نمایی از (یکی از) رنگ های مورد استفاده در ملیله بایو.
من قبلاً به رنگدانه های مورد استفاده برای رنگ آمیزی کتاب کلز نگاه کرده ام که مربوط به حدود سال 800 پس از میلاد است و حاوی سولفید آرسنیک به عنوان رنگ زرد است. ملیله بایو یک گلدوزی متأخر است که احتمالاً مربوط به سال 1077 است و در اینجا رنگ ها کاملاً بر اساس رنگ های طبیعی رنده شده است. اینها به طور کلی به عنوان لودای آبی (جزء اصلی نیلی)، لودای قرمز (جزء اصلی آلیزارین) و جوش زرد کمتر شناخته شده، که از گیاه Reseda Luteola می آید و جزء اصلی آن لوتئولین است، شناخته می شوند.[1]
لوتئولین تاریخچه شیمیایی جالبی دارد. اولین بار در سال 1829، در طلوع شیمی آلی، و فرمول آن خالص شد. سی15ساعت10O6 در سال 1864 A.G. Perkin، پسر ویلیام پرکین که رنگ مووین را کشف کرد، تأسیس شد و سپس ساختار شیمیایی را ارائه کرد.[2] در سال 1896. این مقاله اخیر در دوران مدرن ارزش خواندن دارد، زیرا به زیبایی نشان می دهد که چگونه هنر تعیین ساختار در روزهای قبل از کریستالوگرافی و NMR انجام می شد.
پرکین ساختار خود را با مقایسه لوتئولین با کوئرستین شناخته شده در آن زمان به دست آورد و به این نتیجه رسید که اولی باید دارای یک گروه هیدروکسی معطر “اورتو” به گروه کربونیل باشد، مانند کورستین. شواهد تجربی کلیدی این است که آلکیلاسیون لوتئولین با یدواتان تنها یک مشتق تری اتوکسی از لوتئولین تولید می کند.یک گروه هیدروکسی مقاوم به اتیلاسیون“. تا آن زمان توسط چهار گروه مختلف محقق مشخص شد که گروه های هیدروکسی مجاور کربونیل در به عنوان مثال کوئرستین یا آلیزارین به آلکیلاسیون مقاوم هستند. ساختار لوتئولین (به عنوان مثال 10.5517/cc798yq را ببینید) با ترکیب مشاهدات مختلف ایجاد شد، روشی (و مهارتی) که این روزها عمدتاً کنار گذاشته شده است.
یک رویکرد مدرن برای این آلکیلاسیون انتخابی می تواند calcn باشد به عنوان مثال تابع موج (ωB97XD/Def2-TZVPP/SCRF=آب) لوتئولین برای کاوش انرژی اوربیتال های درگیر در آلکیلاسیون گروه هیدروکسیل، با استفاده از انرژی اوربیتال یک جفت اکسیژن نوکلئوفیل (FAIR DOI: 10.14412c/an.85) به عنوان نشانگر در ساعت. حداقل پایداری چنین اوربیتال (بالاترین انرژی) معمولاً نشانگر هسته دوست ترین جفت الکترون است. در این مورد، بالاترین (واکنشی ترین) چنین اوربیتالی است که در مجاورت گروه کربونیل قرار دارد، بنابراین یک راز آشکار می شود، زیرا دقیقاً این هیدروکسیل است که در برابر آلکیل شدن مقاومت می کند! یک رویکرد حالت گذرا برای حل این معما ممکن است با در نظر گرفتن اثرات فضایی و غیره مورد نیاز باشد.
| -0.6951 au | -0.7132 au |
|---|---|
![]() |
![]() |
| -0.7169 au | -0.7205 au |
![]() |
طیف محاسبه شده UV-Vis در زیر نشان داده شده است، که اوج را در ~ 300 NM نشان می دهد که مسئول رنگ زرد شدید (300-400 نانومتر) است.
قوی ترین سهم نوسانگر در انتقال در زیر نشان داده شده است.
| LUMO au | HOMO |
|---|---|
![]() |
![]() |
بنابراین در اینجا من کمی بیشتر در مورد این رنگ زرد طبیعی نسبتا ناشناخته که برای قرن ها برای رنگ آمیزی مواد پشمی استفاده شده است، روشن می کنم.
مراجع
- C. Chavanne، A. Verney، C. Paquier-Berthelot، M. Bostal، P. Buléon و P. Walter، “ملیله بایو: اولین استفاده از رنگهای مصنوعی اولیه برای بازسازی یک شاهکار” رنگ و رنگدانه، جلد 208، ص 110798، 2023. https://doi.org/10.1016/j.dyepig.2022.110798
- A. G. Perkin، “XLIX. – Luteolin. Part II”، جی. شیمی. Soc., Trans.، جلد 69، ص 799-803، 1896. https://doi.org/10.1039/ct8966900799
متصل شد
این مطلب در روز سه شنبه 3 ژانویه 2023 ساعت 11:34 صبح منتشر شده است و در دسته بندی نشده قرار دارد. میتوانید تمام پاسخهای این ورودی را از طریق فید RSS 2.0 دنبال کنید.
می توانید از سایت خود پاسخ دهید یا پیگیری کنید.









