پرونده آفریقای جنوبی انحصار اتیلن ساسول را به چالش می کشد | تجارت

شکایتی در آفریقای جنوبی غول پتروشیمی ساسول را به سوء استفاده از انحصار تامین اتیلن خود متهم کرد. این پرونده توسط KAP Industrial، شرکت مادر سافریپل، بزرگترین تولیدکننده پلاستیک آفریقای جنوبی مطرح شد.

سافریپل و KAP در تاریخ 2 ژوئیه، علیه ساسول در کمیسیون رقابت آفریقای جنوبی، روند قانونی را آغاز کردند و از دادگاه تجاری خواستند “به سرعت بررسی کند که آیا رفتار ساسول، به عنوان تامین کننده انحصاری اتیلن در آفریقای جنوبی، مغایر با قانون رقابت است”.

تسلط ساسول بر بخش پتروشیمی آفریقای جنوبی در دوران تحریم های تجاری جهانی در دوران آپارتاید آغاز شد. رودریک کرومپتون، کارشناس قیمت گذاری سوخت مایع و مدیر سابق وزارت انرژی آفریقای جنوبی، می گوید که بدون دسترسی به نفت وارداتی، شرکت در فرآیندهای زغال سنگ به شیمیایی و فرآیندهای فیشر-تروپش برای تولید هیدروکربن های مایع تخصص پیدا کرد.

بر اساس تخمین مشارکت جهانی پلاستیک مجمع جهانی اقتصاد، صنعت پلاستیک آفریقای جنوبی بزرگترین صنعت در جنوب صحرای آفریقا است و 4.5 میلیارد دلار (2.3٪) به تولید ناخالص داخلی آفریقای جنوبی در سال 2022 کمک خواهد کرد.

‘[Sasol’s] انحصار یک فروشنده بر اتیلن از آن زمان به شدت حفظ شده است [it] کرامپتون می‌گوید در سال 1979 خصوصی شد. بنابراین سافریپول اساساً به عرضه اتیلن ساسول به عنوان ماده اولیه برای تولید پلی‌اتیلن، پلی پروپیلن و پلی (اتیلن ترفتالات) (PET) وابسته است. در بیانیه‌ای، این شرکت گفت که «قبلاً خطر بالقوه عرضه ساسول را به عنوان یک کلید مواجهه با عرضه‌کننده ساسول اعلام کرده است».

سایت گل سرسبد Sasol Secunda در “کمربند زغال سنگ” Mpumalanga در شمال شرقی آفریقای جنوبی قرار دارد. کرامپتون در خلاصه سیاستی که برای سازمان تحقیقات اقتصادی استراتژی‌های سیاست تجاری و صنعتی در آگوست 2024 تهیه شده بود، سکوندا را مرکز “فعالیت‌های تولید سوخت‌های مایع و پتروشیمی‌ها به یکدیگر وابسته‌ناپذیر” توصیف کرد. ساسول می گوید Secunda روزانه 150000 بشکه سوخت مایع تولید می کند. کرامپتون می‌گوید این کمک بزرگی به اقتصاد آفریقای جنوبی است و جایگزینی آن تقریبا غیرممکن است دنیای شیمی. او توضیح می دهد که ساسول نه تنها تنها تامین کننده مواد خام برای تولیدکنندگان پلاستیک پایین دستی در آفریقای جنوبی است، بلکه یک تولیدکننده و صادرکننده با نفوذ مواد پلیمری به بازارهای دریایی است.

کرامپتون توضیح می‌دهد: «در اصل، ارزش مستقیم و غیرمستقیم عظیمی به یک دارایی طبیعی سرگردان، زغال‌سنگ کم عیار آفریقای جنوبی، از طریق فرآیند 70 ساله فیشر-تروپش تبدیل زغال‌سنگ به مایع می‌افزاید که امروزه در کشورهای بسیار کمی استفاده می‌شود. با این حال، این ارزش در مقایسه با تولیدکنندگانی که از مواد اولیه مانند نفت یا اتان از گاز شیل استفاده می‌کنند، به قیمت ردپای قابل توجه زیست‌محیطی و هزینه‌های نسبتاً بالاتر تمام می‌شود.

او می‌گوید: «برای پردازنده‌های پلاستیک، داشتن تأمین‌کننده مواد خام در نزدیکی و در همان کشور، مزایایی دارد. کرومپتون می‌گوید: برخی از تولیدکنندگان آفریقای جنوبی ظاهراً موافق هستند، به همین دلیل است که به خرید از ساسول ادامه می‌دهند، «حتی اگر قیمت‌های ساسول را دوست نداشته باشند».

اگرچه ساسول انحصار عرضه اتیلن اولیه را حفظ می کند، چندین شرکت داخلی و خارجی برای محصولات پلاستیکی نهایی وارد بازار آفریقای جنوبی شده اند. تعرفه واردات گلوله های پلاستیکی، ماده اولیه مورد استفاده در صنعت فرآوری پلاستیک، در سال 2011 کاهش یافت. با این حال، تولیدکنندگان آفریقای جنوبی در سال 2012 به دادگاه شکایت کردند که نمی توانند با پلاستیک های ارزان وارداتی رقابت کنند و به دلیل گرانی مواد ساسول نمی توانند قیمت ها را کاهش دهند. کمیسیون تجارت بین‌الملل آفریقای جنوبی، یک آژانس دولتی، پس از شکایت مبنی بر اینکه صادرکنندگان چینی بازار داخلی را با PET ارزان «سیل» کرده‌اند، تعرفه‌های 15 درصدی را در سال 2020 دوباره وضع کرد.

کرومپتون اضافه می کند که از نظر رشد فناوری و سرمایه گذاری در صنعت پتروشیمی آفریقای جنوبی، ادامه انحصار اتیلن ساسول ایده آل نیست، اما برخی معتقدند که از نظر تولید کننده داخلی بهتر از هیچ است. چرا رقبا در آن سرمایه گذاری نکرده اند [ethylene]؟ او می پرسد. هیچ قانون یا مقرراتی وجود ندارد که آنها را منع کند.»

شامیسو موپارا، فعال محیط زیست و آکادمیک زباله جامد، مورد KAP را مشخص می کند به عنوان یک عمل “منفعت شخصی خالص” به جای تلاش برای افزایش رقابت در بازار. او خاطرنشان می کند: “Safripol یک تولید کننده قابل توجه پلاستیک و تنها تولید کننده PET اولیه در کشورهای بلوک آفریقای جنوبی است. همان Safripol که اکنون شاکی است، قبلاً از کمیسیون تجارت بین المللی درخواست کرده بود تا از سرزمین های خود در برابر رقبای چینی از طریق تعرفه در سال 2024 محافظت کند.”

کرامپتون موافق است و اشاره می کند که اختلاف بر سر بخش های مختلف یک زنجیره ارزش از مواد شیمیایی گرفته تا پلیمرها است. او توضیح می دهد که برای کل سودی که می توان از این زنجیره ارزش به دست آورد، محدودیتی وجود دارد. «به نظر می رسد این جنگ بر سر اینکه چه کسی چه سهمی را دریافت کند [profit].

از ساسول خواسته شد تا در این مقاله مشارکت کند اما پاسخی نداد.