کارشناسان هشدار می دهند که بی اعتمادی به اپیدمی ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو دامن می زند

[LAGOS, SciDev.Net] مقامات بهداشتی هشدار دادهاند که کارکنان خط مقدم سلامت که تلاش میکنند از شیوع ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC) جلوگیری کنند، پس از سالها بیتوجهی به دلیل بحرانهای متعدد بهداشتی، با خشم جوامع محلی روبرو هستند.
کارشناسان در یک نشست خبری بینالمللی که توسط شبکه جهانی ویروس در روز چهارشنبه (10 ژوئن) سازماندهی شد، خشم جامعه و از هم پاشیدگی اعتماد را یکی از بزرگترین موانع برای مهار شیوع این بیماری توصیف کردند.
به گفته وزارت بهداشت جمهوری دموکراتیک کنگو تا 11 ژوئن، DRC 635 مورد تایید شده و 127 مورد مرگ را ثبت کرده است. در همین حال، این کشور هنوز با یک سری تهدیدات بهداشتی دیگر از جمله مالاریا، HIV، وبا و سوء تغذیه دست و پنجه نرم می کند.
“ماری روزلین بلیزر، سرپرست مدیر امور اضطراری دفتر منطقه ای سازمان جهانی بهداشت در آفریقا، گفت: ابولا تنها مشکل سلامت جامعه نیست.
یکی از چیزهایی که جامعه از آن عصبانی است این است که ما فقط برای ابولا می آییم.
بلیزر گفت که پاسخ باید فراتر از خود ویروس باشد.
او گفت: «پاسخ ما باید یک پاسخ جامع باشد، با در نظر گرفتن مشکل مالاریا، همه مشکلات بهداشتی دیگری که جامعه در طول واکنش ابولا با آن مواجه است».
ما همچنین نباید فراموش کنیم که ابولا در یک محیط بشردوستانه اتفاق میافتد.
ماریا ون کرخوف، سرپرست واحد مدیریت اپیدمی و تهدیدات همهگیر سازمان جهانی بهداشت، در این نشست گفت: «پول زیادی برای ابولا وارد میشود.
اما اگر کسی را از ابولا نجات دهیم و فرزندش بر اثر مالاریا بمیرد، واقعاً چگونه به آن خانواده کمک خواهیم کرد؟
ون کرچو گفت که پاسخ باید دید وسیع تری داشته باشد. او گفت: «ما در تلاش هستیم تا اطمینان حاصل کنیم که حمایتی که ارائه میدهیم رویکردی جامعتر است، نگاهی به WASH، نگاه کردن به مسائل امنیتی، مالاریا، بررسی سرخک، نگاه کردن به mpox و همچنین نگاه کردن به ابولا».
“ناآماده”
جمهوری دموکراتیک کنگو در حال مبارزه با 17 شیوع ابولا است که بیش از هر کشور دیگری در جهان است. با این حال، کارشناسان در جلسه توجیهی اذعان کردند که درس های آموخته شده به آمادگی در زمین برای این شیوع، که تنها پنج ماه پس از پایان 16 آغاز شد، تبدیل نشده است.
ژان ژاک مومبه، مدیر کل انستیتوی ملی تحقیقات زیستپزشکی جمهوری دموکراتیک کنگو و یکی از کاشفان ابولا در سال 1976، گفت که از اینکه تجربیات قبلی در حال حاضر در عمل منعکس نشده است، “ناامید” است.
“به نظر می رسد که ما از این شیوع غافلگیر شده ایم و باید دوباره یاد بگیریم که چگونه جامعه را درگیر این شیوع کنیم.”
Yap Boom II، رئیس آمادگی و واکنش اضطراری در مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آفریقا (CDC آفریقا)، گفت که آمادگی در منطقه شیوع تقریباً وجود ندارد.
وی گفت: «در منطقه ای که ما هستیم آمادگی وجود ندارد.
ما پاسخ را از صفر شروع می کنیم – سیستم نظارت، پیشگیری و کنترل عفونت، مراقبت های بالینی، همه چیز باید از صفر شروع شود.
بوم گفت که ارزیابی های روی زمین نشان داد که ظرفیت پیشگیری از عفونت در مراکز بهداشتی در استان ایتوری، جایی که کانون شیوع است، به طور متوسط کمتر از 30 درصد است.
در 17 مه، WHO شیوع بیماری را به دلیل خطر شیوع فرامرزی، یک وضعیت اضطراری بهداشت عمومی با نگرانی بینالمللی اعلام کرد. شیوع این بیماری توسط سویه بوندیبوگیو ابولا ایجاد شد که هیچ واکسن تایید شده یا درمان مجاز برای آن وجود ندارد.
اعتماد سازی
Muyembe گفت که پاسخ دهندگان در تلاش هستند تا اعتماد جامعه را با مشارکت دادن رهبران مذهبی و سنتی بازگردانند.
او گفت: “کاری که ما اکنون انجام می دهیم این است که با رهبران افکار مانند کشیش ها، کشیشان در کلیساها، صحبت با روسای سنتی و همچنین مردم محلی در تیم پاسخ تماس برقرار کنیم.”
“اگر آنها به زبان محلی صحبت کنند، جمعیت ما صحبت خواهند کرد [see them as] عزیزانشان و این باعث افزایش اعتماد به نفس آنها در پاسخ خواهد شد.
سلیم عبدالکریم، مدیر مرکز تحقیقات ایدز در آفریقای جنوبی، که روی پاسخ در کینشاسا با مومبه کار می کند، گفت که مشکل عمیق تر از ارتباطات است و بر نیاز به تقویت سیستم های بهداشتی تاکید کرد.
وی گفت: “مردم واقعاً باید به خدمات بهداشتی اعتماد داشته باشند. اگر بیمار هستند باید به مراکز بهداشتی مراجعه کنند تا تشخیص داده شوند.”
وی افزود: اگرچه آزمایشهای آزمایشگاهی به خوبی پیش میرود، اما به یک آزمایش تشخیصی سریع در محل نیاز فوری است.
درگیری، مهار را تهدید می کند
درگیری مسلحانه عامل دیگری است که مانع از تلاشهای واکنشی میشود. بوم گفت که فرماندار شمال کیوو اعتراف کرد که نیروهای دولتی به دلیل حضور گروه های مسلح تنها حدود یک سوم استان را تحت کنترل دارند.
بوم گفت: “سلامتی بدون آرامش وجود ندارد.”
اگر مرزها بسته شود، دسترسی به بخشی از مردم بسیار دشوار می شود».
او گفت که پیچیدگی وضعیت انسانی نیازمند پاسخی است که فراتر از مداخله پزشکی است.
او گفت: «داشتن آن چشمانداز جامع و کلنگر از چالش، که شامل تمرکززدایی، مشارکت اجتماعی، و همچنین پیچیدگی محیط بشردوستانه است، مهم است.
ون کرچو هشدار داد که بدون اعتماد جامعه، حتی بهترین پاسخی که تامین مالی شده است نیز شکست خواهد خورد. او گفت: “ما می توانیم بهترین برنامه را داشته باشیم. می توانیم بهترین مداخلات را داشته باشیم. اما اگر اعتماد و حمایت جوامع را نداشته باشیم، در واقع نمی توانیم آنها را اجرا کنیم.”
این قطعه توسط میز انگلیسی جنوب صحرای آفریقا SciDev.Net ساخته شده است.


