در سال 2018 ، پست زیر را برای زمان خواب نوشتم. این اصطلاح برای من جدید بود ، مفهوم نبود. من رئیس خواب بودم. و ، یک هشدار اسپویلر ، من هنوز رئیس خواب هستم. بهبود صفر
اکنون یک اصطلاح جدید ، حتی خوشمزه تر وجود دارد: باز کردن انتقام برای خواب. در اینجا چگونه یک مقاله وب MD آن را تعریف می کند: “این بدان معنی است که شما برای برنامه روزانه شلوغ خود با نصب خود در وقت آزاد خود با هزینه چشم بسته ،” انتقام “می گیرید.”
به چه کسی انتقام می گیرم؟ در این حالت ، من هم موضوع و هم موضوع هستم. چه کسی برنده خواهد شد؟ من ، وقتی زمان را ترمیم کردم ، کودکان و اعمال از من به سرقت رفته اند! چه کسی ضرر خواهد کرد؟ من وقتی خیلی کم می خوابم ، روز بعد اذیت می شوم و خسته می شوم (یا به دلیل اینکه معمول است ، هر روز). خیطار
*****
دیروز ساعت 8:23 صبح شوهرم پیوندی برای من ارسال کرد. بدون یادداشت ، فقط یک رشته از حروف تصادفی و برش و نقاط. من کلیک کردم و روی یک مقاله تحقیقاتی با عنوان “چرا به موقع به رختخواب نمی روید؟”
نسخه خطی از این طریق آغاز می شود: “بیشتر مردم علی رغم اهمیت خوابیدن برای بهزیستی ، بهره وری و سلامتی ، در روزهای کاری به خواب نمی روند. پدیده ای که وظیفه ترویج خواب کافی در روزهای هفته را بر عهده دارد ، تأخیر در خواب است. گسترش زمان خواب به این صورت تعریف می شود که” مردم به سادگی در نظر گرفته شده اند “،” مردم به سادگی در نظر گرفته شده اند “. [go to bed]s
الف ، خواب من قبلاً این اصطلاح را نشنیده ام ، اما من با مفهوم عدم رفتن به رختخواب از نزدیک آشنا هستم. اگر رسوب زمان خواب پوستر داشت ، من در این پوستر کودک خواهم بود. از طرف دیگر همسرم تأخیر نمی کند. او مجذوب زمان خواب است. دروغ علاقه مند. سال خواب اگر او را رها کنید ، او همین حالا به رختخواب می رود.
پیوند متنی بدیهی است که آخرین سالو تهاجمی منفعل در نبرد دیرینه ما برای تعیین تختخواب مناسب بود. من: 12-1 صبح. او: ساعت 9:30 بعد از ظهر یا حتی بهتر ، بلافاصله.
طبق نظریه علمی غالب ، تعویق – هر کار – را می توان به عنوان عدم موفقیت در تنظیم خود توضیح داد. یعنی من می خواهم ساعت 10 بعد از ظهر به رختخواب بروم. من می دانم که باید ساعت 10 بعد از ظهر به رختخواب بروم. من می دانم که اقامت روز بعد به فرسودگی منجر می شود و ژنرال مورمور. اما من هنوز نمی توانم سرم را روی بالش بگیرم. درعوض ، من در حال تماشای تلویزیون هستم و بستنی می خورم. من در یک وسوسه خوشمزه تسلیم می شوم.
با این حال ، نویسندگان این کتاب جدید ادعا می کنند که می توان به جای ریتم شبانه روزی فرد ، تأخیر در خواب را نگه داشت. به عبارت دیگر ، من خوابم را خاموش می کنم زیرا البته من یک فرد عصر هستم (آنچه Chronobiologists دوست دارد آن را “جغد” بنامیم) ، نه لزوما ، زیرا من برای لحظه ای بی پروا و تکان دهنده هستم.
محققان شواهد عظیمی برای حمایت از این ایده پیدا نکردند. در حقیقت ، نتایج آنها به شدت مخلوط شد. اما هیچ توضیحی برای من بسیار رضایت بخش به نظر نمی رسد. درست است که من یک جغد شب هستم. و ، بله ، من در مقاومت وسوسه عالی نیستم. اما عامل دیگری وجود دارد که نویسندگان حتی به آن اشاره نکردند: والدین.
من دو و نیم سن دارم که ساعت 20:00 در شب بخیر به رختخواب می رود. بین 6 صبح و 7 صبح از خواب بیدار می شود. اگر می خواهم هشت ساعت شوتیه فراهم کنم ، باید تا ساعت 10 بعد از ظهر بخوابم. هر شب دو ساعت وقت آزاد به من می دهد. اما نه واقعاً از آنجا که حداقل 30 دقیقه طول می کشد تا برای تختخواب آماده شوم و بخوابم. بنابراین من تا یک ساعت و نیم هستم.
این کاری است که من می توانم در یک ساعت و نیم انجام دهم:
- هنگام مرتب کردن از طریق فروشندگان سوبارو که به یخچال چسبانده شده اند ، یک تکه شکلات بخورید.
- 27 کاشی مگنا ، 13 قطعه پازل ، 11 سکه کاغذی ، سه اسباب بازی سگ پر شده ، دو جفت لباس زیر زنانه ، یک شمع بازی بنفش شکسته و یک لیوان وانمود کننده برای وانمود کردن آب پرتقال بردارید.
- در نظر بگیرید که مجدداً در اتاق نشیمن سازماندهی کنید.
- تحقیقات ممکن است راه حل های IKEA برای سازماندهی مجدد اتاق نشیمن.
- یک توپ تندرست غول پیکر را از زیر نیمکت رها کنید.
- اتاق نشیمن را خیلی خوب (حتی زیر نیمکت) خلاء کنید.
- یک لیوان شراب بریزید.
- لباس های شسته شده را هنگام تماشای دم برخی از پلیس های احمقانه یا نمایش دکتر (آیا این یک تلویزیون شبکه است که کاملاً از COP و Doctor Shows ساخته شده است؟).
این همه است این تنها کاری است که می توانم انجام دهم. و من واقعاً باید عجله کنم. 22:00 رول و شراب مست نیست. ماشین لباسشویی به تأخیر نیفتاده است. و خلاء هنوز در وسط فرش در اتاق نشیمن قرار دارد.
من یک کلمه واحد از رمان خود نخوانده ام. من راه حلی برای Ikea در هرج و مرج اتاق نشیمن خود پیدا نکرده ام. من هیچ اسرار را در نظر نگرفته ام یا افکار عمیقی نداشته ام یا یک تکه شکلات دوم نخورده ام. من پاپ کورن درست نکردم. من به هیچ وجه کاری رضایت بخش نکردم (به جز اینکه توپ تندرست را بیرون بکشم). قبل از خواب در ساعت 10:00 ، حتی به من اجازه نمی دهد که از 10 ساعت اخبار را تماشا کنم. من باید بدون اینکه فردا بدانم به رختخواب بروم. مثل حیوان
و بنابراین ساعت به 10 ضربه می زند و من فکر می کنم “نه!” یا گاهی اوقات “نه!” من #Resist. من یک شورش را با یک زن ترتیب می دهم. من اخبار محلی را تماشا می کنم و در مورد ناخودآگاه او اظهار نظر می کنم. من شراب خود را تمام می کنم. من یک فصل از کتاب خود خواندم. من از ابتدا تا انتها به یک نمایش بسیار شناخته شده برای انتخاب خود نگاه می کنم. من زندگی می کنم ، لعنتی! من همانطور که هیچ کس به نظر نمی رسد زندگی می کنم.
معمولاً هیچ کس نیست ، زیرا تا آن زمان 23:45 است. شوهر من (مرد) ساعت ها در رختخواب بوده است.
او در تلاش بود تا من را زودتر به رختخواب برساند و گفت: “ما واقعاً باید سعی کنیم خوب بخوابیم.” یا “ما باید امشب خیلی زود به رختخواب برویم.” اما این فقط سوخت من به آتش من به مقاومت قبل از رفتن به رختخواب اضافه شده است. “شما به رختخواب می روید ، پیرمرد!” من تماس می گیرم و حالا او این کار را می کند.
قبل از اینکه فرزند داشته باشم ، می توانم تمام عصر خود را صرف خوردن آب نبات شکلاتی و مرتب سازی کوپن های سوبارو کنم. اکنون اوقات فراغت من در این ساعت و نیم بین زمان خواب کودک خردسال من و نظری خودم متراکم شده است. وقتی خواب را خاموش کردم ، وقت خود را بازیابی می کنم. این زمان ترمیم شده ارزشمند است. حتی بیشتر از خواب.
***
با کمک مهربان لین فریدمن از طریق فلیکر
