عادی سازی دامنه های بزرگ بستر ، نظر رفاه را بدتر می کند

– این چنین اتلاف وقت است. من دائماً برای دستیابی به این آخرین نمونه ها به استخراج خوب ، واکنش هایی را انجام می دهم و قرارداد من در حال انقضا است. “

این توسط مارک ، یک پست از یک گروه کاتالیز مشهور ، در یک کنفرانس گفته شد ، زیرا ما در مورد دامنه بستر در پروژه وی بحث کردیم. من نمی توانستم از فکر کردن در مورد اینکه چند دانش آموز دکترا و دانش آموزان پست ممکن است گاهی اوقات به همان اندازه که دلسرد می شوند احساس کنند. به خصوص کسانی که در قراردادهای کوتاه مدت کار می کنند یا با ویزاهای منقضی روبرو می شوند ، قبل از حرکت به مرحله بعدی در مشاغل خود ، متعهد به تکمیل پروژه های خود هستند.

در حالی که سلامت روان در شیمی و آکادمی توجه فزاینده ای را به خود جلب می کند ، این گفتگو هنوز هم به ابزارهایی متمرکز است که دانشمندان می توانند از آنها برای مقابله با استرس به تنهایی استفاده کنند. برخورد با استرس یک مهارت زندگی ارزشمند است و برای مؤسسات بسیار مهم است که دوره هایی را برای مدیریت استرس دانشمندان ارائه دهند. اگرچه تلاش های فردی ممکن است تسکین داشته باشد ، اما انتظار نمی رود که مشکلات سیستمیک را که اغلب منابع اصلی استرس در تحقیقات در وهله اول هستند ، حل کند.

افزایش چشمگیر

آنچه در این زمینه پس از صحبت با مارک به من رسیده است این است که میانگین اندازه سطح منتشر شده از بستر – که خلاصه چگونگی ارائه مواد خروجی مختلف در واکنش یا روشی است که مورد بررسی قرار گرفته است – طی 15 سال گذشته به میزان قابل توجهی افزایش یافته است. در حقیقت ، دو تجزیه و تحلیل مستقل (یکی از ماریسا کوزلوفسکی ، ویرایشگر -در -CHIEF حروف ارگانیک ، و یکی دیگر از گروه های فرانک که عمدتا در دانشگاه مونستر ، آلمان) نشان می دهد که وقتی آنها به اندازه بستر منتشر شده در آن نگاه می کنند حروف ارگانیک ، یا در حروف ارگانیک وت جبه در ترکیب ، میانگین تعداد گزارش شده بیش از دو برابر در دهه گذشته است. این نشان دهنده افزایش قابل توجهی است ، حتی در مجلات در نظر گرفته شده برای گزارش های کوتاه مانند حروف ارگانیکحرف

با این حال ، این تقاضای فزاینده به ندرت در بحث در مورد فشارهایی که دانشمندان با آن روبرو هستند حل می شود. در حقیقت ، با وجود آگاهی روزافزون سوزاندن و اضطراب در تحقیقات ، توده های بزرگتر اغلب مورد استقبال قرار می گیرند ، مورد سؤال قرار نمی گیرند ، حتی اگر کار اضافی ممکن است از نظر علمی ارزشمند نباشد.

تقریباً 12 ٪ معتقدند که یک مقاله توسعه روش باید حداقل 30 نمونه در محدوده بستر آن داشته باشد

البته ، از دیدگاه علمی ، دامنه چاه در بستر ، جنبه تعیین کننده ای از انتشار روشی برای توسعه کاتالیز یا سنتز آلی است. علاوه بر این ، دامنه گسترده برای نشان دادن کلی و انعطاف پذیری یک واکنش جدید ضروری است. با این حال ، انتظار از اینکه چند نمونه باید در کل دامنه بستر گنجانده شود ، به ویژه برای قالب های کوتاه تر انتشار ، به طور غیر ضروری افزایش یافته است.

تقریبا 12 ٪ از تقریباً 2000 پاسخ دهنده در یک بررسی توییتر 2022. مجله شیمی ارگانیک وت حروف ارگانیک او معتقد است که روشی برای تهیه یک روش باید حداقل 30 نمونه در محدوده بستر خود داشته باشد. در پاسخ ، كوزلوفسكی سرمقاله روشنگری را منتشر می كند ، با تأكید بر این روند به عنوان مشکل ساز و راهنمایی هایی در مورد چگونگی طراحی یك دامنه علمی سالم با نمونه های کمتر و بهتر انتخاب می كند.

او همچنین نمونه ای از آزمایشگاه خود ، از جمله 16 بستر را در بر داشت و بر اهمیت نشان دادن برخی نتایج منفی به طور مستقیم در جدول اصلی تأکید کرد. در حقیقت ، این نمونه های ناموفق می توانند به روشن شدن محدودیت های این روش کمک کنند و می توانند از توسعه ابزارهای پیش بینی کننده در شیمی شیمی شیمیایی پشتیبانی کنند. یکی دیگر از مزیت های این رویکرد ، همانطور که کوزلوفسکی خاطرنشان کرد ، توانایی تمرکز تلاش های خود برای توسعه یک روش جدید و نه به طور مداوم دامنه آن است.

با این حال ، اغلب مورد غفلت قرار می گیرد ، اما یک مزیت مهم از مشارکت روتین “واکنشهای ناموفق” در محدوده این است که این امر به محققان کمک می کند تا به طور مؤثرتر حرکت کنند و نسبت به پیشرفت تجربی خود احساس مثبت بیشتری کنند. در حقیقت ، به عنوان پیش نویس این نتایج منفی به عنوان سهم ارزشمند ، نتایج دور ریخته نشده ، محققان ممکن است احساس واکنش های مکرر را متوقف کنند – و بار کاری تجربی خود را کاهش دهند.

فشار

طیف گسترده ای غیر ضروری از بستر همچنین مقدار زیادی از کار تجربی اضافی را ایجاد می کند – ورودی منفرد به عنوان یک بازده جدا شده در یک جدول ، اغلب نشان دهنده چندین تلاش و پردازش ، تصفیه ، جداسازی و مشخصه کامل محصول است. این همچنین باعث افزایش فشار و الزامات مربوط به PI ، داوران و سردبیران می شود که باید وقت بیشتری را صرف کنند و اطمینان حاصل کنند که در هیچ یک از نمونه های گزارش شده و داده های مربوطه هیچ خطایی وجود ندارد.

آیا این حس بیشتری برای تلاش برای یک دامنه واضح و حیرت انگیز ، متشکل از بسترهای کمتر با دقت انتخاب شده نخواهد داشت؟ آیا بهتر نیست چند تلاش ناموفق بسیار آموزنده را در بر بگیرید؟ با هر علاوه بر این ، ما باید از خود بپرسیم: آیا ما بینش کسب می کنیم یا فقط جدول را رشد می دهیم؟

اگر ما رویکرد خود را برای تحقیق بیشتر زیر سوال ببریم ، چند روش غیر ضروری دیگر آشکار می کنیم که باعث می شود زندگی محققان استرس زا تر شود؟ تأمل در این مورد می تواند مرتباً سرعت اکتشافات جدید را تسریع کند ، و همراه با تلاش های نهادی برای ارتقاء چاه بودن چاه های فردی ، همچنین به کاهش اپیدمی استرس و اضطراب که امروزه بسیاری از دانشمندان جوان را تحت تأثیر قرار می دهد ، کمک خواهد کرد.