در ماه مه، داگ بورگوم، وزیر کشور ایالات متحده، به شهر کوچک گذرگاه آناکتوووک، آلاسکا، سفر کرد تا سیاست جدیدی را اعلام کند: شکارچیان کاریبو به زودی مجاز خواهند بود از وسایل نقلیه تمام زمینی در دروازه های پارک ملی قطب شمال و منطقه حفاظت شده استفاده کنند. در بیشتر شرایط، این من را خشمگین می‌کند – یک طرح معیوب دیگر از سوی دولتی که به نظر می‌رسد در جهت نابود کردن ابتکارات حفاظت از محیط‌زیست و انرژی سبز، اغلب بدون هیچ دلیلی جز تمایل به مالکیت لیبرال‌ها یا بدتر از آن، خط‌کشی به جیب متحدان ترامپ است.
این نوع انرژی ضد حیات در چندین بخش از قطب شمال آلاسکا در برابر ما آشکار می شود. یکی از نمونه ها پروژه موسوم به جاده آمبلر است، یک مسیر معدنی به طول 200 مایل که می تواند از یک بیابان بی جاده دیگر در نزدیکی رودخانه کوبوک عبور کند. من قبلاً در مورد جاده و دلایل احمقانه ارائه شده برای حمایت از آن نوشته‌ام، در حالی که دیگران توضیح داده‌اند که چگونه شرکت‌های معدنی پشت جاده متعلق به خارجی‌ها و دوست‌دار ترامپ هستند. مثال دیگر، بازگشایی اخیر پناهگاه حیات وحش ملی قطب شمال برای حفاری نفت توسط دولت ترامپ است. حداقل به نظر می‌رسد که این تلاش شکست خورده است، اگرچه هیچ تضمینی وجود ندارد که مقامات ترامپ یک حرکت ضعیف دیگر انجام ندهند. رویکرد آنها در دوره اول دولت ترامپ، زمانی که مایک پمپئو، وزیر دفاع اسبق آمریکا گفت: “منطقه قطبی برای تجارت باز است.”
مخالفت با جاده آمبلر و بازگشایی ANWR برای من آسان بود. من در هر دو مکان یا در نزدیکی آن کار کرده‌ام و در مورد کاهش شدیداً نگران‌کننده کاریبو قطب شمال و تأثیرات تغییرات آب و هوایی بر زندگی افرادی که به حیوانات وابسته هستند، مطالعه کرده‌ام. من با بسیاری از کارشناسان، علمی و شکاری صحبت کرده ام، که موافقند که جاده ها، سکوهای نفتی، هلیکوپترها، ترافیک ساختمانی، دینامیت، مواد شیمیایی و هر چیز دیگری که با توسعه قطب شمال همراه است بسیار مخرب و مضر است نه تنها برای کاریبو، بلکه برای اکوسیستم های پیچیده ای که در آنها فقط یک رشته هستند. و من توانستم احساس امنیت کنم و احتمالاً به نظرم کمی بیش از حد منصفانه است زیرا علم پشت آن کاملاً صحیح است و مهمتر از آن، زیرا هم جاده امبلر و هم حفاری ANWR توسط بسیاری از بومیان آلاسکا مخالفت می‌کنند – مردمی که زندگی می‌کنند و با سرزمینی که ما در مورد آن صحبت می‌کنیم روابط طولانی دارند.
با این حال، با اخبار اخیر از شکارچیان ATV در تعقیب کاریبو در دومین پارک ملی بزرگ آمریکا، ناگهان خود را در طرف دیگر می بینم. منظورم این است که من از این سیاست ترامپ حمایت می کنم.
چگونه می توانم چنین چرخشی تند انجام دهم؟ پاسخ ساده این است زمین.
اگر قبلاً این اصطلاح را نشنیده‌اید، به بازگرداندن حاکمیت، اغلب بر روی زمین، به مردم بومی مربوط می‌شود. گاهی اوقات به همان سادگی است که خود کلمه نشان می دهد – بازگرداندن صلاحیت به حاکمان اصلی یک مکان یا منظره خاص. اما می تواند خیلی بیشتر از این معنی داشته باشد. همچنین رویکردی برای استعمارزدایی، جبران خسارت، روابط بهتر با زمین، اکوسیستم، حیوانات و یکدیگر برای همه است. برای بحث عمیق‌تر درباره معنای خشکسالی، من شما را تشویق می‌کنم تا بررسی کنید که NDN Collective، یک سازمان مردمی به رهبری بومی‌ها، در مورد این اصطلاح و ایده‌های زیادی که دارد چه می‌گوید.
در مورد خودروهای ATV در پارک ملی، و من از جانب خودم صحبت می‌کنم، از سیاست جدید حمایت می‌کنم زیرا شکارچیانی که سود می‌برند افرادی هستند که من می‌شناسم و آنها بومیان آلاسکا هستند و این چیزی است که آنها سال‌ها می‌خواهند. را سیاست ممکن است از سوی مقامات دولت ترامپ آمده باشد، اما منعکس کننده است خواهد شد به مردمی که سرزمینشان است. زمین است.
در اینجا کمی پس زمینه بیشتر است. گذرگاه آناکتوووک تنها شهر نونامیوت است مردم روی زمین. این در وسط کوه های بروکس آلاسکا، حدود 150 مایلی از نزدیک ترین محله واقع شده است و هیچ جاده ای آن را به هیچ بخش دیگری از ایالت متصل نمی کند. همچنین به طور کامل توسط دروازه های پارک ملی قطب شمال و منطقه حفاظت شده احاطه شده است.
هنگامی که نونامیوت در اوایل دهه 1950 در اینجا ساکن شدند، به دلیل کاریبو این کار را کردند.اینجا– به زبان آنها، هر سال دو بار در طول مهاجرت طولانی خود از منطقه عبور می کنند. در آن زمان پارک ملی وجود نداشت و ایالت آلاسکا نیز وجود نداشت. هر دو بعداً در اطراف Nunamiut جمع شدند و شهر خود، رودخانه‌ها و کوه‌های خود و دشت‌ها و گذرگاه‌هایی را که برای نسل‌ها سفر کرده و شکار کرده بودند، بلعیدند. در حالی که دولت‌های ایالتی و فدرال هنوز به Nunamiut اجازه می‌دادند تا در داخل و خارج از پارک کاریبو شکار کند، هر دو سال‌ها محدودیت‌هایی را در مورد زمان و نحوه انجام این کار اعمال کردند. یکی از این محدودیت‌ها، که از اواسط دهه 1980 به اجرا درآمد، مانع از ورود شکارچیان Nunamiut با ATV به پارک در طول تابستان می‌شود. این قانونی است که اخیراً برداشته شده است.
دیروز با شکارچی جوانی که در آناکتوووک می شناسم تماس گرفتم و او به من گفت که از تغییر سیاست فدرال هیجان زده است. برای او و خانواده اش، همسایگانش، هیچ ربطی به ترامپ یا هیچ دولت دیگری نداشت. این فقط در مورد دسترسی بود، در مورد حیوانات، در مورد حقوق بازپس گیری شده و یک رابطه آسیب دیده که کمی بهتر شده است.
«رهبران محلی ما به مقابله پرداختند [hard] برای حق دسترسی به شکارگاه‌هایمان در پارک در دو سال گذشته، او گفت: ما بالاخره می‌توانیم به هر جایی از زمین‌هایمان برویم.
او در ادامه به من گفت که سیاست جدید پس از زمستان سختی که برف کم اما روزهای زیادی با دمای حدود 50 درجه زیر صفر داشت، برای جامعه او خوب خواهد بود. او به من گفت که سرمای شدید منجر به کمبود سوخت شده است و شکار را برای مردم سخت‌تر می‌کند.
اکنون قانون جدید به Nunamiut جوان اجازه می‌دهد تا شیوه‌های سنتی را در راه‌ها و مکان‌هایی که پدران و پدربزرگ‌هایشان استفاده می‌کردند، از سر بگیرند. این بازگرداندن کامل صلاحیت قضایی نبود، بلکه انتقال زمین به قبیله Nunamiut نبود. اما در Anaktuvuk هنوز به عنوان یک پیروزی در نظر گرفته شد.
در طول صحبت ما، دوستم هرگز زمین نگفت. من نباید داشته باشم.
