چند هفته پیش ، من به همراه دوستم کارسون به کوه آدامز صعود کردم. برنامه ما صعود به کوه هود بود ، اما برنامه ها همان چیزی بود که آنها بودند ، ما فقط می توانستیم از جمعه تا شنبه خارج شویم. آخر هفته های هود می تواند کاملاً شلوغ باشد ، بنابراین کوه آدامز چیزی از مخزن بود. جایزه مناسب
کوه آدامز یکی از پنج آتشفشان اصلی در واشنگتن است ، اما با این قله ها تا حدودی ناشناس است. من آن را “غول فراموش شده واشنگتن” یا “آتشفشان فراموش شده” دیده ام. یک سرنوشت کنجکاو ، با توجه به اندازه عظیم کوه. در ارتفاع 12 280 پا (دادن یا گرفتن) ، با بیش از 8000 فوت شهرت ، این دومین کوه که عمدتا کوه در واشنگتن است ، پس از کوه ری است. با حجم حدود هفتاد مایل مکعب ، این دومین عظیم از آتشفشانهای آبشار پس از کوه شستا در کالیفرنیا است. به عبارت دیگر ، به عبارت دیگر.
دوم در این ، دوم در این مورد. شاید این ارتباطی با هوای کوه آدامز از دست کم گرفتن داشته باشد. حتی نام فعلی او در گره های انگلیسی با تمایل به ناشناخته بودن. جورج ونکوور ممکن است پس از تورم انگلیس در طی سفر 1792 خود ، بیکر ، ری ، سنت هلنس و هود را تعمید دهد ، اما به نوعی او و احزاب اکتشافی او قله بلند را نادیده می گیرند ، درست در امتداد Rainier و سنت هلن ، که سرانجام به عنوان جان آدامز نامگذاری شد. (رئیس جمهور دوم!) که گفت کوه لحظه های خود را خواهد داشت. در سال 1805 ، در حالی که آنها در رودخانه کلمبیا Canang بودند ، لوئیس و کلارک نوشتند که آنها را می بینند. “کوه مرتفع از ارتفاع دوران پوشیده از برف.“آنها فرض کردند که”شاید بالاترین قله در آمریکا باشد.“خوب برای آدامز! صرفه جویی در این واقعیت که لوئیس و کلارک فکر می کردند که آنها کوه سنت هلنس را تماشا می کنند.
نکته دیگر این است که آدامز دومین شرق آتشفشانها در واشنگتن (بعد از اوج یخچال) است ، و بنابراین وقتی از بیشتر شانه های آبشار از رنیر ، یا سنت هلن ، یا هود ، یا سنگهای بز یا هر کجا که آن را از غرب می بینید ، به آن نگاه می کنید. برای این قله ها ، آدامز مشخصات بی بدیل را نشان می دهد ، با دامنه های فوقانی کاملاً گرد مانند شانه های پایین ، در زیر یک قله گسترده و مسطح.
با بزرگ شدن در شمال غربی اورگان ، با پدربزرگ و مادربزرگ و مادربزرگ که در پورتلند زندگی می کردند ، زمان زیادی را در دره رودخانه کلمبیا گذراندم ، جایی که هود ، سنت هلنس و آدامز به عنوان نوعی پیروزی آتشفشانی ریاست می کردند. هنگامی که من در اوایل دهه 1980 کودک بودم ، هود به دلیل بالاترین نقطه در اورگان شناخته می شد ، سنت هلنس به دلایل آشکار شناخته شده بود و آدامز ، خوب ، فقط نگاهی به آنجا بود.
اولین مکان واقعی در پورتلند برای عبور از رودخانه و رسیدن به بیابان کوه آدامز ، یک پل فولادی قدیمی در مزرعه ای به نام پل خدایان است. این نام از یک داستان قدیمی که توسط مردم محلی گفته می شود استخراج می شود. براق را از او در مقطعی از علامت در نزدیکی پل خواندم. البته ، نسخه های زیادی از تاریخ وجود دارد ، بسته به اینکه چه کسی داستان را ایجاد می کند ، اما در حافظه شدید من ، براق درباره دو برادر گفت ، Wy’east (هود) و پیادهیا کولیکیتات (آدامز) که برای بازوی رقابت کرد لول (سنت هلن) ، زیباترین کوهها. تا زمانی که پل زمینی رودخانه را پوشانده و Wy’east از آن عبور می کرد تا وای لولچه وقت پیاده در مورد Wy’eastسفرهای غیرقانونی ، این دو با عواقب آتشین و مخرب جنگیدند. اذیت شد ، روح بزرگ پل زمین را نابود کرد و برای اندازه گیری خوب ضربه زد پیاده روی سر ، آن را از قله با شکوه قبلی خود محروم کرد.
پیادهبا آشنایان در چندین خانواده به زبان مادری خود ، از ملت یاکاما است که ذخیره آن پهلوهای شرقی کوه را پوشش می دهد. این یعنی عالییا کوه کجحرف کولیکیتات یکی از مردمی با همین نام است که در شمال رودخانه کلمبیا زندگی می کند. این یعنی فراتر از آن.
به هر حال صعود. ما مسیر Southern Spur را طی کردیم که ابتدایی ترین و غیر فنی است. (من یک سالخورده مشکل نیستم.) ما تاریک و زود شروع کردیم ، زیرا جاده به مسیر هنوز مسدود شده بود ، و چند مایل دیگر یا چند صد پا را به آنچه قول داده است یک روز طولانی اضافه کند. نیازی به پایین آمدن خود نیست: صعود یک شعار بود. ابتدا از طریق جنگل یا آنچه در تابستان گذشته پس از آتش سوزی عظیم باقی مانده بود. درختان گذشته را بکشید. تا ناهار ، میز کار که در آن مردم می توانند در صورت تمایل به شکستن صعود دو روز اردو بزنند. به یک جمع بندی جعلی به نام Pikers Peak. (“شما یک انتخاب کننده هستید ، اگر در این قله متوقف شوید” ، کتیبه ای را که در سنگی حک شده است ، می خواند. “بدون خرچنگ. کوه ابتدا در اینجا بود.” در حالی که آتشفشانهای دیگر در فاصله وجود داشتند.
من و کارسون اندکی قبل از ساعت 8 صبح به صدر رسیدیم ، ما تنها در آنجا بودیم ، اگرچه چندین حزب دیگر حدود بیست دقیقه می رسند. ما روی برف سخت زیر یک آسمان آبی درخشان نشستیم ، پشت خود را به سمت باد چرخاندیم و به جهان نگاه کردیم که در بزرگترین قسمت بسیار پایین ما بود.
هربار که در یک آتشفشان آبشار زیاد هستم ، همیشه به یک گذر از “کوهنوردی” فکر می کنم ، شعری از گری اسنایدر در مجموعه او ، خطر قله ها:
در سواحل غربی بیش از حد برفی وجود دارد! آنها خیلی بالاتر از سرزمین های اطراف هستند. بین استراحت وجود دارد. آنها در دنیای دیگری هستند. اگر می خواهید منظره ای از دنیایی که در آن زندگی می کنید بدست آورید ، با یک قله کوچک تمیز کمی کوه صخره ای صعود کنید. اما لکه های بزرگ برفی پادشاهی ابرها و شیرها را سوراخ می کند ، در منطقه آگهی های پنج رنگ و اژدها پیچیده در حجاب های مه شکن و کریستال های انجماد ، در شفافیت خالص آبی قرار می گیرد.
در این حالت عالی ، من سعی کردم آنچه را که اکنون می توانم در حافظه خود برش دهم تا نسیم تازه ثابت خیلی سرد شود. کوهنوردان دیگر وارد شدند و با دقت نگاه کردند تا به آنها اجازه دهد مدتی یک تاپ داشته باشند. بنابراین ، ما ایستادیم و برای ثانیه های پایانی ایستادیم که در حین صحبت ، دومین افراد برتر در واشنگتن قبل از شروع کار.
عکس از نویسنده
