اگر واقعاً به یک نقشه خیره شوید و به تخیل کودکانه خود اجازه دهید، بریتانیا مانند یک دایناسور کارتونی کوچک به نظر می رسد که به سمت اروپا غرش می کند و دمش به سمت اقیانوس اطلس است. در بالای صف اسکوات بزرگنمایی کنید: اینجا کورنوال است، خانه کرم و پیاده روی های ساحلی چشمگیر.
درست در انتها یک شهر کوچک پشمالو به نام هیل پیدا خواهید کرد. ویژگی بارز هیل یک ساحل بسیار بزرگ است، اما تقریباً تنها ویژگی آن است. این دقیقاً همان چیزی است که ما دنبال آن بودیم. تابستان امسال برای چند روز از گرما، شلوغی و بوی تعفن لندن فرار کردیم و به محله ای از خانه های هابیت های یک طبقه کوچک که در تپه های شنی فرو رفته بودند، رفتیم.
مسیر از خانه خاص هابیت ما تا ساحل در امتداد مسیرهای به سختی موجود از میان علف‌های خشک و تیز و خارهایی که مچ پا و گوساله‌های ما را گاز می‌گرفتند پیچید. متوجه شدم که برخی از این علف‌ها با گلی جذاب شکوفا می‌شوند که قبلاً هرگز آن را ندیده بودم، که پیچک‌های سفید کم‌رنگ آن تقریباً شبیه حلزون بود. من آنها را دقیق تر بررسی کردم.
o بدون حلزون-مانند. اینها حلزون های واقعی بودند. که به بالای ساقه‌های علف بلند صعود کرده بود، گاهی به تنهایی و گاهی گروهی، و خوشه‌های کوچکی را تشکیل می‌داد که من آنها را با فلور عجیب و غریب کورنیش اشتباه گرفته بودم.
اما چرا؟
معلوم می شود که یک تیغه علف به اندازه یک دیوار برای سر خوردن خوب است، و هر دو به دلایل مشابهی سر می خورند: دوری از شکارچیان و البته خارج شدن از گرمای بی پایان. تا حدودی برخلاف تصور، کمی بالاتر از روی زمین سردتر است.
حلزون ها نیز می توانند برای قضاوت وارد آنجا شوند. این فرآیند نحوه زنده ماندن آنها در دوره های خشکسالی یا گرمای شدید است و ورودی پوسته خود را با مخاط چسبنده می بندند تا رطوبت را حفظ کنند. بنابراین در پوسته خود مهر و موم شده اند، در حالی که منتظر بهبود شرایط هستند، زندگی خود را به حالت تعلیق در می آورند (احتیاط، من در میانه مرحله ای از زندگی خود هستم که باعث می شود همین رویکرد را در نظر بگیرم).
یک نکته جالب در این واقعیت وجود دارد که من حلزون هایی را پیدا کردم که این کار را در بریتانیا انجام می دهند. به نظر می رسد این رفتار در حلزون های نواحی مدیترانه ای بسیار معمول تر است. تصویرگر طبیعت به نام جان مویر لاوز، که اینستاگرامش بوفه‌ای از نقاشی‌های زیباست، حلزون‌هایی را در حال قدم زدن در اطراف سانتورینی، جزیره‌ای یونانی غرق آفتاب که آب و هوای آن تا امسال برخلاف آب و هوای ما در بریتانیا بود، شکار کرد. آثار هنری او ساختارهای بسیار پرجمعیت‌تر و پیچیده‌تری را که در آنجا شکل می‌دهند نشان می‌دهد.
و با این حال، او نیز مانند من به رفتارهای کوهنوردی معتاد به نظر می رسید. “چرا باید بروم بالا؟” او به خوشنویسی حلقه ای فکر می کند. و سپس، در گوشه پایین سمت چپ، یادداشتی به دلیل وحشتناک‌تری برای حلزون برای جستجوی زمین‌های بلندتر اشاره می‌کند.
“مورچه های آلوده به کوردیسپس”
اگر LWON را بخوانید، به احتمال زیاد با قاتل سریالی شرور آشنا هستید Ophiocordyceps Unilateralis. وقتی این قارچ انگلی قاتل سیستم عصبی مورچه را می رباید، اهداف زندگی مورچه را با اهداف خود نادیده می گیرد. مورچه انگلی، به جای اینکه مخفیانه در بوته ها نفوذ کند، اکنون نیاز شدیدی به بالا رفتن احساس می کند. هنگامی که قارچ به آنجا رسید، آخرین عمل وحشیانه قارچ این است که یک سر قارچ را مانند سینه شکن از میان سر مورچه می رانند. فرازمینیکه در اطراف سر کوچک عجیب و غریب خود می چرخد تا زمانی که در بارانی از هاگ هایی که توسط نسیم منفجر می شوند منفجر شود و هر مورچه ای را که به اندازه کافی بدشانس باشد آلوده کند. کف کنید، بشویید، تکرار کنید.
خوب، کوردیپس تنها قاتل روانی نیست: کرم انگلی Leucochloridium paradoxum (معروف به “کیسه بچه راه راه سبز”، که کمتر “لقب روشنگر” است تا “توهین” عروس پرنسس‘) با همان اهداف موذیانه حلزون ها را می رباید. ابتدا حلزون ها تخم های کرم انگلی را هنگام خوردن فضولات پرندگان آلوده می خورند.
(ببخشید که قطع می کنم. من همین الان داشتم گزارشش می کردم حلزون ها مدفوع پرندگان را می خورند. به نظر می رسد یک ایده وحشتناک است. و این داستان قبلاً بدون آن یادداشت بسیار نفرت انگیز بود. اما این بدترین چیزی نیست که می خورند. آنها آدمخوار هستند، بنابراین حلزون های دیگر را نیز می خورند. برخی از آنها بدون شک فضولات پرندگان را با تخم کرم خوردند. خدایا این فقط یک عروسک زشت است.)
به هر حال، پس از خوردن فضولات پرنده، تخم‌ها در حلزون بیرون می‌آیند و کرم‌ها به سیستم عصبی حلزون راه پیدا می‌کنند، مرکز فرماندهی حلزون را ربوده و آن را به سمت بالا می‌فرستند تا بتواند پرنده‌ای را ببیند.
و از آنجایی که راب ها آنقدر خستگی ناپذیر هستند که نمی توانند توجه حتی کافئین دارترین پرندگان را به خود جلب کنند، کرم اکنون خشن ترین ترفند خود را نشان می دهد. به ساقه های چشم حلزون نیز حمله کرده است. عفونت باعث تورم، نبض و نشان دادن رگه های مواج سبز و سفید در آنها می شود.
آنها روی صورت حلزون تکان می‌دهند تا زمانی که پرنده‌ای که در حال عبور است فکر می‌کند “اوه! کاترپیلار!” و تهاجم می کند. (پلیس کورنوال نتوانست آماری در مورد اینکه چه تعداد راب از این برخوردهای ساقه‌چین شده جان سالم به در می‌برند در مقایسه با تعداد افرادی که در آن واحد خورده می‌شوند، ارائه دهد.)
پرنده پس از خوردن ناهار آلوده خود به فضولات خود اجازه می دهد تا هر کجا که می تواند پرواز کند و گروه دیگری از راب های آدمخوار آماده هستند تا نقش خود را در چرخه زندگی کرم ایفا کنند.
از گلهای صدف حلزونی که از کنارشان گذشتم، برایم روشن نبود که هنوز ساکنان خوابشان را در خود جای داده است.
این دقیقاً قتل میدسومار نبود، اما ما حومه‌های بریتانیایی بی‌نظیر، رفتارهای عجیب و غریب و احتمال شمارش بدن داشتیم. اگر داستان حلزون های هال اخلاقی دارد؟ فضله پرندگان را نخورید.
اعتبار تصویر:
تصویر افتتاحیه، که بسیار زیباتر از عکس‌های بیهوده من با تلفن همراه است، از BlueBreezeWiki است. خوشه ای از حلزون های چمنزاری سفید (Xerolenta obvia) در پروونس را نشان می دهد.
حلزون آلوده با چشمان تپنده اش اثر Evelyn van der Jagt است. این یک حلزون کهربایی آلوده در هلند را نشان می دهد.
تمام تصاویر دیگر از من هستند.
- برخی از شما تا پایان روز به کلمه “غیر قابل تصور” فکر خواهید کرد. شما خوش آمدید.
