مقالات

نفرین دانش – آخرین کلمه در مورد هیچ


طلسم توث، خدای علم، نوشتن و دانش مصری، به صورت ibis نشان داده شده است. با حسن نیت از موسسه هنر شیکاگو

آیا شما “نفرین دانش” را دارید؟ اگر در حال خواندن The Last Word on Nothing هستید – که به این معنی است که شما یک فرد کنجکاو، باسواد، فوق العاده باهوش (همچنین خوش تیپ) هستید – احتمالاً اینطور هستید. نفرین دانش به این پدیده اشاره دارد: هنگامی که شما چیزی را می دانید، به راحتی می توانید فراموش کنید که قبلاً آن را نمی دانستید و بسیاری از مردم هنوز هم نمی دانند. نفرین دانش (حداقل آن طور که در ذهن خودم می شنوم) یک اصطلاح کنایه آمیز است. شخصی را تصور کنید که دستی بر پیشانی خود دارد و با ناراحتی به بالا نگاه می کند: وای بر من!

نفرین دانش به نوعی برعکس اثر دانینگ-کروگر است، این یافته که بسیاری از افرادی که اطلاعات کمی در مورد یک موضوع دارند، با اطمینان میزان دانسته های خود را بیش از حد برآورد می کنند. در لعنت به دانستن اینکه چقدر دست بالا می گیرید دیگری مردم می دانند.

تشخیص نفرین دانش، به ویژه برای نویسندگان، ویراستاران، پوسترهای رسانه های اجتماعی، دانشمندان، پژوهشگران، چت کنندگان، کاریکاتوریست ها یا ارتباط دهندگان از هر نوعی مهم است.

من برای بسیاری از نشریات ویرایش کرده‌ام، و یکی از نقش‌های مورد علاقه‌ام به‌عنوان ویراستار گوش دادن به نویسنده‌ای است که امیدوارم بیش‌تر از من درباره موضوع خود بداند، درباره یک سری ایده‌های داستانی ممکن صحبت کند. نمی دانم این را در مورد نویسندگان علم می دانید یا نه، اما آنها خیلی چیزها را می دانند! پیدا کردن چیزی که فکر می کنند واقعا جدید است برای آنها سخت است زیرا چیزهای زیادی برای آنها جدید نیست. بنابراین آنها اغلب هر ایده داستانی را در حین حرکت رد می کنند، شاید به این دلیل که ما موضوع مشابهی را در سال 2023 پوشش دادیم، یا داستانی در یک نشریه رقیب وجود داشت که هدف آن کارشناسان است، و به هر حال، همه می دانند. وظیفه سردبیر این است که وقتی شروع یک داستان خوب را می شنوند جلوی آنها را بگیرد و بگوید: “جالب است!” این جالب است و بسیاری از مخاطبان شما هنوز این مطالب را نمی‌دانند و دوست دارند بدانند، پس به آنها بگویید.

گفتن عامیانه نوعی نفرین دانش است. هنگامی که به اصطلاحات مسلط هستید، تشخیص اصطلاحات تخصصی دشوار است، بنابراین افراد ارتباطی باید در توضیح اصطلاحات سختگیرانه عمل کنند، به خصوص آنهایی که در اصطلاح رایج یک چیز هستند و در بین متخصصان یک چیز متفاوت است. «بازخورد مثبت» مثال خوبی است که سوزان جوی هاسل، رابط آب و هوا از آن استفاده می‌کند. چه کسی بازخورد مثبت نمی خواهد؟ دانشمندان آب و هوا از این اصطلاح برای اشاره به چرخه های خودتقویت کننده استفاده می کنند، مانند اینکه چگونه هنگام ذوب یخ، انعکاس کمتری از نور خورشید دریافت می کنید، باعث ذوب شدن یخ بیشتر و بازتاب کمتری می شود. در مورد کارشناسانی که «مشهور» هستند نیز همینطور است. اگر در مورد آنها می نویسید، ادامه دهید و از نام هر دوی آنها استفاده کنید و یادآوری کنید که آنها چه کسانی هستند.

نفرین دانش یکی از دلایلی است که من “امروز یاد گرفتم” را به عنوان هشتگ و رویکردی برای ارتباط دوست دارم، راهی برای فروتنی، هیجان و سخاوت با دانش جدید در آن واحد. در سطح متا، با تأکید بر چیزی که به تازگی آموخته ایم، به افرادی می گوییم که قبلاً آن چیز را می دانستند (زیرا همه می دانند) که همه آن را نمی دانند. موردی که امروز یاد گرفتم برای عده ای شیرینی تازه و برای برخی دیگر یادآور نفرین دانش است.

نفرین دانش نوعی مشکل تئوری ذهن است، مشکل بازنمایی آنچه دیگران درک می‌کنند و می‌دانند، به یاد می‌آورند و به آن اهمیت می‌دهند. خیلی ساده تر است که فرض کنیم ذهن آنها پر از همان چیزهایی است که در ذهن ما وجود دارد. این یک مشکل سخت است! ما چگونه باید بدانیم که دیگران چه می دانند؟ برای فهمیدن اینکه چگونه می توان داستانی را تعریف کرد که برای افرادی که اطلاعات زیادی در مورد یک موضوع ندارند، قابل درک و برای افرادی که می دانند لذت بخش و تازه باشد، باید فکر کرد.

من در مورد داستان هایی که از توجه عمومی محو می شوند، بسیار فکر کردم زیرا مشکل حل شده است. چیزی بد بود و بعد بهبود یافت. برخی از مردم می‌دانند که ما باران اسیدی را برطرف کردیم، نهنگ‌ها را نجات دادیم، واکسن‌هایی علیه سرطان ایجاد کردیم و سیب‌ها را خوشمزه‌تر کردیم. اما دیگران نمی دانند، یا فراموش کرده اند، یا نمی دانند چگونه اتفاقات خوبی رخ می دهد، تا حدی به این دلیل که رسانه های جمعی (به دلایلی) بر مشکلاتی تمرکز می کنند که حل نشده اند. و رسانه های جمعی با نفرین دانش مشکل بزرگی دارند.

هیچ راه آسانی برای خروج از نفرین دانش وجود ندارد، مخصوصاً برای نویسندگان (که شامل هر کسی می شود که چیزی می نویسد). اما صحبت کردن با افراد دیگر (ویراستاران، همکاران، دوستان دوستان یا دوستانی که در رسانه های اجتماعی با آنها در ارتباط هستید) و پرسیدن سوال کمک می کند. آیا همه از قبل این را می دانند؟ این کمی عجیب است، اینطور نیست؟ یا خسته کننده است؟ یا واضحه؟ آیا این مفید است؟ جالب است به شما می گویم این است.


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا