منطقه درگیری بوکوحرام یک پناهگاه بزرگ پرندگان را پنهان کرده است

[ILORIN, NIGERIA, SciDev.Net] یکی از ناامنترین مناطق آفریقا نیز میزبان یکی از بزرگترین جمعیتهای پرندگان آبزی است، علیرغم دههها درگیری که مطالعه این منطقه را تقریبا غیرممکن کرده است، طبق تحقیقات جدیدی که نیازمند تلاشهای حفاظتی بیشتر برای حفاظت از آنها است.
بر اساس این مطالعه، دریاچه چاد اکنون از 2.48 میلیون پرنده آبی پشتیبانی می کند – بزرگترین تعداد ثبت شده در آنجا – مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم (PNAS).
محققان بررسیهای هوایی را با مدلسازی آماری برای تخمین جمعیت حیات وحش در تالابهای فرامرزی مشترک نیجریه، نیجر، چاد و کامرون، از جمله منطقهای با ناامنی بالا به دلیل شورش طولانی مدت بوکوحرام، ترکیب کردند.
این تیم به طور مستقیم بیش از 76000 پرنده را در هوا شمارش کرد و به این نتیجه رسید که تعداد واقعی احتمالاً بیش از 30 برابر بیشتر است – جهشی که توسط برخی از دانشمندان مستقل مورد سوال قرار گرفت.
محققان میگویند این یافتهها از حمایت فوری بینالمللی و برنامهریزی حفاظت بلندمدت برای این تالاب که توسط دولتهای ملی و شرکای اروپایی هماهنگ شده است، حمایت میکند. آنها ایجاد یک منطقه حفاظت شده و وضعیت میراث جهانی برای دریاچه چاد را توصیه می کنند.
پیر دفوس دو راو، محقق در آژانس تنوع زیستی فرانسه (OFB) و اولین نویسنده این مقاله، می گوید: «پیش از این مطالعه، دریاچه چاد قبلاً به عنوان یکی از سه نقطه مهم پرندگان آبی در آفریقا و شاید در جهان شناخته می شد.
“اما به دلایل امنیتی، تنوع زیستی این منطقه مورد توجه جهانی از سال 2008 به طور جامع بررسی نشده است. این به شکاف بزرگی در دانش ما از پرندگان مهاجر تبدیل شده است، نه تنها پرندگان آفریقایی بلکه پرندگانی که از اروپا برای گذراندن زمستان شمالی در ساحل می آیند.”
بررسی منطقه درگیری
برای به حداقل رساندن خطرات امنیتی، محققان به جای کار میدانی، یک بررسی هوایی انجام دادند.
در ژانویه 2022، یک هواپیمای کوچک بر فراز نیمه شرقی دریاچه چاد پرواز کرد، تنها منطقه ای که به اندازه کافی امن برای اکتشاف به نظر می رسد، به مدت هشت روز، با یک خلبان بوش با تجربه در راس آن.
طرح پرواز فقط با مقامات فرودگاه به اشتراک گذاشته شد و تیم از یک نقطهبین برای سبک نگه داشتن هواپیما و مانورپذیری آن استفاده کرد. ارزیابیهای امنیتی روزانه به امنیت مجوزها و دسترسی به سوختگیری کمک کرد.
دفوس دو راو گفت: “اولین گام این بود که از پرواز بر فراز ناامن ترین مناطق دریاچه چاد خودداری کنیم.” SciDev.Net.
گام دوم یافتن یک خلبان با تجربه و ماهر بود.
محققان دریاچه را با استفاده از خطوط باریک پرواز و تکنیکی به نام نمونه برداری از راه دور بررسی کردند که برای حیواناتی که دورتر از هواپیما از دست می روند، تنظیم می شود.
از آنجایی که نیمه غربی دریاچه به دلیل ناامنی های مربوط به شورش اسلامگرایان بوکوحرام غیرقابل دسترس است، تیم از مدل های آماری ماهواره ای برای تخمین جمعیت پرندگان در آنجا بر اساس ویژگی های زیستگاه، شاخص های درگیری و تراکم حیات وحش مشاهده شده در منطقه مورد مطالعه استفاده کرد.
دفوس دو راو توضیح داد: «این مدلهای خاص گونهها سپس برای پیشبینی فراوانی گونهها در نیمه ناشناخته مورد استفاده قرار گرفتند.
“اثر پناهندگی”
محققان پیشنهاد می کنند که افزایش بارندگی سطح آب دریاچه را گسترش داده و زیستگاه بیشتری برای پرندگان آبزی ایجاد کرده است. اما آنها همچنین بر این باورند که جابجایی های مرتبط با درگیری ممکن است فشار شکار را کاهش داده و به جمعیت حیات وحش اجازه دهد تا بهبود یابند – پدیده ای که به عنوان “اثر پناهگاه” شناخته می شود.
Ugoline Godeau، مهندس محقق در موسسه تحقیقاتی تالاب های مدیترانه Tour du Valat و نویسنده دوم مقاله، گفت که اثرات پناهگاه زمانی رخ می دهد که عدم اطمینان باعث می شود افراد از مناطق خاصی دوری کنند و مزاحمت ها را کاهش دهد و شرایط بهتری برای حیات وحش ایجاد کند.
لئو زوارتز بوم شناس پرندگان آبزی در Altenburg & Wymenga Ecological Consultants هلند است که در این مطالعه شرکت نداشت. او پیشنهاد می کند که جوامعی که به دلیل خشونت آواره شده اند ممکن است به طور ناخواسته زیستگاه های ساکت تری ایجاد کرده باشند که در آن پرندگان می توانند آزادانه تر به غذا بپردازند.
زوارتز گفت: «تقریباً همه پرندگان آبزی خجالتی هستند و از مردم دوری میکنند SciDev.Net. بنابراین، تعجب آور نیست که نویسندگان در تحلیل خود اثری مقدس یافته اند.»
امنیت غذایی و شکار غیرقانونی
کارشناسان می گویند که این یافته ها علاوه بر پیامدهای حفاظتی، پیامدهایی بر سلامت و امنیت غذایی مردم محلی نیز دارد.
Clémence Deschamps یکی از نویسندگان OFB خاطرنشان کرد که پرندگان آبزی مهاجر از دیرباز منبع مهمی برای غذا برای جوامع در ساحل بوده اند.
او گفت: «اگر این منابع به دقت مورد نظارت و بهره برداری پایدار قرار گیرند، می توانند به امنیت غذایی میلیون ها نفر از مردم دریاچه چاد کمک کنند.
با این حال، جمع آوری بی دقت می تواند هم برای جمعیت پرندگان و هم برای سلامت انسان مضر باشد.
دشان گفت: «به طور خاص، استفاده از سم برای به دام انداختن حیات وحش یک عمل نگرانکننده است که تأثیر بالقوه زیادی بر سلامت مصرفکنندگان دارد.
این شیوه های شکار غیرقانونی کاملاً نیاز به بررسی دارد.»
شکاف های دانش
محققان اذعان می کنند که این مطالعه محدود بود زیرا آنها نمی توانستند مستقیما نیمه غربی دریاچه را بررسی کنند.
گودو گفت: ما از رویکردهای آماری محافظه کارانه برای تخمین محافظه کارانه فراوانی حیات وحش برای این مناطق استفاده کردیم.
نقشه ای که موقعیت دریاچه چاد و سطوح آب در حال کاهش را بین سال های 1972 تا 2007 نشان می دهد. برگرفته از Wikimedia Commons (حوزه عمومی).
او همچنین خاطرنشان کرد که یک ناظر به تنهایی نمی تواند هزاران پرنده را به طور کامل ردیابی کند و هوش مصنوعی “هنوز آماده نیست تا ده ها گونه را به طور همزمان در حال پرواز در یک پس زمینه در حال تغییر شناسایی کند.”
زوارتز میگوید که استفاده از مدلسازی برای تکمیل تصویر ممکن است تنها جایگزین در مناطق پرخطر باشد، اما «این نقطه ضعف نیز هست».
اشتباه کردن در آنجا بسیار آسان است. این انتقادی به این کار نیست، بلکه یک مشکل کلی در این نوع تحلیل است.
زوارتز همچنین در بخشی از توضیح پیشنهادی برای افزایش ظاهری تعداد پرندگان تردید کرد و استدلال کرد که حاشیه های فصلی سیلابی در اطراف دریاچه – مناطق مهم تغذیه برای بسیاری از پرندگان آبزی – ممکن است نقش مهم تری نسبت به اندازه کلی دریاچه داشته باشد.
او گفت: “فرضیه من این است که اندازه دشت سیلابی، نه اندازه دریاچه، برای اکثر پرندگان آبزی در دریاچه چاد حیاتی است.” او اضافه کرد که بسیاری از نحوه تعامل هیدرولوژی، سیلابهای فصلی و درگیری برای شکلدهی به اکوسیستم هنوز ناشناخته است.
دفوس دو راو تأکید کرد که محققان مطالعات مشابه را در سایر مناطق پرخطر تشویق نمی کنند مگر اینکه واقعاً ضروری باشد. او گفت: «ممکن است تکرار چنین مطالعاتی در سایر مناطق ناامن بدون مراقبت شدید و حمایت و تضمین محلی توصیه نشود.
این قطعه توسط میز انگلیسی جنوب صحرای آفریقا SciDev.Net ساخته شده است.



