واکسن مالاریا “گلوله جادویی” برای از بین بردن نیست

[LAGOS/SciDev.Net] توزیع انبوه واکسن های مالاریا شروع به تغییر چشم انداز کنترل بیماری در آفریقا کرده است. کارشناسان بیماری می گویند، اما موفقیت کمتر به در دسترس بودن بستگی دارد و بیشتر به نحوه تحویل آنها بستگی دارد.

پس از ده‌ها سال جستجو برای یک واکسن مؤثر مالاریا، دو واکسن مالاریا توصیه شده توسط سازمان بهداشت جهانی -RTS، S/AS01 و R21/Matrix-M- اکنون در 25 کشور به عنوان بخشی از برنامه‌های ایمن‌سازی روتین در دسترس هستند.

این یک نقطه عطف در پاسخ به این بیماری در آفریقا است، جایی که انتظار می رود در سال 2024 270 میلیون مورد و 595000 مرگ و میر در آن رخ دهد. سه چهارم این مرگ و میرها کودکان زیر پنج سال هستند.

با این حال، واکسن‌ها تنها محافظت نسبی را ارائه می‌کنند و به چهار دوز نیاز دارند، که با کاهش بودجه بین‌المللی، تقاضاهای جدیدی را برای سیستم‌های بهداشتی از قبل گسترش یافته ایجاد می‌کند.

شواهد حاصل از برنامه های آزمایشی بزرگ در غنا، کنیا و مالاوی نشان می دهد که وقتی با مداخلات موجود مالاریا ترکیب شوند، RTS، S و R21 می توانند مرگ و میر کودکان را تا 13 درصد کاهش دهند.

محققان می گویند بیشترین تاثیر زمانی دیده می شود که واکسن ها در کنار ابزارهایی مانند تورهای تحت درمان با حشره کش و شیمی درمانی فصلی استفاده شوند و بر نقش آن ها به عنوان مکمل و نه جایگزین کنترل مالاریا تاکید کنند.

فوتینی سینیس، متخصص در موسسه تحقیقاتی مالاریا جان هاپکینز در ایالات متحده می گوید: “ما همیشه می دانستیم که آنها یک گلوله جادویی نیستند.”

“تفکر این است که واکسن به آنچه ما در حال حاضر داریم می افزاید.”

این تغییر – از جستجوی یک راه حل پیشرفت واحد به ترکیب مداخلات متعدد – اکنون نحوه رویکرد کشورها را به اجرا شکل می دهد. کارشناسان بهداشت عمومی می گویند ساخت واکسن در سیستم های کنترل مالاریا موجود کلیدی است.

نیروهای مشترک

غنا، یکی از اولین پذیرندگان، آزمایشی RTS,S را در سال 2019 تحت برنامه استقرار واکسن مالاریا آغاز کرد و از آن زمان عرضه را گسترش داد و بعداً R21 را به عنوان بخشی از گسترش خود معرفی کرد.

نازیرو تانکو محمد، معاون مدیر برنامه توسعه یافته ایمن سازی (EPI)، خدمات بهداشتی و درمانی غنا، می گوید که در اینجا، اجرا با هماهنگی بین برنامه های ایمن سازی جهانی و حذف مالاریا انجام می شود.

وی گفت: ما هر دو برنامه را از ابتدا روی یک میز داشتیم.

در زمین، همان کارکنان بهداشتی هم مداخلات مالاریا و هم ایمن سازی معمول را انجام می دهند و ادغام را به یک ضرورت عملی تبدیل می کنند. محمد می‌گوید برنامه‌ریزی مشترک به تعریف نقش‌ها، تراز کردن پیام‌ها و اطمینان از تکمیل واکسن‌ها با ابزارهای موجود مانند شبکه‌های حشره‌کش و پیشگیری شیمیایی کمک کرد.

او می‌گوید که هماهنگی در پاسخ به اطلاعات نادرست درباره ایمنی واکسن که در رسانه‌های اجتماعی منتشر می‌شود نیز حیاتی است. محمد گفت: «قبل از انتشار شایعات، ما از قبل افراد آموزش دیده آماده پاسخگویی داشتیم.

جذب اولیه قوی است، با پوشش دوز اول بیش از 80 درصد. اما حفظ محدوده هر چهار دوز همچنان یک چالش است، با نرخ ترک تحصیل در حدود پنج درصد در حالی که کودکان برنامه را طی می کنند.

چالش های مقیاس بندی

در نیجریه، پرجمعیت ترین کشور آفریقا، مقیاس این چالش ها بسیار زیاد است.

واکسن RTS,S که در سال 2024 معرفی شد، به صورت مرحله‌ای و در کشورهای منتخب پربار شروع می‌شود. سازمان جهانی بهداشت هر دو واکسن را برای کودکانی که در مناطق با شیوع متوسط ​​تا زیاد زندگی می کنند توصیه می کند.

به گفته Nnenna Ogbulafor، مدیر برنامه ملی حذف مالاریا در نیجریه، ساختار سیستم بهداشتی این کشور هم چالش ها و هم فرصت ها را ارائه می دهد.

او گفت: «سیستم بهداشتی نیجریه پیچیده است.

همانند غنا، ادغام با برنامه مالاریا در ساختارهای ایمن سازی موجود، مرکزی است. اما استقرار اولیه یک مشکل را آشکار کرد.

اوگبولافور گفت: «یکی از مسائل کلیدی که می بینیم تکمیل دوز است.

برنامه چهار دوز، که از 5 ماه شروع می شود و تا 15 ماه ادامه می یابد، به خوبی با تماس های معمول ایمن سازی مطابقت ندارد، و باعث می شود که مراقبان برای تکمیل دوره کامل با مشکل مواجه شوند. اوگبولافور افزود، در مناطقی که پوشش واکسیناسیون پایینی دارند، این چالش‌ها حتی آشکارتر است.

برای رفع این مشکل، نیجریه شروع به پیوند واکسیناسیون با پلتفرم‌های موجود انتقال مالاریا کرده است، از جمله کمپین‌های پیشگیری از شیمی درمانی مالاریا فصلی برای بهبود جذب و شناسایی کودکانی که دوزهای قبلی را فراموش کرده‌اند.

مدل های داده محور

رهبران بهداشت می گویند این تجربیات به درس وسیع تری اشاره می کند: واکسیناسیون مالاریا را نمی توان از طریق یک مدل یک اندازه مناسب انجام داد.

Vivian Ihekweazu، مدیر عامل دیده بان بهداشت نیجریه، گفت: “در نیجریه، هر ایالت متفاوت است.”

Ihekweazu می گوید کشورها باید از داده ها برای تعیین مؤثرترین ترکیب مداخلات در هر محیط استفاده کنند.

او گفت: “مردم اغلب تصور می کنند که می توانید شبکه ها را در همه جا مستقر کنید و مشکل را حل کنید، اما اینطور نیست.”

کنترل مالاریا بسته به الگوهای انتقال محلی به ترکیبی از ابزارهای مختلف نیاز دارد – تورهای تحت درمان با حشره‌کش، شیمی‌پروفیلاکسی فصلی، سمپاشی داخل ساختمان، و واکسن‌ها. با تشدید محدودیت های مالی، این رویکرد به طور فزاینده ای حیاتی می شود.

Ihekweazu گفت: “با کاهش بودجه، ما باید مطمئن شویم که از منابع محدود به طور موثر استفاده می کنیم. و تنها راه برای انجام این کار استفاده از داده ها برای راهنمایی برای اجرای مداخلات است.”

با این حال، خود داده نیز یک محدودیت باقی می ماند. او افزود: «ما باید روش جمع‌آوری و استفاده از داده‌ها را در سطح ملی بهبود دهیم.

با تلاش کشورها برای به حداکثر رساندن تأثیر این ابزارها، تحقیقات در مورد واکسن های نسل بعدی ادامه دارد.

ویلیام ماس، معاون موسسه تحقیقاتی مالاریا جان هاپکینز، می گوید واکسن های جدید پتانسیل نجات جان ده ها هزار نفر را دارند، “اما جای بهبود وجود دارد.”

او گفت: “ما باید به سرمایه گذاری در تحقیقات مورد نیاز برای تولید واکسن های موثرتر ادامه دهیم و در عین حال اطمینان حاصل کنیم که کودکان به واکسن های فعلی ما دسترسی دارند.”

این قطعه توسط میز انگلیسی جنوب صحرای آفریقا SciDev.Net ساخته شده است.