این تصویر به سرماخوردگی‌هایی می‌پردازد که بسیاری از ما در این فصل از سال دچار آن می‌شویم و ویروس‌های عامل سرماخوردگی و آنفولانزا و ویژگی‌های متفاوت آنها را برجسته می‌کند. در ابتدا درست قبل از همه‌گیری COVID-19 منتشر شد – به یاد دارید زمانی که همه ما نمی‌دانستیم کرونا چیست؟ – همچنان با افزایش فعلی موارد آنفولانزا در زمستان امسال مرتبط است.
بسیاری از ما بدون سرماخوردگی در برخی مواقع زمستان را پشت سر نمی گذاریم. به طور متوسط، بزرگسالان سالانه بین دو تا پنج سرماخوردگی دارند. میانگین کودکان بین هفت تا ده است. بیش از 200 نوع مختلف از ویروس ها با سرماخوردگی مرتبط هستند و می توان آنها را به طور خلاصه به چند خانواده کلیدی تقسیم کرد.
ویروس های اصلی که باعث سرماخوردگی در انسان می شوند راینوویروس ها هستند. نام این ویروس برگرفته از پستاندار شاخدار آفریقایی/آسیایی نیست، بلکه از کلمه یونانی “rhinos” به معنی “روی بینی” گرفته شده است. این نام به این واقعیت مربوط می شود که راینوویروس ها در دماهای موجود در بینی (33 تا 35 درجه سانتیگراد) به بهترین شکل تولید مثل می کنند. برای افرادی که از نظر زبانی کنجکاو هستند، کلمه “کرگدن” نیز ریشه یونانی دارد و به معنای “با شاخ بینی” است.
سه نوع راینوویروس وجود دارد که بر انسان تأثیر می گذارد: A، B و C. تعداد زیادی سروتیپ مختلف وجود دارد. سروتیپ ها ویروس هایی هستند که از نظر پروتئین های سطحی متفاوت هستند. بیش از 150 سروتیپ مختلف از راینوویروس ها شناخته شده اند و در مجموع 30 تا 50 درصد از سرماخوردگی ها را تشکیل می دهند.
کرونا ویروس‌ها بعد از سرماخوردگی شایع‌ترین خانواده ویروس‌ها هستند که هفت نوع شناخته شده آن بر انسان تأثیر می‌گذارد. آنها پشت برخی از موارد برجسته، از جمله شیوع سارس در چند سال پیش و شیوع فعلی ویروس کرونا در چین هستند. علائم سرماخوردگی ناشی از کرونا معمولاً شدیدتر از علائم ناشی از راینوویروس‌ها است و همچنین می‌تواند باعث ذات‌الریه شود. نام آنها از لاتین تاج، “تاج”، برای برآمدگی های پیازی و تاج مانند آنها بر روی سطح گرفته شده است.
نوع دیگری از ویروس که می تواند علائم جدی تری ایجاد کند، ویروس آنفولانزا است. عفونت با این ویروس معمولا آنفولانزا نامیده می شود و علائم آن تب است. 12 سروتیپ شناخته شده از ویروس آنفولانزای A وجود دارد که شایع ترین سروتیپ در انسان است و باعث شیوع سالانه آنفولانزا در سراسر جهان می شود.
بر خلاف سایر ویروس های سرماخوردگی، می توانید واکسن ضد ویروس آنفولانزا دریافت کنید. این دور از عمل است. از آنجایی که تعدادی از ویروس‌ها باعث سرماخوردگی و آنفولانزا می‌شوند و به سرعت جهش می‌یابند، ایجاد واکسنی مؤثر و غیرممکن است که بتوان واکسنی را تولید کرد که در برابر همه ویروس‌هایی که باعث سرماخوردگی می‌شوند محافظت کند. با این حال، به دلیل علائم جدی تر و احتمال مرگ در افراد مسن و آسیب پذیر، واکسن آنفولانزا سالانه تجویز می شود. به ویژه، آنها به گروه های در معرض خطر ارائه می شوند.
دو بار در سال، سازمان بهداشت جهانی تولید واکسن آنفولانزا را بر اساس پیش‌بینی احتمال‌ترین گونه‌های ویروس در گردش هدایت می‌کند. اگرچه تضمین نمی‌کند که واکسینه‌شده‌ها به آنفولانزا مبتلا نشوند، اما در بیشتر سال‌ها محافظت نسبتاً خوبی ایجاد می‌کند. واکسیناسیون فقط به اندازه پیش بینی ها خوب است. اگر سویه های غالب با موارد پیش بینی شده متفاوت باشد، واکسن ممکن است کمتر موثر باشد.
گزینه های دیگر برای درمان سرماخوردگی اندک هستند. از آنجایی که سرماخوردگی و آنفولانزا ناشی از عفونت های ویروسی است، آنتی بیوتیک هایی که عفونت های باکتریایی را درمان می کنند موثر نیستند. حداقل شواهدی برای اثربخشی سایر درمان های تبلیغ شده مانند ویتامین C، سیر و عسل وجود دارد. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد قرص‌های زینک استات در صورت مصرف 24 ساعت پس از شروع علائم، طول مدت علائم سرماخوردگی را تا یک سوم کاهش می‌دهند.
ما حتی همه چیزهایی را که باید در مورد ویروس هایی که باعث سرماخوردگی و آنفولانزا می شوند، بدانیم، نمی دانیم. علاوه بر ویروس هایی که قبلاً با آنها مواجه شده ایم، چندین ویروس دیگر نیز می توانند باعث سرماخوردگی شوند. ویروس سنسیشیال تنفسی، ویروس پاراآنفلوانزا، آدنوویروس، انترو ویروس و متاپنوموویروس همه انواع دیگر هستند. علاوه بر این موارد، در 30-20 درصد سرماخوردگی ها، ویروس عامل آن قابل شناسایی نیست. در برخی موارد ممکن است یک ویروس شناخته شده باشد، اما در برخی دیگر ممکن است ویروس های هنوز کشف نشده باشند که باعث سرماخوردگی می شوند.
در بیشتر موارد، اگر سرماخوردگی دارید، فقط به یکی از ویروس هایی که در اینجا اشاره کردیم آلوده شده اید. با این حال، در حدود 5 درصد موارد، افراد مبتلا به سرماخوردگی به طور همزمان به بیش از یک نوع ویروس آلوده می شوند. شما همیشه نمی‌دانید که به کدام نوع ویروس آلوده شده‌اید، زیرا گزینه‌های درمانی (یا عدم وجود آن) بدون در نظر گرفتن یکسان است، بنابراین شناسایی آن چندان مفید نیست. با این حال، کارهایی وجود دارد که می‌توانید برای تسکین علائم انجام دهید – و همانطور که این نمودار در C&EN نشان می‌دهد، شیمی می‌تواند در آنجا کمک کند.
گرافیک های این مقاله تحت مجوز Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International مجوز دارند. دستورالعمل های استفاده از محتوای سایت را ببینید.
مراجع/ادامه مطلب
