کمتر از این عصبانی نمی شوم، بار اول صدایم را نشنیدی؟ دنیای جدید، زمانی که دنیای قدیم پر از آدم‌های مختلف بود، هیچ‌کس را نداشت. هیچ کس اینجا نبود. همه آنها از جای دیگری به اینجا آمده اند. همه اینجا در مقطعی مهاجر بوده اند. و بله، من فریاد می زنم، چرا ما نمی توانیم آن را به مغز کوچک خود وارد کنیم؟ اولین بار در 26 فوریه 2024 نمایش داده شد، و من آن را یاد گرفتم زیرا در حال کار بر روی نمایه یکی از دانشمندان بودم که متوجه شد همه ما از کجا آمده ایم برای یک مجله، Hakai، که از آن زمان درگذشته است، و این نیز باعث عصبانیت من می شود.
نمی‌دانم چگونه توانستم در تمام عمرم این را ندانم، اما اینجاست: قاره آمریکا آخرین قاره‌هایی بودند (به جز قطب جنوب، جایی که هنوز مردمی در آن نیستند) که مردم روی آنها بودند. حدود 30000 سال پیش، تمام قاره های دیگر دارای انسان بودند. ما مردم نداشتیم. هیچ کس. خالی از مردم
چرا قاره ها چگونه مردم خود را پیدا می کنند؟ خوب، در ابتدا، انسان تکامل یافته است. آنها در آفریقا تکامل یافتند و بعدها ممکن است نوعی اصلاح تکاملی در اروپا، آسیا و استرالیا وجود داشته باشد. اما نه اینجا، نه در دنیای جدید. از چندین انسان شناس پرسیدم که چرا نه؟ و آنها گفتند: “نه، 20000 سال پیش هیچ مدرکی از انسان وجود نداشت. آنها فقط در اینجا تکامل نیافته اند.”
“خب چرا که نه؟” گفتم. آنها گفتند: “میمون های اشتباه” و من آن را نقل قول می کنم. میمون های بزرگ با ظرفیت تکامل به انسان در اینجا زندگی نمی کردند. ما فقط میمون‌های کوچک متفاوتی داشتیم – میمون‌های دنیای جدید، که البته از میمون‌های دنیای قدیم تکامل یافته‌اند، اما هیچ یک از آنها به انسان تبدیل نشدند. نه، نمی دانم چرا این کار را نکردند.
بنابراین اگر انسان‌ها در اینجا تکامل نیافته‌اند، حتماً از خارج، از قاره‌های دیگر آمده‌اند و به عنوان مهاجر مهاجرت کرده‌اند، درست است؟ حق با شماست. بعد از اینکه هومو ساپینس – لاتین برای “مردم عاقل”، حس شوخ طبعی یک نفر، حدس می زنم – در آفریقا تکامل یافت، آنها به همه جهات حرکت کردند. تا 40000 سال پیش آنها به آسیا، جنوب شرق آسیا، سیبری، حتی استرالیا و اروپا رفته بودند. آنها تنها حدود 20000 سال پیش به قاره آمریکا رسیدند. آسیایی‌های سیبری باید به گستره خشکی که از اقیانوس به سمت شرق می‌گذرد علاقه داشته باشند و از آن عبور کرده باشند.
این مردم، آسیایی ها، به صورت موجی آمدند: موج اولیه، شاید اولین، مستقیماً در امتداد ساحل غربی به سمت جنوب رفت و تا 14500 سال بالای آمریکای جنوبی بود. امواج دیگری، شاید در همان زمان، شاید بعداً، به داخل آمریکای شمالی وارد شدند، در یک راهروی باز بین یخچال‌ها، سپس از پایه یخچال‌ها عبور کردند و به سمت جنوب و شرق حرکت کردند – اگرچه شواهد باستان‌شناسی در بهترین حالت شرایطی و ناگزیر شرایطی هستند.
آسیایی ها نیز در آمریکای جنوبی در گردش بودند و در همه جا شروع به متمدن شدن کردند. آنها ابتدا در جایی ساکن شدند، خانه‌هایی ساختند، یاد گرفتند که غذای خود را پرورش دهند، مشترکاتی را کشف کردند – زبان‌ها، مذاهب و مکان‌های ملاقات – که به آنها اجازه می‌داد تا قبایل، جوامع، روستاها، شهرها، ایالت‌ها و در موارد معدودی – آزتک‌ها، مایاها، اینکاها – ایجاد کنند تا تمدن‌هایی به‌اندازه تمدن‌های دنیای قدیم ایجاد کنند. به طور کلی، داستان بسیار خوبی است، افرادی که با ایجاد انجمن‌ها کارهای بزرگی انجام می‌دهند.
داستان پس از اینکه دنیای قدیم – شما قبلاً این را می دانید – در مورد جدید می یابد، کمتر زیبا می شود. اولین افرادی که آمدند وایکینگ ها و یک ایتالیایی بودند. سپس اسپانیایی، پرتغالی، انگلیسی، اسکاتلندی/ایرلندی، فرانسوی، روس و بعدا آلمانی، اسکاندیناویایی، ایرلندی، ایتالیایی. آنها هر کدام در جوامع خود ساکن می شوند و اعلام می کنند که مهاجران بعدی واقعاً انسان نیستند. این مهاجران بعداً ادعا کردند که مهاجران بعدی جدید در واقع انسان نیستند. و البته مورد خاص آفریقایی‌هایی هستند که مهاجرت کردند نه به این دلیل که می‌خواستند، بلکه به این دلیل که اروپایی‌ها قبلاً تصمیم گرفته بودند واقعاً انسان نیستند – که با توجه به اینکه آفریقایی‌ها اولین انسان‌ها بودند، ثروتمند است. ما هنوز این کار را می کنیم و مانند میمون های گنگ به اطراف می دویم که مهاجران را انسان می گویند.
از حرف زدن در موردش عصبانی میشم و مطمئناً منظورم را می‌دانید: هیچ‌کس، هیچ‌کس به این دنیای جدید نرفته است. بسیاری از حیوانات و گیاهان، بدون مردم. هر کدام از ما، همه به اینجا آمدیم. هر رنگی از ما مهاجریم.
من نمی گویم که موج مهاجران مشکلی ایجاد نمی کند، یا اینکه انسان زدایی از آنها به اندازه ایستادن راه رفتن انسانی نیست. من می گویم مشکلات و انسان زدایی راه حل هایی دارد که علم موشکی نیست. برای مثال، آکادمی ملی علوم را باور کنید که می‌گوید، در مقایسه با ساکنان فعلی، مهاجران قانونمندتر هستند، خانواده‌هایشان پایدارتر هستند، احتمال بیشتری برای داشتن شغل دارند. و فرزندان آنها تحصیلات بهتری دارند و انگلیسی صحبت می کنند که گویی در اینجا متولد شده اند، همانطور که هستند. تقریباً هر دین روی زمین ایجاب می کند که با دیگران مانند خود رفتار کنیم. مانند، آنها مانند ما هستند، ما همه در اینجا مهاجر هستیم.
دوباره عصبانی می شوم، گاهی اوقات آرزو می کنم کاش سیبری ها به پل برینگ لند نگاه می کردند و می گفتند: نه، آن را خالی بگذار.
________
تصاویر: جهانی جدید و ناشناخته اثر آرنولد مونتانوس، 1671; دهکده ای از سرخپوستان سکوتان در کارولینای شمالی، نوشته جان وایت، 1585. هر دو از بررسی فوق العاده جذاب در دامنه عمومی
