[NEW DELHI, SciDev.Net] به گفته کارشناسان آب در برابر پیشینه افزایش تنش بین دو کشور ، باید قرارداد بحث برانگیز آب در هند و پاکستان تقویت شود تا گزارش شود که چالش هایی از قبیل تغییرات آب و هوایی یا کاملاً ناقص است.
پیمان آب ایندوس به مدت 65 سال به اشتراک گذاری رودخانه ایندوس مدیریت کرده است که پاکستان و شمال هند به آبهای خود وابسته هستند.
اما توافق دو جانبه پس از قتل در 26 آوریل ، گردشگران در دولت هند توسط مبارزانی که گفته می شود از پاکستان گذشتند ، توسط هند به حالت تعلیق درآمد.
وزیر امور خارجه هند ، S. Dzhaishankar گفت كه این قرارداد تا زمانی كه پاکستان “اعتبار و غیرقابل برگشت” را از حمایت از تروریسم مركز متقاطع متوقف كند ، بازداشت خواهد شد و متخصصان را به گمانه زنی در مورد آینده آبهای ایندوس می اندازد.
شکیل احمد رومسو ، دانشگاه علوم و فناوری معاون Canher ، Srinagar و متخصص هیدرولوژی و گلاویولوژی ، می گوید که تعلیق قرارداد ممکن است در کوتاه مدت جریان آب Indus را به میزان قابل توجهی تغییر ندهد.
رومیشو گفت: “با این حال ، در دراز مدت ، با پوشش یک دهه یا بیشتر ، طرف بالادست (هند) می تواند ظرفیت تنظیم مقاومت بیشتر را ایجاد کند ، به طور بالقوه در صورت ادامه بن بست فعلی ، در دسترس بودن آب در پایین دست (در پاکستان) تأثیر می گذارد.” Scidev.netحرف
با توجه به تنش های سیاسی ، یک قرارداد جدید مربوط به همه استخرها ، از جمله چین و افغانستان ، “بعید به نظر می رسد”.
وی گفت: “یک رویکرد عملی تر تقویت قرارداد موجود با مقابله با مشکلات مشترک مانند تغییرات آب و هوایی ، وجود آبهای زیرزمینی ، آلودگی و تغییرپذیری آب در چارچوب فعلی آن است.”
نقشه ای که استخر رودخانه ایندوس را بدون مرز یک منطقه مورد مناقشه نشان می دهد. (از KMHKMH و مرزهای مناطق بحث برانگیز توسط Fowler & Fowler حذف شده است).
دن هینز ، استادیار گروه ریسک و کاهش فاجعه کالج دانشگاه ، لندن ، گفت که مذاکره مجدد قرارداد محتمل ترین راه برای حل اوضاع است. وی گفت که سایر گزینه های ممکن ترمیم مشروط قرارداد موجود یا ضایعات دائمی است.
نه از ده پاکستانی در استخر ایندوس زندگی می کنند و شهرهای بزرگی مانند کراچی و لاهور به رودخانه ایندوس و پنج شاخه آب آشامیدنی آن متکی هستند. حدود 80 درصد از کشاورزی آبیاری کشور به آبهای آن بستگی دارد.
بیش از یک دهه است که هند در تلاش است تا در قرارداد برای درج تکنیک های جدید مهندسی ، تغییر آب و هوا و ذوب سریع تر یخچال های طبیعی هیمالیا و برف ، تغییر کند. پاکستان خواسته های هند را رد کرد ، که منجر به تجزیه تبادل داده و ارتباطات منصوب شده توسط این پیمان شد.
Daanish Mustafa ، استاد جغرافیای انتقادی در کالج کینگ ، لندن می گوید: “این یک پیمان وحشتناک است.”
“این یک توافق منسوخ و جدید است ، پذیرش نظرات همه ذینفعان ، از جمله کشمیریس ، بهترین راه پیش رو است.
“این قبلاً به اکسید اکولوژی شکننده رودخانه های ایندوس اجازه داده است و میلیون ها نفر از ماهیگیری را از معیشت خود محروم می کند.”
این قرارداد تحت الشعاع اختلاف بین همسایگان بر سر کشمیر قرار گرفته است که از طریق آن قسمت بزرگتر آبها جریان دارد.
این توافق نامه در سال 1960 پس از مذاکرات طولانی مدت با واسطه بانک جهانی امضا شد و پنج شاخه بین هند و پاکستان تقسیم شدند.
رودخانه های ساتلی شرقی ، زنبورها و راوی برای استفاده منحصر به فرد هند اختصاص داده شد ، در حالی که آبهای رودخانه های غربی ، ایندوس ، جلوم و چناب به پاکستان داده می شد.
هند از حقوق محدودی برای استفاده های غیر سازگار مانند ناوبری ، تولید برق و کشاورزی برخوردار بود و منجر به سالها اختلافات می شد.
مصطفی می گوید: آنتاگونیسم و جدایی “در DNA قرارداد ثبت شده است”.
وی افزود: “برخلاف تقسیم زمین از سال 1947 بین دو کشور ، آب در معرض جدایی قرار نمی گیرد.”
“نتایج وجود دارد که از نظر سیل فاجعه بار ، بدتر شدن محیط در دلتا و میزان سوء تغذیه زیاد در مناطق آبیاری پاکستان وجود دارد.”
در صورت مذاکره مجدد ، این پیمان به طور بالقوه ممکن است از کنوانسیون سازمان ملل در مورد روسای آب سال 2014 استفاده کند ، که قانون بین المللی را برای عبور از منابع آب مرخصی رمزگذاری می کند.
هینز گفت: “اگر هند و پاکستان موافقت خود را به اصول اول برگردانند و به طور کامل تجدید نظر کنند که چگونه به اشتراک گذاری آب از طریق مرزهای استخر ایندوس ، آنگاه کنوانسیون آب سازمان ملل می تواند یک نقطه شروع باشد.”
با این حال ، وی افزود: “من فکر نمی کنم این بسیار محتمل باشد ، زیرا هر دو طرف به شدت در مدل موجود استفاده از آب در استخر قفل شده اند.”
مصطفی گفت که دادن حقوق انحصاری هند به رودخانه های شرقی با قوانین بین المللی ناسازگار است ، که می تواند برخی از حقوق پاکستان را به عنوان یک شکاف پایین تر نشان دهد.
وی گفت: “هند نمی تواند به راحتی آبهای رودخانه های شرقی را منحرف کند ، زیرا این امر می تواند منجر به سیل (در هند) شود ، به ویژه در زمان موسمی.”
پاکستان مشارکت در 22 آوریل ، این قتل ها را تکذیب کرد و تعلیق پیمان را “عمل جنگ” توصیف کرد.
هند از حملات بمباران بلبرینگ های مظنون در پاکستان انتقام می گیرد و چهار روز برخورد شدید از جمله مبارزان ، موشک ها و هواپیماهای بدون سرنشین خط اول را تحریک می کند که با پایان آتش سوزی در تاریخ 10 مه به پایان رسید.
این قطعه توسط میز آسیا و اقیانوس آرام در Scidev.net ساخته شده است.
