مقالات

اوزوناتور اتو و ارزش مخترعان پرورشی | نظر


کارآفرینان اغلب در رسانه ها به عنوان قهرمانان زمان ما معرفی می شوند، نابغه هایی که خلاقیت و سرسختی آنها از هیچ “ارزش” ایجاد می کند. با این حال، همانطور که ماریانا ماتسوکاتو، اقتصاددان نشان داده است دولت کارآفرینینوآوری فن آوری تنها آخرین مرحله پس از دهه ها بودجه دولتی آسمان آبی است. کسانی که بعداً اصول اولیه را با محصولات جدید ترکیب می کنند، عادت دارند این نوسان فکری را فراموش کنند، به خصوص وقتی موضوع حساس مالیات مطرح می شود.

دانشگاه ها نیز از این معضل دور هستند. آنها از دانشجویان و اساتید باتجربه حمایت می کنند، اما همواره تنش بر سر مالکیت معنوی وجود دارد. این سؤالات پس از برخورد به حرفه یک مبتکر اجباری، ماریوس پل اتو، مرا تحت تأثیر قرار داد. با توجه به اینکه او به تغییر سلامت عمومی در فرانسه و ایجاد یک غول جهانی کمک کرد، باید او را بهتر شناخته شود.

اتو در نیس در جنوب فرانسه به دنیا آمد، پدرش نقشه‌بردار بود و علاقه‌های او را به علم و مهندسی پرورش داد. او علوم فیزیکی را در مارسی خواند و در حدود سال 1889 به پاریس رفت و به گروه تحقیقاتی شیمیدان آلی چارلز فریدل پیوست. فریدل بزرگ که شاگرد چارلز ورتز بود، به صندلی مربی خود در دانشگاه سوربن رسید.

در میان بسیاری از اولین ها، وورتز یک ستون شکافی طراحی کرد که امکان اندازه گیری قابل اعتماد دمای جوش را فراهم می کرد. متأسفانه، تلاش‌های نادرست برای بهبود روش ساده ورتز منجر به ایجاد یک سری «بازتاب‌گران» دیوانه‌تر شد، که پلکان شیشه‌ای اتو به بهشت ​​شیمیایی از آن جمله است.، یکی از زیباترین هاست

حباب از شوق

بر اساس این فرض اشتباه که در تقطیر، مشروب برگشتی باید بخار داغی را که از دستگاه خارج می‌شود، بشوید، اتو نردبانی از حباب‌های تخم‌مرغی را طراحی کرد که توسط سیفون‌هایی برای مشروب برگشتی به هم متصل شده بودند. اوتو در مقاله‌اش از اینکه چگونه آزمایشگاهش از پیشرفته‌ترین آزمایشگاهش Le Bel-Henninger بهتر عمل می‌کند ابراز خوشحالی می‌کند. وقتی یک نسخه 10 تخم مرغی را آزمایش کردم که توسط شیشه‌گر ما جان کاولی به دقت بازسازی شده بود، دیدن آن شگفت‌انگیز بود. این که وقتی آن را در طول یک مکالمه نشان دادم آن را شکستم، هم ناشیانه بودن من و هم چالش مونتاژ کردن یک مجموعه شیشه ظریف به طول تقریباً یک متر را برجسته کرد. جای تعجب نیست که نه آن را گرفتار کرد و نه یک نسخه بزرگتر و اختصاصی.

تمرکز واقعی اتو اوزون و واکنش آن با ترکیبات آلی بود، همکاری فریدل و الکتروشیمیدان گابریل لیپمن. اتو شروع به طراحی ازناتورها کرد که بر اساس کارهای نیکولا تسلا بود. یکی از همکاران اتو در آزمایشگاه، آلفرد وهرلی، شیمیدان آلی بود که شور و اشتیاق او تا حدی توسط بوی آزمایشگاه هدایت می شد. او با کمک به پدرش در راه اندازی کارخانه های قند، نشاسته و مقوا بزرگ شده بود و با توسعه بیگانه نبود. او و اتو در یک اتاق یا آپارتمان در منطقه چهاردهم مشترک بودند و با هم حق ثبت اختراعاتی را برای روش‌های تولید اجزای عطر، به‌ویژه وانیلین، به‌دست‌آمده از اکسید کردن ایزواوژنول با ازن به ثبت رساندند. در سال 1893، ورلی یک کارخانه وانیلین را در کوربووا راه‌اندازی کرد، منطقه‌ای صنعتی در حومه پاریس که با شرکت‌های نوپا داغ بود. تولید سه تن در ماه، بیشتر از مصرف جهانی بود. Verley تبدیل به یک شیمیدان پیشرو در تولید عطر با تجارت در اروپا و ایالات متحده خواهد شد.

اما اتو چیزهای دیگری در سر داشت. او که می دانست ازن یک ضدعفونی کننده موثر است، به فکر آب افتاد. بیماری های منتقله از آب مانند اسهال، حصبه و وبا در شهرهای اروپایی بومی بودند. برای پایان نامه خود، اوزناتورها را هم برای استفاده آزمایشگاهی و هم برای گندزدایی گسترده تر ایجاد کرد (و به ثبت رساند). در سال 1893، او اولین کارخانه آزمایشی برای تصفیه آب بر اساس ازن را ساخت. او طبق برنامه کار کرد و سرانجام در سال 1897 پایان نامه خود را ارائه کرد.

اتو به ثبت اختراعات برای فیلترهای آب و ضدعفونی کننده های مبتنی بر ازن و اشعه ماوراء بنفش ادامه داد و با اطمینان، “Compagnie Générale de l’Ozone” را ایجاد کرد. پرتره ای از این دوره، جوانی ظریف را با سبیل های تیز نشان می دهد که به یک ازناتور بزرگ تکیه داده است. در سال 1905، او به شورای شهر نیس مراجعه کرد و طرحی برای استریل کردن منبع آب با ارائه فناوری ازناتور خود به صورت رایگان ارائه کرد.

تمیز کردن

روش او بسیار زیبا بود. هوای اوزون شده توسط آبی که از یک “امولسیفایر” (آسپیراتور آب) از نوع ونتوری جریان دارد، همراه با درخشش آبی به دام می‌افتد. آب گازدار و آغشته به ازن که بیرون می آمد اکنون استریل و بی بو بود. اتو نسخه هایی را برای حمام ها، بیمارستان ها و شهرها ابداع کرد که اغلب از خود آب برای برق آبی استفاده می کردند. نیس به زودی به داشتن تمیزترین آب در فرانسه شهرت یافت. طی چند سال بعد، کارخانه‌هایی در فرانسه و فراتر از آن، از جمله روسیه و کنگو تأسیس شدند. اتو بعدها با استفاده از کلر مخالفت کرد و آن را “بربریت” توصیف کرد.

اتو هنوز هم فرصتی برای نوشتن یک بررسی 500 صفحه ای به فریدل، شیمی عطرها، روش های طراحی پیشران اژدر و اویونیک اختصاص داده و بیش از 100 حق ثبت اختراع دیگر را به ثبت رساند. او همچنین شرکت هاور الکتریک را اداره می کند. پس از مرگ او، کسب و کار تصفیه آب او توسط شرکت ملی آب جذب خواهد شد، شرکتی که پس از خصوصی سازی در دهه 1990، اکنون غول مدیریت پسماند و آب همه جا به نام Veolia است.

به طور شگفت انگیزی، ثبت اختراعات اولیه او و ورلی به عنوان دانش آموز از آدرس خانه آنها به ثبت رسیده است و مشاغل آنها “شیمیدان” یا “مهندس” بود. هیچ اشاره ای به سوربن، مدرسه ای که استعدادهای خارق العاده آنها را پرورش داد، وجود ندارد. این داستان یک سوال سیاسی فزاینده در مورد فناوری را برجسته می کند: چگونه باید پاداش ها را بین جامعه و فرد خلاق متعادل کنیم؟

قدردانی ها

من از جان کاولی برای بازسازی دقیق چندین نمونه از ظروف شیشه ای منقرض شده در پنج سال گذشته سپاسگزارم.


Source link

نوشته های مشابه

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا