جایزه نوبلوایت برای فیزیک در سال 2026. برای نظارت بر آزمایش، که کشف کرد: “تلسکوپ” به معنای “تلسکوپی” است. نسخه آزمایشی این آزمایش در تاریخ 26 نوامبر 2013، این آزمایش را انجام داد.
اخبار از آخرین هفته، че обсерваторията за неутрино IceCube با استفاده از سیستم آشکارساز ناوترینو، اطلاعاتی که در آن وجود دارد، می تواند یک تاریخ را حفظ کند. Не мога да разкрия източника, макар и не от احساس за журналистическа отговорност. اگر غیر از این نیست، дискретността ми се дължи на журналистическа بدون پاسخگویی: من یک بهانه خوب دارم: من دیوانه بودم.
تجربیات IceCube در محل اقامت Amundsen-Scott South Pole Station، پایگاه داده‌های ایالات متحده در ایالات متحده آمریکا، که در دسامبر 2008 بازدید کردند. با برنامه برای انگاشته‌ای هودوжنی‌ها و نویسندگان Националната научна фондация. در یک روز در IceCube با استفاده از 9000 فوت بالا از مركز اسپیرك در IceCube. با توجه به این که آیا این کار را انجام دادم و بدون اینکه بشناسم، آیا این کار را انجام دادم.
IceCube در اصل یک تلسکوپ است که به سمت پایین می رود. پوکروا مربع انترکیچسکا زمیه و شش “سترونی”، که از یک میلی متر در نای-خالصی لد به زمین می خورد. 2013-2013 11:00:00:00 PM. ядрото; این نقطه، از صفحه اصلی ما، با استفاده از یارتو، مانتییاتا و کوراتا، در این نقطه یک نقطه می تواند ضربه ای به اتم در لدا بزند.
در این مورد – یا موارد: طبق مقاله ای در شماره 22 نوامبر، بیست و هشت مورد بین مه 2010 و 2012 رخ داده است. علم-برهم کنش یک نوترینو با یک ذره دیگر یک فلاش آبی مشخص ایجاد می کند. سپس دانشمندان می توانند فلاش را برای اطلاعاتی در مورد منبع نوترینو تجزیه و تحلیل کنند – سیاهچاله؟ یک تپ اختر؟ منبع فوق پرانرژی دیگری، احتمالاً خارج از کهکشان راه شیری ما؟
در زمان بازدید من، رشته هایی که به داخل یخ فرو می روند در اواسط دهه 50 شمارش شدند (از 86 رشته ممکن) و سایت با سرعتی در حدود 16 رشته در تابستان استرالیا رشد می کرد. (آخرین نخ در دسامبر 2010 سر جای خود قرار گرفت.) راهنمای تور غیررسمی من را به یکی از سایت های حفاری برد که در آن نخ در تونلی که توسط یک پمپ آب گرم عظیم شسته شده بود در حال توسعه بود. در حالی که او درباره آنچه می دیدم به من می گفت، یک حفاری از کنارش گذشت و کاری را انجام داد که راهنمای من متوجه شد ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد.
هر گونه تعهد در این مقیاس – ده سال طراحی، مهندسی و اجرا. هزینه ساخت 271 میلیون دلار – باید بر تعداد بی شماری از مشکلات فنی غلبه کند. او گفت که یکی از این مشکلات به ویژه فاحش است.
در مرحله استقرار من و او شاهد بودیم، رشته در واقع از دو کابل تشکیل شده بود – یکی حامل شصت حسگر و دیگری اطلاعات حسگرها را به سطح می برد. همانطور که دو کابل به داخل یخ فرود می آیند، باید به یکدیگر متصل شوند، و همکاری IceCube در واقع ماشینی را طراحی و خریداری کرده است که به طور منظم چیزی شبیه معادل با کیفیت بالا یک اتصال نان پیچ خورده را اعمال می کند.
فقط ماشین کار نکرد و هیچ کس نتوانست آن را عملی کند.
زمان در یک جلسه تیم می گذرد.
ده سال؛ 271 میلیون دلار
زمان، در جلسه تیم، به جریان خود ادامه می دهد.
ده سال؛ 271 میلیون دلار
در نهایت، یک همکار فوق دکترا، یا یک دانشجوی کارشناسی ارشد، یا کسی (به یاد داشته باشید: هیپوکسی) دست را بالا می برد. او می گوید که به این مشکل فکر کرده است. او در دفترش روی آن کار می‌کند و، می‌دانید، شاید این ایده احمقانه‌ای باشد، اما… در مورد نوار ماسک چطور؟
و بنابراین هر چند دقیقه صحنه ای که در آن ایستگاه حفاری شاهد بودم تکرار می شد. حفاری از کنارش رد شد و با یک حرکت حدود یک متر نوار ماسک را از تلگراف مجاور جدا کرد، آن را با چاقو برید و دو کابل را بست.
این مقاله بسیار حرفه‌ای‌تر می‌شد اگر نام شخصی را که این داستان را به من گفت می‌دانستم، یا اگر این جفت کابل خاص در میان کسانی بود که 28 نوترینو را کشف کردند که دوران جدیدی را در اکتشافات اخترفیزیکی نوید می‌دادند. اما لطفاً مرا زیاده‌خواهی کنید: مغز من اکسیژن کافی دریافت نمی‌کرد، بنابراین به نسخه‌ای ذهنی از نوار نقاب متوسل شدم.
* * *
اعتبار: Kathie L. Olsen، NSF (بالا).
