هوش مصنوعی به رهبری انسان، مشاغل فناوری را برای پناهندگان باز می کند

این مقاله توسط حمایت مالی شد در مرکز تحقیقات توسعه بین المللی (IDRC)، کانادا

کارشناسان هشدار می دهند که هوش مصنوعی می تواند به افراد آواره کمک کند تا از استثمار اجتناب کنند، اما انسان ها باید تصمیم بگیرند.

[BARCELONA, SciDev.Net] برای سوزان آچیچ، زندگی در اردوگاه پناهندگان کاکوما در کنیا آغاز شد، جایی که والدین سودانی جنوبی او برای امنیت در اوایل دهه 1990 فرار کردند.

او اکنون 26 سال دارد و در کانادا زندگی می کند، شرکت بازی سازی خود را با نام Tech Femme Algorithms اداره می کند، در حالی که به عنوان مشاور بیمه کار می کند و برنامه نویسی بازی می خواند.

سفر فن آوری او زمانی آغاز شد که او زمانی که در نایروبی زندگی می کرد، به دنبال آموزش برنامه نویسی از سازمان غیرانتفاعی Learning Lions بود، جایی که او پس از ترک کاکوما در آنجا بزرگ شد. او بعداً از طریق نعمال، یک شرکت اجتماعی که از شمول اقتصادی پناهندگان پشتیبانی می‌کند، کار کدگذاری از راه دور را تضمین کرد.

وقتی صحبت از فرآیندهای انسانی و توسعه انسانی می شود، نمی توانید مردم را از آن خارج کنید.»

سابینا دوان، مدیر اجرایی شبکه JustJobs

آچیه می گوید: «به عنوان یک پناهنده، چالش برانگیز است SciDev.Net.

“بیشتر مردم تحصیلات یا مهارت های مورد نیاز برای مشاغل سطح بالا را ندارند. بنابراین آموزش برای مهاجران یک مشکل است.”

نعمل – در زبان عربی هم به معنای “ما کار می کنیم” و “ما امیدواریم”.–مدیر عامل لورین چارلز توضیح می دهد که پناهندگان و سایر جوامع کم منابع را به مهارت های دیجیتال مورد تقاضا و “مهارت های انسانی اولیه” برای بازار کار جهانی مجهز می کند.

چارلز می‌گوید آموزش هوش مصنوعی در این کار نقش اساسی دارد.

او می‌گوید: «ما می‌دانیم که قابلیت‌های هوش مصنوعی در حال حاضر دارای امتیاز واقعی در استخدام هستند، بنابراین قصد داریم اطمینان حاصل کنیم که هرکسی که آموزش ما را می‌گذراند، مهارت‌های عملی و کاربردی هوش مصنوعی را توسعه می‌دهد. SciDev.Neتی

آژانس نعمال که در سال 2024 راه اندازی شد، پناهندگان ماهر را برای کار در پروژه های فناوری استخدام می کند. به گفته چارلز، این ابتکار به دنبال کاهش شکاف اشتغال پایدار در اقتصاد دیجیتال است.

سوزان آچیچ، مالک Tech Femme Algorithms، می‌گوید آموزش مشکلی برای پناهندگان است.

او توضیح می‌دهد: «در حالی که آموزش مهارت‌های دیجیتال برای پناهندگان در سال‌های اخیر به سرعت گسترش یافته است، دسترسی به کار رسمی و با دستمزد به سرعت ادامه پیدا نکرده است.

با وجود رشد برنامه‌های آموزشی، پناهندگان ماهر تا حد زیادی از فرصت‌های درآمدزایی محروم هستند.»

این شرکت در حال توسعه یک پلتفرم مبتنی بر هوش مصنوعی است تا استعدادهای پناهنده دیجیتال را با کار دستمزدی مرتبط کند. اما چارلز تأکید می کند که نظارت انسانی همچنان حیاتی خواهد بود.

هوش مصنوعی به تطابق مبتنی بر مهارت اولیه کمک خواهد کرد [and] پروژه نیاز دارد، اما نظارت انسانی بررسی های کیفی و اخلاقی را تضمین می کند.

استفاده “متفکرانه” از هوش مصنوعی

این تعادل بین هوش مصنوعی و ورودی انسان در EqualReach نیز مشهود است، سازمانی که پناهندگان را با مشتریان کار از راه دور و دیجیتال در سراسر جهان مرتبط می‌کند.

در اینجا، تیم هایی از کارگران پناهنده با مشتریان در صنایعی مانند فناوری اطلاعات و طراحی از طریق یک پلت فرم دیجیتال ارتباط برقرار می کنند. به گفته جیزل گونزالس، بنیانگذار EqualReach، این پلتفرم از هوش مصنوعی برای تهیه توضیحات پروژه استفاده می کند، اما نه برای ارتباط کارکنان با مشتریان احتمالی.

او می‌گوید: «ما با دقت از آن استفاده می‌کنیم، و فکر می‌کنم ابرقدرت ما رویکرد ما برای ایجاد شبکه‌ای از روابط است. SciDev.Netتوضیح اینکه چگونه شرکت به عنوان تسهیل کننده روابط کاری بین تیم های پناهندگان و کارفرمایان عمل می کند.

او خاطرنشان می‌کند که افرادی که به دنبال حمایت هستند، اغلب از کشوری به کشور دیگر با چالش‌ها و سطوح درآمدی مشابه نقل مکان می‌کنند و رقابت برای شغل و تنش بین پناهندگان و افراد محلی ایجاد می‌کنند.

گونزالس، که هدفش رسیدگی به برخی از این چالش‌ها است، می‌گوید: «این بر مردم تأثیر اقتصادی می‌گذارد و این گروه‌ها را بیشتر منزوی می‌کند».

جلوگیری از استثمار

تعداد پناهندگان و آوارگان اجباری در جهان طی دهه گذشته به طرز چشمگیری افزایش یافته است. بر اساس گزارش آژانس پناهندگان سازمان ملل، UNHCR، تعداد آوارگان اجباری تا اواسط سال 2024 به 122.6 میلیون نفر افزایش یافته است که نشان دهنده افزایش 11.5 درصدی نسبت به سال قبل است.

پناهنده نامال و دانش‌آموزان جامعه میزبان، در یک کلاس درس در اتیوپی برای برنامه شتابدهنده معیشت دیجیتال در اتیوپی.

ایوون گیزینگ، معاون مرکز مهاجرت و اقتصاد توسعه در مؤسسه Ifo دانشگاه مونیخ آلمان می گوید که مهاجران و پناهندگان هنگام ورود به یک کشور جدید اغلب با موانع زبانی، مشکلات اداری و تبعیض مواجه می شوند که می تواند آنها را در برابر استثمار آسیب پذیر کند.

در شرایط سیاسی کنونی، جایی که کشورها به طور فزاینده‌ای قوانین مهاجرت خود را تشدید می‌کنند، او معتقد است که ایجاد امیدهای کاذب در مورد توانایی هوش مصنوعی در حفظ سفر مهاجرت زمانی که کشورهای مقصد آینده درهای خود را می‌بندند، مهم است.

پرهیز از واسطه ها

سابینا دوان، موسس و مدیر عامل شرکت، می گوید: پلتفرم های فناوری که به افراد کمک می کند گزینه ها را غربال کنند، می توانند به افراد کمک کنند تا خطر قرار گرفتن در موقعیت های استثماری را به حداقل برسانند. شبکه JustJobsکه با IDRC کانادا به عنوان بخشی از شریک است FutureWorks Collective کنسرسیوم تحقیقاتی

او توضیح می دهد که چنین استثماری معمولاً توسط واسطه ها یا قاچاقچیان افراد سازماندهی می شود که وعده های دروغین برای اخاذی پول یا نیروی کار می دهند.

او معتقد است که استفاده از فناوری و سیستم‌های جستجوی شغل مبتنی بر هوش مصنوعی می‌تواند به کارگران مهاجر کمک کند تا کانال‌های مستقیمی را با کارفرمایان بالقوه ایجاد کنند و به آنها کمک کند از واسطه‌ها دوری کنند.

او هشدار می دهد: “با این حال، یک طرف دیگر بزرگ وجود دارد.”

کارگرانی که از طریق پلت‌فرم‌های فناوری شغل پیدا می‌کنند، همچنان می‌توانند در صورت بروز مشکلات، خود را بی‌حقوق و درماند ببینند.

برای مهاجرانی که ممکن است به طور کامل از حقوق خود در کشور جدید آگاه نباشند، «فقدان مکانیسم‌های حفاظت قانونی مؤثر یا هدایت مجدد مکانیسم‌های حفاظت قانونی به یک پلتفرم هوش مصنوعی می‌تواند واقعاً عمیقاً مشکل‌ساز باشد».

ارتباطات اجتماعی به طور سنتی ابزاری حیاتی برای اکثر مهاجران برای پیمایش در یک مکان جدید، درک موارد کاربردی و دریافت کمک در صورت نیاز است.

او می افزاید: «این نوع از شبکه های پشتیبانی انسانی چیزی نیست که هوش مصنوعی بتواند جایگزین آن شود.

مرد در چرخه

گیزینگ می‌گوید یکی از موانع رایج مهاجران در هنگام تلاش برای ورود به نیروی کار در یک کشور جدید، به رسمیت شناختن صلاحیت‌هایشان است و هوش مصنوعی می‌تواند با خیال راحت در این امر کمک کند.

ایندیمایک استارت آپ مستقر در اتریش که در سال 2023 تأسیس شد، در تلاش است تا این کار را انجام دهد. به گفته امین ووینیکوویچ، یکی از بنیانگذاران این شرکت، این شرکت برای مقایسه خودکار سیستم نمره دهی مدرسه یا دانشگاه افراد با کشوری که قصد مهاجرت به آن را دارند، هزینه کمی دریافت می کند.

او می گوید که کاربران ایندیما اکثراً از هند، پاکستان و سایر بخش های آسیا و همچنین نیجریه هستند. SciDev.Net.

ووینیکوویچ بدون ذکر جزئیات می گوید، این پلتفرم از هوش مصنوعی برای استخراج اطلاعات از رونوشت ها و دیپلم ها با استفاده از مدل های تشخیص کاراکتر نوری و «سس مخفی استخراج» استفاده می کند.

او می افزاید: «ما دائماً در حال آزمایش بهبود و محک زدن در برابر صدها مجموعه اسناد مختلف هستیم تا به طور مداوم نتایج بازیابی خود را بهبود ببخشیم.

او تاکید می‌کند که اطمینان از بی‌طرفانه بودن این ابزار یک ملاحظات ضروری است: «از آنجایی که از تصمیم‌گیری‌ها در مورد تحصیلات آینده یا آینده شغلی یک فرد حمایت می‌کنیم، سخت تلاش می‌کنیم تا تعصب در داده‌ها و نتایج را حذف کنیم. [and] برای مثال، سوگیری های ما در جمع آوری داده ها و تحقیق.

با این حال، مانند سایر سازمان هایی که در این فضا فعالیت می کنند، هوش مصنوعی همه کارها را برای Indima انجام نمی دهد.

ووینیکوویچ خاطرنشان می کند که تبدیل امتیازات اعتباری از سیستم یک کشور به سیستم کشور دیگر توسط هوش مصنوعی انجام نمی شود. در عوض، Indima از یک مجموعه داده بزرگ و یک مدل قطعی برای انجام تبدیل صحیح امتیاز اعتباری استفاده می کند.

او می‌گوید: «ما فقط به هوش مصنوعی متکی نیستیم، زیرا هوش مصنوعی می‌تواند یک جعبه سیاه باشد، و اگر در مورد آینده کسی تصمیم می‌گیریم، می‌خواهیم در مورد نتایج خود کاملاً مطمئن باشیم.

او معتقد است که فرآیندهای هوش مصنوعی را نمی توان برای کاربر توضیح داد، بنابراین نباید آنها را برای تصمیم گیری برای آن کاربر رها کرد.

ووینیکوویچ می افزاید: “همیشه باید نظارت انسانی وجود داشته باشد یا باید تصمیمات قطعی وجود داشته باشد که قابل ردیابی یا توضیح برای کاربر باشد.”

هرگز به طور کامل خودکار نیست

پترو کوشو، نویسنده مقاله ای در مورد استفاده اخلاقی از هوش مصنوعی در توسعه نیروی کار مهاجر، معتقد است که تصمیمات انسانی به دلیل تعصبات ذاتی آن هرگز نباید به طور کامل به هوش مصنوعی سپرده شود.

کوشو از دانشگاه آرکانزاس در لیتل راک، ایالات متحده می گوید: «هوش مصنوعی از داده هایی که شما به آن تغذیه می کنید، یاد می گیرد.

زمانی که این داده ها شامل انواع مختلف افراد، پیشینه های مختلف یا بخش های مختلف جهان نمی شود، پس از قبل مغرضانه است.

چارلز می گوید، در نعمال، کاریابی، قرارداد و اجرای پروژه همچنان تحت نظارت انسان است و خطر سوگیری و طرد شدن را کاهش می دهد.

او می‌افزاید: “هوش مصنوعی جایگزین قضاوت انسانی، خودکارسازی تصمیم‌های استخدام یا حذف پاسخگویی نمی‌شود. تمام تدارکات تحت رهبری انسان باقی می‌ماند، با نظارت، حفاظت و درک زمینه‌ای که در سراسر آن گنجانده شده است.”

برای دوان از شبکه JustJobs، استفاده روزافزون از فناوری برای مدیریت فرآیندهای استخدام برای کارگران مهاجر، از جمله کسانی که از کشورهای کم درآمد و متوسط ​​هستند، چیز خوبی است. اما او تاکید می کند: “وقتی صحبت از فرآیندهای انسانی و توسعه انسانی می شود، نمی توانید مردم را از آن خارج کنید.”

این مقاله توسط حمایت مالی شد مرکز تحقیقات توسعه بین المللی (IDRC) کانادا

مقاله بود تهیه شده توسط دفتر جهانی SciDev.Net، با گزارش اضافی توسط روث داگلاس.