چرا از دست دادن محصول بیشترین ضربه را به زنان کشاورز وارد می کند؟

این مقاله توسط حمایت مالی شد بار جهانی از دست دادن محصول (GBCL)

دان اوکوت می نویسد که زنان کشاورز با ضررهای بیشتری از شکست محصول ناشی از دسترسی نابرابر به زمین، اعتبار، داده ها و تصمیم گیری مواجه می شوند.

[NAIROBI, SciDev.Net] در اواخر نوامبر و اوایل دسامبر، یک پتوی سبز سرسبز معمولاً تپه‌ها، دشت‌ها و دره‌های کیمیلیلی، روستایی روستایی در شهرستان بونگوما در غرب کنیا را می‌پوشاند.

برای ساکنانی که برای امرار معاش به کشاورزی وابسته هستند، فضای سبز فصلی خیره کننده نوید برداشت ذرت، لوبیا و کاساوا را می دهد.

امسال این وعده رنگ باخت. بارندگی‌های مختصری که معمولاً بین اواخر اکتبر و اوایل دسامبر می‌رسد، نامنظم و ناکافی بوده و باعث می‌شود محصولات ذرت و لوبیا در مرحله گل‌دهی، زمانی که بیشترین آسیب‌پذیری را در برابر آفات و بیماری‌ها دارند، رها شده‌اند.

به‌جای مزارع سبز، اکنون رنگ قهوه‌ای بر چشم‌انداز غالب است و پوشش گیاهی پژمرده نشان‌دهنده برداشت بد قریب‌الوقوع است.

برای کشاورزان زن مانند داینا فوامبا، مادر چهار فرزند از روستای کاندویی، کیمیلیلی، شکست محصول بسیار فراتر از کشاورزی است. ثبات خانوار، آموزش، سلامت و امنیت غذایی را تهدید می کند.

فوامبا می‌گوید: «وقتی محصولات من از بین می‌رود، بر هسته اصلی خانواده‌ام تأثیر می‌گذارد. او توضیح می دهد که این بدان معناست که بچه ها به مدرسه نمی روند، لباس نخواهند داشت، مراقبت های بهداشتی دریافت نمی کنند.

او می‌گوید: «بعضی وقت‌ها می‌تواند فرق کند که خانواده‌ام کنار هم بمانند یا نه، زیرا وقتی غذا وجود ندارد، تنش زیادی در خانواده وجود دارد. SciDev.Net.

تجربه فوامبا الگوی وسیع تری را منعکس می کند. در بسیاری از بخش‌های آفریقا و آسیا، از دست دادن محصول به‌دلیل نابرابری‌های جنسیتی ریشه‌دار در دسترسی به زمین، مالی، تصمیم‌گیری و حمایت‌های کشاورزی، زنان کشاورز را به‌طور متفاوت و اغلب شدیدتر تحت تأثیر قرار می‌دهد.

این اولین بار نیست که Fwamba با ضررهای قبل از برداشت مواجه می شود. در سال 2022 به دلیل اینکه پول بذر را به موقع از شوهرش دریافت نکرد، ذرت را با دو ماه تاخیر کاشت. محصول دیررس با بارندگی ها کوتاه شد و به عنوان محصول اواخر فصل، در برابر آفات و بیماری ها آسیب پذیرتر شد.

او به یاد می آورد: «نتیجه این بود که من فقط هشت کیسه از مزرعه یک هکتاری به دست آوردم، به جای 17 کیسه معمول.

با این حال، فوامبا علیرغم انجام بیشتر کارهای مزرعه با فرزندانش، کنترل کمی بر تصمیمات کلیدی کشاورزی دارد. در خانه او، مانند بسیاری از محیط‌های پدرسالارانه، تصمیم‌گیری در مورد زمان آماده‌سازی زمین، کاشت، برداشت یا استفاده از فناوری‌های جدید توسط شوهرش گرفته می‌شود.

شکاف منابع جنسیتی

تحقیقات نشان می دهد که آفات و بیماری ها تا 40 درصد بیشتر از عوامل مرتبط با آب و هوا باعث تلفات محصول قبل از برداشت می شوند و ناامنی غذایی را تشدید می کنند.

کارشناسان می گویند که این ضررها با نابرابری جنسیتی در تعامل است تا تأثیر خود را بر زنان کشاورز افزایش دهد.

کاویتا میشرا، کارشناس جنسیت و شمول در سازمان تحقیقات کشاورزی CABI (سازمان مادر SciDev.Net) می گوید که زنان به طور نامتناسبی تحت تأثیر از دست دادن محصول قرار می گیرند زیرا دسترسی آنها به زمین، اعتبار، فناوری و خدمات مشاوره ای محدود است، به ویژه در جوامع مردسالار.

بر اساس گزارش زنان سازمان ملل، زنان حدود 43 درصد از نیروی کار کشاورزی در کشورهای با درآمد کم و متوسط ​​را تشکیل می دهند.

آژانس سازمان ملل متحد می‌گوید اگر زنان به منابع تولیدی دسترسی مشابهی با کشاورزان مرد داشتند، می‌توانستند بازدهی خود را تا 30 درصد افزایش دهند و کل تولیدات کشاورزی را تا چهار درصد افزایش دهند و گرسنگی جهانی را تا 17 درصد کاهش دهند.

مشره روایت می کند SciDev.Net زنان مجرد و زنان سرپرست خانوار با خطرات بزرگتری مواجه هستند. بدون اراضی ثبت شده به نام آنها و مواجهه با فرآیندهای پیچیده برای به دست آوردن حقوق زمین، آنها اغلب از دسترسی به طرح های دولتی یا غرامت در هنگام تلفات محصول کوتاهی می کنند.

موانع ازدواج

تفاوت های جنسیتی همچنین تعیین کننده دسترسی به ابزارهای کاهش مانند بیمه محصولات کشاورزی، فناوری آبیاری و خدمات ترویجی است.

کشاورز سالومه هامالا می گوید که می خواست از زمین های خانوادگی به عنوان وثیقه برای قرض گرفتن پول برای تجهیزات آبیاری پس از شکست باران استفاده کند، اما شوهرش با این ایده مخالفت کرد.

او می‌گوید: «این ترس وجود دارد که وام به نحوی نپرداخت و بانک زمین را سلب کند. SciDev.Net.

حماله می افزاید که او نمی تواند محصولات کشاورزی را برای جمع آوری پول برای نهاده های کشاورزی بدون رضایت شوهرش بفروشد. او اظهار تاسف می کند: «به نظر می رسد که محصول قبل از اینکه به خانواده تعلق داشته باشد به او تعلق دارد.

فوامبا پس از اطلاع از این موضوع از یک گروه زنان، هنگامی که روشی برای آماده‌سازی زمین برای بهبود ساختار خاک و نفوذ آب طراحی شده بود، با مقاومت مشابهی مواجه شد. او می گوید شوهرش اصرار داشت که به شخم زدن با گاو ادامه دهد.

میشا توضیح می دهد که فقدان مالکیت زمین، دسترسی محدود به اعتبار، تحرک محدود و نرخ باسوادی پایین به طور جمعی صلاحیت زنان را برای حمایت دولت کاهش می دهد.

مزایای کشاورزی اغلب به مالکیت زمین توسط مردان گره خورده است و زنان، به ویژه آنهایی که سرپرست خانوار هستند، در هنگام شکست محصولات بسیار آسیب پذیر می شوند.

استقلال سازی

این موانع منحصر به کشورهای آفریقایی نیست. میشرا می گوید که در اودیشا، شرق هند، گروه های زنان برای غلبه بر این موانع به معیشت های جایگزین مانند پرورش ماهی، پرورش بز، خیاطی و طرح های پس انداز روی آورده اند. SciDev، Net.

سالومه هامالا می‌گوید زیان‌های محصول قبل از برداشت او با محرومیت او از تصمیم‌گیری در مزرعه خانوادگی تشدید می‌شود. حق چاپ: Dann Okoth/SciDev.Net

در همین حال، در کنیا، خانوارها به منابع غیررسمی درآمد، از جمله کار معمولی کشاورزی، کار خانگی، کیوسک های کوچک، غرفه های مواد غذایی، سالن ها و فروش سبزیجات، شیر، تخم مرغ، زغال چوب و لباس متکی هستند.

میشرا می‌گوید: «این استراتژی‌ها نه تنها تأثیر از دست دادن محصول را کاهش می‌دهد، بلکه استقلال اقتصادی زنان را نیز افزایش می‌دهد».

با این حال، با وجود مقیاس و تأثیر آن، تلفات محصول قبل از برداشت اغلب به مقدار کمی باقی می‌ماند و پاسخ‌های سیاستی مؤثر را محدود می‌کند، طبق گزارش پروژه بار جهانی از دست دادن محصول (GBCL) CABI.

شکاف داده ها

کارشناسان می گویند یکی از بزرگترین چالش ها در مقابله با این ضرر این است که به خوبی اندازه گیری نشده است.

محققان درگیر در پروژه GBCL می گویند شکاف در داده های منسجم و تفکیک شده، طراحی پاسخ های موثر را برای دولت ها و سرمایه گذاران دشوار می کند، به ویژه برای زنان کشاورز، که اغلب در آمارهای رسمی نامرئی هستند. برای پر کردن این شکاف، آنها در تلاش هستند تا برآوردهای واضح تر و قابل مقایسه از تلفات محصول در سراسر مناطق و سیستم های کشاورزی ایجاد کنند تا تصمیمات سیاست گذاری و سرمایه گذاری را مشخص کنند.

در قلب این کار مفهومی به نام “بازده قابل دستیابی در زمینه” شناخته می شود. GBCL به جای اندازه گیری عملکرد در برابر شرایط ایده آل یا آزمایشگاهی، وضعیت کشاورزان را ارزیابی می کند. باید قادر به برداشت در شرایط واقعی با در نظر گرفتن آب و هوای محلی، در دسترس بودن آب، مواد خام و شیوه های کشاورزی باشند.

این پروژه اثرات آفات و بیماری ها را با استفاده از داده های آزمایشات میدانی و ادبیات علمی و خاکستری ارزیابی می کند، در حالی که CABI همچنین در حال بررسی متن کاوی خودکار، رصد زمین و یادگیری ماشینی برای بهبود نظارت بر شیوع آفات، بیماری و شوک های مرتبط با آب و هوا است.

طبق پروژه GBCL، چنین داده‌هایی برای درک اینکه چگونه از دست دادن محصول بر زنان تأثیر متفاوتی می‌گذارد و برای طراحی مداخلات پاسخگوی جنسیتی حیاتی است.

سیاست های مبتنی بر جنسیت

برخی از سیاست ها شروع به رفع این شکاف ها کرده اند.

میشرا که از نزدیک با کشاورزان کار می کند، می گوید که در اودیشا، زنان کشاورز 50 درصد یارانه نهاده در مقایسه با 40 درصد برای مردان دریافت می کنند. یک طرح رفاهی دولتی به نام Subhadra Yojana حمایت مالی مستقیم در هنگام شکست محصول و استرس آب و هوا را فراهم می کند.

در کنیا، برنامه‌های منطقه‌ای و ملی بذرها و نهاده‌ها را به کشاورزان عرضه می‌کنند. شهرستان بونگما همچنین وام های تجاری برای گروه های خودیاری زنان ارائه کرده است.

بنسون ماسیند، دستیار مدیر کشاورزی مسئول حفاظت از محصولات در شهرستان بونگوما، می گوید که زنان می توانند به این وام ها برای شرکت های کشاورزی دسترسی داشته باشند.

این شهرستان همچنین با سازمان هایی مانند CABI برای ترویج ابزارهای هشدار دهنده آفات و آفت کش ها همکاری می کند و با مؤسسات مالی برای توسعه محصولاتی که زنان کشاورز را هدف قرار می دهد همکاری می کند.

جرمیا اویتی، مدیر مرکز مطالعات مستقل در نایروبی، می گوید که بهبود بهره وری کشاورزی برای مقابله با فقر و نابرابری جنسیتی محوری است.

او می‌گوید: «مساله جنسیت در اکثر کشورهای آفریقایی جنوب صحرا نیز موضوع فقر است. جزر و مد بالا همه قایق ها را بلند می کند.

این مقاله توسط بار جهانی از دست دادن محصول CABI پشتیبانی می شود (GBCL) پروژه. GBCL توسط دولت بریتانیا توسعه بین المللی بریتانیا و بنیاد گیتس تامین می شود.

این قطعه توسط دفتر SciDev.Net در جنوب صحرای آفریقا تولید شده است.