پاسخ ابولا ارزش علم آفریقا را برجسته می کند

هر بخش از واکنش جهانی به آخرین شیوع ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC) بر اساس یک اقدام اولیه از علم آفریقا است.
هنگامی که در اوایل ماه مه سال 2026 گزارشهایی مبنی بر دستهای از بیماریهای شدید به مقامات بهداشتی استان ایتوری رسید، محققان موسسه ملی Recherche Biomedicale (INRB) در کینشاسا نمونههای خون را تجزیه و تحلیل کردند، عامل بیماریزا را تأیید کردند و در عرض چند روز تشخیص دادند: Bundibugyo ebolavirus، یک سویه نادر که تنها در دو منطقه شیوع قبلی Uroganda و در دو منطقه قبلی شیوع پیدا کرده است. DRC در سال 2012.
شناسایی سریع، دقیق و قاطع بود. از آن دسته کارهایی است که به ندرت خبرساز می شود، اما هر بخش دیگری از پاسخ به آن بستگی دارد.
یک دهه پیش، داستان ابولا در آفریقا از دریچه آنچه این قاره فاقد آن بود بیان شد: آزمایشگاه ها، ظرفیت ژنومی و زیرساخت برای انجام آزمایشات بالینی در بحبوحه یک بیماری همه گیر.
اپیدمی 2014-2016 در غرب آفریقا نقطه عطفی بود. این شکافهای واقعی را آشکار کرد، اما همچنین موجی از سرمایهگذاری در ظرفیت واکنش آفریقا را تسریع کرد که اساساً کاری که محققان میتوانستند در این قاره انجام دهند را تغییر داد.
مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری آفریقا (CDC آفریقا) در سال 2016، مستقیماً پس از این بحران، به عنوان یک موسسه منطقه ای که برای شناسایی، پاسخگویی و پیشگیری از تهدیدات بیماری تحت رهبری آفریقا و بر اساس شواهد آفریقایی طراحی شده است، تأسیس شد.
CDC آفریقا اکنون در مرکز تشخیص بیماری، آمادگی و معماری واکنش قاره، تقویت سیستمهای آزمایشگاهی ملی، آموزش اپیدمیولوژیستها و عملیاتی کردن شبکههای توالییابی ژنوم در چندین کشور است. این زیرساختی است که امروزه دانشمندان آفریقایی از آن استفاده می کنند.
شیوع فعلی نشان می دهد که این سرمایه گذاری ها چه چیزی می توانند به همراه داشته باشند. هنگامی که سازمان جهانی بهداشت (WHO) شیوع بوندیبوگیو را یک اورژانس بهداشت عمومی با نگرانی بینالمللی اعلام کرد، CDC آفریقا روز بعد آن را یک اورژانس بهداشت عمومی امنیتی قارهای اعلام کرد و معماری واکنش سریع خود را بسیج کرد و در سراسر مرزها در زمان واقعی هماهنگ شد. محققان دانشگاه Stellenbosch و سایر موسسات آفریقایی از آن زمان به این پاسخ علمی پیوستند.
در یازدهمین کنفرانس CelebrateLAB آفریقای غربی در مونروویا، لیبریا، در اواخر ماه مه، CDC آفریقا ابتکار تغییر جهت درمانی را راه اندازی کرد، یک تلاش قاره ای برای تسریع تحقیقات آفریقایی در زمینه تشخیص، درمان و کشف دارو برای شیوع های آینده.
دانشمندان آفریقایی از بیرون به این بحران پاسخ نمی دهند. آنها در مرکز آن هستند و پاسخ و نوآوری مورد نیاز قاره را هدایت می کنند. اما رهبری را نمی توان تنها با فوریت حفظ کرد.
این امر مستلزم سرمایهگذاری قابل پیشبینی و بلندمدت در سیستمهایی است که واکنش سریع و تحت رهبری آفریقا را در زمین ممکن میسازد. این به معنی آزمایشگاه های مجهز، قابلیت های توالی ژنومی، بیوانفورماتیک، پلت فرم های آزمایش بالینی، سیستم های نظارتی، زیرساخت های داده، عملیات اضطراری و افرادی است که آنها را اداره می کنند. چنین سرمایهگذاریهایی برای شناسایی همهگیریها قبل از وقوع و واکنش سریع در زمان وقوع آنها ضروری است.
ما تأثیر حمایت کاتالیزوری از سوی بشردوستانی مانند بنیاد گیتس، همراه با شرکای توسعه از جمله WHO، CDC برای آفریقا، اتحادیه اروپا و شرکای دوجانبه را برای تقویت آمادگی و پاسخ به بیماری همه گیر مشاهده کرده ایم.
وقتی چنین سرمایهگذاریهایی با اولویتهای ملی و منطقهای به خوبی هماهنگ شوند، میتوانند به جذب ریسک اولیه، تقویت نهادهای محلی و تسریع ابزارها و سیستمهای مورد نیاز قبل از شیوع بیماریهای همهگیر کمک کنند.
این میتواند از کار ناخوشایند اما ضروری آمادگی پشتیبانی کند، که به دانشمندان آموزشدیده، آزمایشگاههای کار بین شرایط اضطراری، سیستمهای داده، شبکههای نظارتی نیاز دارد و اطمینان حاصل میکند که تشخیص، واکسنها و درمانها میتوانند سریعتر از شواهد به دسترسی حرکت کنند.
ارزش آمادگی اغلب تا زمان وقوع بحران نامرئی است و دقیقاً به همین دلیل است که نادیده گرفته می شود. با این حال شیوع بیماری توسط مرزهای ایالتی محدود نمی شود. پاتوژنی که در یک جامعه ظاهر می شود می تواند به سرعت به یک تهدید ملی، منطقه ای یا جهانی تبدیل شود.
پاسخ فعلی این را نشان می دهد. تا اواسط ژوئن، اهداکنندگان 910 میلیون دلار متعهد شدند که بسیار بیشتر از 518 میلیون دلاری است که در طرح مشترک واکنش قاره ای CDC-WHO برای آفریقا که در 5 ژوئن آغاز شد، درخواست شده بود.
توقف زودهنگام شیوع به مراتب زندگی، بیماری، تحولات اجتماعی و زیان اقتصادی کمتری را به همراه دارد. بنابراین، سرمایه گذاری در ظرفیت علمی آفریقا و آمادگی برای اپیدمی ها نه تنها یک اولویت آفریقایی، بلکه یک مسئولیت جهانی است. وقتی آفریقا بتواند سریعتر شیوع بیماری را شناسایی، پاسخ دهد و مهار کند، کل جهان امن تر است.
در هفتاد و نهمین مجمع جهانی بهداشت، کشورهای عضو بر تعهد خود به اصلاح معماری بهداشت جهانی تاکید کردند و کنیا، الجزایر، بروندی، مصر، لیبی، سنگال و تونس را به دلیل دستاوردهای برجسته بهداشت عمومی به رسمیت شناختند. کشورهای عضو نیز موافقت کردند که مذاکرات را ادامه دهند دسترسی به پاتوژن ها و اشتراک منافع الحاق به توافقنامه همه گیر سازمان جهانی بهداشت، مکانیزمی که از طریق آن کشورهای با درآمد کم و متوسط در ازای به اشتراک گذاری داده های پاتوژن، دسترسی تضمین شده به واکسن ها و درمان ها را درخواست می کنند، که اکنون انتظار می رود نتیجه آن در سال 2027 باشد.
برای رهبران و نهادهای آفریقایی، این فقط یک گردهمایی جهانی دیگر نبود. این یک پلتفرم برای تقاضای تغییر و تجدید نظر در مورد سلامت جهانی با آفریقا به عنوان یک بازیگر کلیدی و نه یک بازیگر پیرامونی بود.
آژانس داروهای آفریقایی از مجمع برای فشار برای هماهنگ سازی سیستم های نظارتی برای سرعت بخشیدن به تولید محلی و کاهش وابستگی آفریقا به داروهای وارداتی استفاده می کند.
کار مرکز تحقیقات جمعیت و سلامت آفریقا (APHRC) از یک باور ساده شروع میشود – شواهد زمانی قویتر است که نزدیک به مردم و واقعیتهایی که قرار است به آنها خدمت کند، ایجاد و استفاده شود.
در بیش از 100 پروژه در 44 کشور، APHRC با محققان آفریقایی همکاری می کند تا شواهدی را ارائه دهد که سیاست ها را در سطوح ملی و منطقه ای مشخص کند. در طرح شمارش معکوس تا 2030، APHRC با تیم هایی در 34 کشور برای تجزیه و تحلیل داده های بهداشتی و اطلاع رسانی استراتژی ها و سرمایه گذاری ها در برنامه های ملی برای زنان، کودکان و نوجوانان کار می کند.
کنسرسیوم شواهد فرامرزی آفریقا و حاکمیت سیاست چارچوب هایی را برای کشورهای آفریقایی ایجاد می کند تا برنامه های تحقیقاتی خود را در مورد مسائل امنیت سلامت فرامرزی تعریف و مدیریت کنند. این نزدیکی به زمینه، فرهنگ و تجربه زیسته اهمیت دارد. به سوالاتی که می پرسیم، روش هایی که استفاده می کنیم و توصیه هایی که می کنیم شکل می دهد. این همان چیزی است که تحقیقات به رهبری آفریقا را ضروری می کند.
ما هنوز راه درازی در پیش داریم، اما واکنش آفریقا به آخرین شیوع ابولا و بسیاری از رویدادهای بهداشت عمومی که هر سال به طور موثر مدیریت می شوند، نشان می دهد که پیشرفت واقعی است، اما هنوز قطعی نیست.
اکنون زمان آن است که از ژنو آمده است تا جاه طلبی قطعنامه های WHA را با تعهدات ملموس نسبت به زیرساخت های علمی که آنها را قابل دستیابی می کند، ترکیب کنیم.
این به معنای تأمین بودجه نهادی اصلی برای مراکز آکادمیک و تحقیقاتی آفریقا، محققان آفریقایی که آزمایشهای بالینی را هدایت میکنند (بهجای اینکه بهعنوان شرکتکنندگان ثانویه در مطالعات طراحیشده در جاهای دیگر خدمت کنند)، و مکانیسمهای ترجمه دانش است که شواهد را به سرعت در سیاستها، استراتژیها و برنامهها دنبال میکنند. این رویکرد همچنین به شدت با اجماع در مورد حاکمیت آفریقا در معماری اصلاح شده بهداشت جهانی همسو است.
اپیدمی ابولا مهار خواهد شد. دانشمندان آفریقایی که با دولتها و نهادهای منطقهای و جهانی هماهنگ میکنند، این کار را انجام خواهند داد. سوالی که جامعه جهانی بهداشت، که شامل خود کشورهای آفریقایی نیز می شود، اکنون باید به آن پاسخ دهد این است که آیا بر روی این دانشمندان و موسسات با ثباتی که شایسته آن است سرمایه گذاری خواهد کرد یا خیر.
کاترین کیوبوتانگی مدیر اجرایی مرکز تحقیقات جمعیت و سلامت آفریقا (APHRC) و اپیدمیولوژیست است.
این قطعه توسط میز انگلیسی جنوب صحرای آفریقا SciDev.Net ساخته شده است.




