاه فرایبورگ – تا. آنها می خواهند بدانند: این دنیاها چگونه ساخته می شوند؟ آیا زیرلایه فیزیکی قابل شناسایی در ساخت آنها وجود دارد؟ مانند روشی که مغز آبی را درک می کند؟ یا مانند روشی که مغز (شاید) جنیفر آنیستون را درک می کند؟

برخی چیزها باید مرتبط باشند: توانایی حشره برای درک “بالا” و “پایین” را درست از دروازه خارج کنید. آنها با معلمان کوچک فیزیک حشرات به مدرسه حشرات نمی روند که به آنها مسیریابی و نحوه خواندن سرعت باد را آموزش می دهند. بنابراین این اطلاعات باید قبلاً در ساختار فیزیکی وجود داشته باشد.

چیزی که من را به شرکت در کنفرانس BrainWorlds سوق داد، یک نظر دور ریختنی بود که در کنفرانس قبلی شنیده بودم. در میان تمام صحبت‌هایی که درباره خطرات وجودی و ترس‌های ابرهوش مصنوعی وجود داشت، او نادیده‌انگیز بود. او با تمسخر گفت: «وقتی هوش مصنوعی یک مدل داخلی از جهان دارد، با من صحبت کن.

من بلافاصله کنجکاو شدم. به عنوان کسی که هیچ چیز، صفر، در مورد سیستم های وزن دهی شبکه عصبی یا انتشار پس زمینه نمی داند (در واقع من در مورد تمام این اصطلاحات هوش مصنوعی کمی شبیه ChatGPT هستم زیرا می توانم تمام عبارات درست را کامل کنم، اما لعنتی اگر بدانم در واقع در مورد چه چیزی صحبت می کنم. ) – احساس کردم که ناگهان با چیزی به طور کلی قابل درک برخورد کردم. هوش مصنوعی تقریباً تکمیل خودکار است. ما نیستیم. (خب، به جز من وقتی در مورد هوش مصنوعی صحبت می کنم.) و شاید این چیزی است که در مورد هوش بیولوژیکی خاص است. این اطلاعات جدید را می گیرد و آن را از طریق جهان شبیه سازی شده پیچیده در جمجمه ما برای تجزیه و تحلیل ادغام می کند. یک مدل داخلی از جهان، اطلاعات را زمینه سازی می کند. مدل دنیای درون به ما عقل سلیم می دهد. فقدان هوش مصنوعی دلیلی است که هوش مصنوعی مورد توجه قرار گرفته است شکننده و عاری از عقل سلیم.

(در واقع، یک حوزه بسیار جالب از علوم اعصاب وجود دارد که به این موضوع اختصاص داده شده است: این ایده که ما یک مدل مینیاتوری از جهان در مغز خود می سازیم که عمدتاً با خلبان خودکار کار می کند، مگر اینکه محرکی که از دنیای بیرون دریافت می کنیم با انتظارات در تضاد باشد. تنظیم شده توسط این مدل.)

این جهان شبیه سازی شده مدل داخلی ما از جهان است و هر موجود زنده ای آن را دارد. و برای ساختن یک هوش مصنوعی که بتوانیم به آن اعتماد کنیم که توهم نداشته باشد، باید راهی پیدا کنیم تا به آن یک مدل داخلی از جهان بدهیم.

من خیلی هیجان زده بودم که این اطلاعات محکم را در دستانم داشتم.

سپس آن را به دوستان فنی خود گفتم، افرادی که می دانند پس انتشار یعنی چه، زیرا آنها یک مدل ذهنی قوی از آن دارند، نه فقط معنی کلمات، بلکه مقداری از ریاضیات.

بلافاصله گفتند که مفهوم “مدل دنیای درونی” بی معنی است، زیرا البته هوش مصنوعی مدل دنیای درونی خود را دارد، به نظر شما این همه گره ها، وزن ها و الگوریتم های پس انتشار فقط مدل دنیا هستند. در مغزی که شبیه مغز ما نیست.

و سپس متوجه شدم که باید مدل دنیای درونی خود را از چیستی مدل دنیای درونی به روز کنم. و سپس متوجه شدم که باید بازنمایی درونی‌ام از خودم را آن‌گونه که در مدل دنیای درونی‌ام وجود دارم، به روز کنم، از خودی که مدل دنیای درونی را می‌فهمد تا خودی که نمی‌داند.

این را از زیر تختم می نویسم. اینجا جایی است که من اکنون زندگی می کنم و با رژیم غذایی صدپاها، عنکبوت ها و گاه به گاه موش زندگی می کنم. من به اندازه کافی دنیا را خورده ام و می خواهم اکنون با یک مدیر صحبت کنم.

[this is cross-posted from my Substack, which I have just started after one and a half years of biting my nails about it]