چهار سال پس از اولین اجلاس سیستم غذایی سازمان ملل متحد ، جهان هنوز گرسنه برای پیشرفت است ، Shakuntala Haraksingh Thilsted ، رئیس ، کمیته مشورتی هماهنگی برای هماهنگی سیستم های غذایی سازمان ملل و جایزه جنگ جهانی غذا و اسمااها را بنویسید.
چهار سال پیش ، به عنوان جمع آوری در صدر یک غذای بلندپروازانه اول برای سیستم های غذایی برای الهام بخشیدن به کشورها برای تبدیل سیستم های غذایی خود از تولید از مصرف کننده به زباله برای عادلانه تر و پایدارتر شدن.
بیش از 125 کشور جهان راه های ملی را برای ترسیم مسیرهای خود به سیستم های غذایی سالم ، پایدار و ساده اتخاذ کرده اند ، در حالی که تقریباً 300 تعهد برای تسریع در اقدامات توسط گروه های جامعه مدنی انجام شده است.
با این حال ، از آنجا که این وعده ها و چارچوب ها در سال 2021 ترسیم شده اند ، جهان دستخوش تغییرات عمیقی شده است. بسیاری از کشورها اکنون با درگیری های جدید ، افزایش افراط در آب و هوا و تغییرات ژئوپلیتیکی و عدم اطمینان در حال مبارزه هستند. در حالی که سوء تغذیه ، فقر و نابرابری سرسختانه است.
در حالی که پیشرفت های این موانع تغییر و تحول و پیچیده در طول ماه جاری در اتیوپی به رسمیت شناخته می شود ، کشورها به بیش از هر زمان دیگری نیاز دارند تا از علوم و نوآوری های قابل اعتماد ، بی طرف و عملی برای پیشبرد سیستم های غذایی استفاده کنند.
امنیت غذا و تغذیه اصلی ترین امنیت ملی و جهانی است. در حالی که کشورها در اولویت های رقابتی و بحث برانگیز گرایش دارند ، این زمان برای دو برابر سرمایه گذاری و همکاری است تا بتوانیم تحقیقات کشاورزی را در مقیاس برای آینده ای پایدار و پایدار برای همه قرار دهیم.
از سال 2021 ، جامعه جهانی ، که توسط سازمانهای تحقیقاتی کشاورزی مانند CGIAR پشتیبانی می شود ، پیشرفت مهمی را در زمینه هایی مانند بهینه سازی غذا ، توسعه انواع بهبود یافته و نژادهای محصولات زراعی ، دام و ادغام سیستم های غذایی در سیاست های مطلوب تر دولت انجام داده است.
به عنوان مثال ، بسیاری از کشورها مانند کنیا برنامه های مدرسه خانگی را در مدرسه مقیاس داده اند و اطمینان حاصل می کنند که هر کودک در سال 2030 این فرصت را دارد که یک وعده غذایی سالم و مغذی دریافت کند. میلیون ها کودک از مواد غذایی غنی شده با عناصر اصلی ردیابی ، از جمله سیب زمینی شیرین سوخت ، برنج ، ذرت ، گندم و دانشمندان بهره مند شده اند.
فیلمنامه نویسان Shakuntala Haraxssing Tilsted ، رئیس ، هماهنگی کمیته هماهنگی هماهنگی مواد غذایی سازمان ملل و برنده جایزه غذایی جهانی 2021 و اسمان الوفی ، مدیر عامل اجرایی ، CGIAR.
اتیوپی 24 راه حل تغییر بازی را برای حفظ تغییر سیستم های غذایی از جمله افزایش زنجیره های تهویه مطبوع برای تأمین حیوانات مشخص می کند. همراه با شرکا و ذینفعان ، دولت با موفقیت برنامه های پرورش مستقر در جامعه در سراسر کشور را برای به اشتراک گذاشتن دانش و تجربه در مناطق دور افتاده اجرا کرده است. این ابتکار بر بهبود بهره وری نژادهای حیوانات محلی که برای شرایط محلی و کوچک مناسب هستند ، متمرکز است و منجر به 20 درصد درآمد بیشتر برای کشاورزان و مقاومت بیشتر می شود.
در ویتنام ، سازمان های دولتی یک برنامه ملی برای تحول سیستم های غذایی تهیه کرده اند که مواد آموزشی و دستورالعمل هایی را برای پروژه های حساس به تغذیه در دلتای مکونگ تولید می کند و برای آب و هوا خاموش می شود. این دستورالعمل ها همچنین برای اطمینان از یک رویکرد جامع برای مقابله با گرسنگی ، فقر و آسیب پذیری آب و هوا در برنامه کاهش فقر هدف ملی ادغام شدند.
با این وجود ، رژیم های غذایی سالم برای نزدیک به 3 میلیارد نفر ، از جمله بسیاری از 500 میلیون کشاورز در سراسر جهان ، غیرقابل دسترسی هستند ، در حالی که سیستم های غذایی همچنان در حدود یک سوم انتشار جهانی و 80 درصد از جنگل زدایی جهانی کمک می کنند.
حتی هنگامی که طرفین برنامه های عملی را تدوین کرده و امیدوار کننده ترین راه حل ها را برای بهبود سیستم های غذایی ملی شناسایی کرده اند ، بسیاری از آنها با محدودیت های مالی و عملیاتی روبرو هستند. این امر با کاهش کمک و پشتیبانی جامعه بین المللی تشدید می شود.
توسعه فن آوری ها ، ظرفیت ، سیاست ها و ابتکارات جدید برای تحول سیستم های غذایی و افزایش نوآوری های موجود برای تحویل مایل های آخر ، نیاز به سرمایه گذاری مداوم دارد ، نه تنها در تحقیقات و توسعه کشاورزی بلکه در منابع دولتی ، زیرساخت ها و به اشتراک گذاری دانش.
با در حال توسعه چشم انداز تأمین مالی ، کشورهای کم و متوسط با اندازه متوسط برای توسعه و دسترسی به مدل های تأمین مالی نوآورانه به پشتیبانی فوری نیاز دارند. یکی از امکانات ادغام اصلاحات سیستم های غذایی در تأمین اعتبار آب و هوا برای تأمین مالی ابتکارات بار دوگانه است که هم باعث کاهش تولید گازهای گلخانه ای و هم امکان سیستم های غذایی مقاوم در برابر آب و هوا می شود.
اما همچنین منابع و اشکال جدید مالی ، تحول در سیستم های غذایی همچنین به همکاری و اعتماد بیشتری بین کشورها ، مناطق و بخش ها نیاز دارد.
گویان اخیراً به عنوان تنها کشور 186 شناخته شده است که یک غذای کاملاً مستقل است ، به این معنی که می تواند بدون تکیه بر واردات ، جمعیت خود را تغذیه کند. با این وجود ، سیستم های تغذیه ای همه کشورها به هم وابسته هستند و تأثیر افراط آب و هوا ، اپیدمی بیماری های مرزی و تلفات پس از برداشت را به اشتراک می گذارند.
بنابراین ، ملل می توانند از به اشتراک گذاری ظرفیت ، دانش سنتی و محلی و بهترین شیوه ها برای پیشرفت پیشرفت در مرزها بهره مند شوند. برای این منظور ، گزارش پرچمدار CGIAR 2025 نقطه شروع استفاده از آخرین علم را با راه حل های مبتنی بر شواهد و نمونه هایی که از تحول سیستم های غذایی ملی و منطقه ای پشتیبانی می کند ، به سیاستمداران ارائه می دهد.
از سال 2021 ، بسیاری از اجلاس سیستم های غذایی برای بهتر و بدتر تغییر کرده اند. اما علم پایه و اساس مداوم پیشرفت در سیستم های غذایی سالم ، منصفانه و پایدار برای همه است.
ما می دانیم که سیستم های غذایی کلید تغذیه بهتر ، سلامتی ، معیشت ، برابری و اکوسیستم را دارند. با گسترش تصمیمات اثبات شده و نوظهور ، سرمایه گذاری ، علوم ، نوآوری و مشارکت ، کشورها می توانند کشورها را قادر سازند نه تنها سیستم های غذایی بلکه آینده خود را نیز تغییر دهند.
این قطعه توسط میز جهانی Scidev.net ساخته شده است.
