آب و هوا، آفات و آلودگی باعث از بین رفتن محصولات در سراسر هند شده است

این مقاله توسط حمایت مالی شد بار جهانی از دست دادن محصول (GBCL)

[NEW DELHI, SciDev.Net] هنگامی که باران های غیر فصلی کرالا را در طول برداشت محصول شالیزاری در سال گذشته به وقوع پیوست، کشاورزان مجبور شدند محصولات رسیده را در مزارع سیل زده رها کنند.

به گفته موسسه غیرانتفاعی Thanal Trust، ماشین‌های برداشت نمی‌توانستند در باران کار کنند و بدون امکانات ذخیره‌سازی یا خشک‌کن، غلات و کاه برداشت شده در فضای باز به سرعت پوسیده می‌شوند و غذا و علوفه را از بین می‌برند.

برای کشاورزان، ضرر و زیان به کاهش محصول محدود نمی شود. تأخیر در برداشت، فساد و آلودگی باعث کاهش کیفیت غلات، کاهش درآمد و در برخی موارد محصولات زراعی برای مصرف ناایمن شده است.

با درک اینکه چگونه از دست دادن محصول به طور متفاوتی تجربه می‌شود، می‌توانیم سیستم‌های کشاورزی عادلانه‌تر و پایدارتری بسازیم که به نفع معیشت کشاورزان کوچک و حاشیه‌ای باشد.»

کاویتا میشا، کارشناس جنسیت و شمول، CABI

چنین تلفاتی در هند رو به افزایش است زیرا تنوع آب و هوا، آفات و استرس محیطی شرایط رشد را تغییر می دهد.

اوشا سولاپانی، رئیس تراست تانال، گفت SciDev.Net: بارندگی های غیر فصلی در زمان برداشت برنج در حال حاضر امری عادی شده است، به طوری که کشاورزان مجبور به تاخیر در برداشت هستند زیرا در زمان بارندگی امکان برداشت مکانیزه وجود ندارد و زیان بیشتری برای کشاورزان به همراه دارد.

بارش شدید باران و جاری شدن سیل تنها بخشی از تصویر است. تخریب اراضی ناشی از انسان به کاهش بازده محصولات کمک می کند، در حالی که آفات و گونه های مهاجم تحت شرایط آب و هوایی متغیر به گسترش ادامه می دهند.

هند، بزرگ‌ترین تولیدکننده میوه و سبزیجات و تولیدکننده و صادرکننده عمده برنج و گندم، سهم بزرگی در مقابله با زیان‌های محصول دارد.

بر اساس گزارش سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو)، هر ساله حدود 40 درصد از محصولات زراعی جهان در اثر آفات و بیماری ها از بین می رود. برآوردهای دولتی این رقم را برای هند حدود 30 درصد اعلام می کند.

بر اساس گزارش اخیر فائو، تلفات اضافی ناشی از آب و هوای شدید و تخریب زمین است و آسیای جنوبی از جمله مناطقی است که بیشترین آسیب را دیده است. تخمین زده می شود که 1.7 میلیارد نفر در سراسر جهان در مناطقی زندگی می کنند که محصول به دلیل تخریب زمین، تضعیف امنیت غذایی و سلامت اکوسیستم جهانی در حال کاهش است.

سموم قارچی

فراتر از تلفات قابل مشاهده در این زمینه، محققان درباره یک مشکل کمتر آشکار اما به همان اندازه جدی هشدار می دهند: آلودگی. مطالعات انجام شده توسط موسسه تاتا-کرنل در اوتار پرادش هند، سطوح بسیار نگران کننده ای از آفلاتوکسین ها – نوعی ماسیوتوکسین یا ترکیب سمی تولید شده توسط قارچ ها – را در غذاهای اصلی مانند برنج، گندم، ذرت و سورگوم نشان داده است که نگرانی هایی را برای سلامت عمومی و معیشت کشاورزان ایجاد می کند.

باسکار میترا، معاون مدیر موسسه تاتا-کورنل، می گوید که تحقیقات این موسسه این بعد نادیده گرفته شده از دست دادن محصول را برجسته می کند.

وی گفت: “ما می دانیم که مایکوتوکسین ها عامل شناخته شده سرطان هستند، بنابراین باید به دو منظر سلامت عمومی و کاهش درآمد کشاورزان نگاه کنیم.” SciDev.Net.

نقطه روشن در گزارش فائو این است که هوش مصنوعی، سنجش از راه دور و هواپیماهای بدون سرنشین که اطلاعات خطر را در زمان واقعی ارائه می‌کنند، به طور فزاینده‌ای برای بهبود هشدار اولیه و همچنین واکنش‌های پیشگیرانه در منطقه تلاش می‌کنند.

این تلاش‌ها از روش‌های سنتی حفاظتی که توسط کشاورزان آسیایی اتخاذ شده است، مانند تناوب زراعی، محصولات پوششی برای حفاظت از خاک، و شیوه‌های مدیریت یکپارچه آفات حمایت می‌کند.

با این حال، اثرات از دست دادن محصول به یک اندازه احساس نمی شود.

زنان، مردان و کشاورزان جوان اغلب با خطرات مختلفی روبرو هستند و بسته به نقش، دسترسی به منابع و قدرت تصمیم‌گیری، استراتژی‌های مقابله‌ای متفاوتی را اتخاذ می‌کنند. محققان می گویند پرداختن به این تفاوت ها برای ایجاد انعطاف پذیری بسیار مهم است.

گوش دادن به کشاورزان

وینود پاندیت، مدیر منطقه ای جنوب آسیا در سازمان تحقیقات کشاورزی CABI (سازمان مادر SciDev.Netدر طی یک سری کارگاه‌هایی که بین سپتامبر و نوامبر 2025 توسط مؤسسه تحقیقاتی برنج مرکزی هند و برنامه بار جهانی از دست دادن محصول CABI (GBCL) برگزار شد، گفت: «درک از دست دادن محصول از منظر جنسیتی به ایجاد پایه‌های محکم برای کشاورزی پایدار و برنامه‌ها و سیاست‌های فراگیر کمک می‌کند.

ما باید از چارچوب‌های خنثی جنسیتی به اقدامات هدفمند جنسیتی در تحقیق و توسعه برای رسیدگی به از دست دادن محصول و ناامنی غذایی حرکت کنیم.»

پروژه کارگاهی دانشمندان، متخصصان ترویج و کشاورزان را گرد هم آورد تا بررسی کنند که چگونه آفات، بیماری ها و شوک های آب و هوایی به طور متفاوت بر محصولات در مناطق مختلف تأثیر می گذارد. شرکت کنندگان گفتند که تمرکز بر گوش دادن به تجربیات کشاورزان و بهبود نحوه اندازه گیری زیان است.

مردان و زنان با هم در مزارع در بنگال غربی کار می کنند. محققان می گویند که از دست دادن محصول باید از منظر جنسیتی مورد توجه قرار گیرد تا به طور موثر به آن رسیدگی شود. اعتبار: دیباکار روی (پکسلی)

کاویتا میشرا، کارشناس جنسیت و شمول در CABI گفت: “کارگاه ها درباره شنیدن نظرات کشاورزان و کارگران ترویج و نحوه برخورد آنها با آفات، بیماری ها و شوک های آب و هوایی در اودیشا بود.” SciDev.Net.

با درک اینکه چگونه از دست دادن محصول به طور متفاوتی تجربه می‌شود، می‌توانیم سیستم‌های کشاورزی عادلانه‌تر و پایدارتری بسازیم که به نفع معیشت کشاورزان کوچک و حاشیه‌ای باشد.»

نقشه برداری و مدل سازی

Mishra می گوید که روش های جمع آوری داده ها، نقشه برداری و مدل سازی GBCL به درک بهتر الگوهای از دست دادن محصول در مقیاس ملی و قاره ای کمک می کند. این رویکردها مشاهدات میدانی در مقیاس بزرگ را با داده‌های آزمایشی میدانی منتشر شده و ادبیات علمی، که توسط تکنیک‌های متن کاوی خودکار پشتیبانی می‌شوند، ترکیب می‌کنند.

تصاویر ماهواره ای و سایر فناوری های سنجش از راه دور برای نظارت بر تاثیر شرایط آب و هوایی شدید و تشخیص فشار آفات و بیماری ها استفاده می شود. مدل‌های یادگیری ماشینی داده‌ها را از چندین پلتفرم ماهواره‌ای برای شناسایی علائم اولیه استرس محصول و شیوع احتمالی ادغام می‌کنند.

هند در حال حاضر از داده های ماهواره ای برنامه Resourcesat سازمان تحقیقات فضایی هند برای نظارت بر محصولات برنج و گندم، نقشه برداری از رشد و شناسایی علف های هرز و استرس در مراحل اولیه استفاده می کند. پروژه‌های CABI از داده‌های ماهواره‌ای هند و جهانی استفاده می‌کنند تا مدل‌هایی را بهبود ببخشند که تهدیدات آفات و بیماری‌های کشاورزی را پیش‌بینی می‌کنند و از تشخیص و مدیریت زودهنگام حمایت می‌کنند.

با این حال، کشاورزان می گویند که فناوری به تنهایی نمی تواند فشارهای رو به رشد آب و هوایی را جبران کند. در کرالا، باران های غیر فصلی به یک تهدید مکرر تبدیل شده است.

سولاپانی از موسسه Thanal Trust که در زمینه کشاورزی و حفاظت از تنوع زیستی فعالیت می کند، گفت: “بدون زیرساخت مناسب برای ذخیره شالیزارهای برداشت شده در هنگام بارندگی و بدون امکانات خشک کردن، محصولات پوسیده می شوند.”

کشاورزان در حال کار در دره آراکو در ایالت آندرا پرادش هند. شرایط آب و هوایی شدید مانند سیل و خشکسالی مشکلات مکرر کشاورزان هندی است. اعتبار: گانتا سرینیواس (پکسیلز)

حتی کاهی که به عنوان علوفه دام استفاده می شود را نمی توان از بیماری سوختگی نجات داد.

کشاورزانی که محصولات نقدی مانند هل را کشت می کنند نیز تحت تأثیر شرایط آب و هوایی شدید قرار می گیرند. سوالاپانی گفت: در سال گذشته به دلیل خشکسالی، هل کشاورزان این منطقه به طور کامل محصول خود را از دست دادند و این امر مستلزم کاشت مجدد شد که برای کشاورزان گران تمام می شود.

تخریب لایه ازن

یکی دیگر از تهدیدهای نوظهور از افزایش سطح ازن سطحی، به ویژه در دشت های هند و گنگ و مرکز هند ناشی می شود. ازن به بافت‌های گیاه آسیب می‌رساند و با پر شدن دانه، مرحله‌ای که نشاسته و مواد مغذی از برگ‌ها به دانه‌های در حال رشد حرکت می‌کنند، تداخل می‌کند. این باعث کاهش عملکرد و کیفیت دانه می شود.

Jayanarayanan Kuttipurath، دانشمند مؤسسه فناوری هند که تحقیقات گسترده ای در مورد اثرات ازن سطحی بر کشت برنج انجام داده است، تخمین می زند که هند سالانه بیش از 3 میلیارد دلار آمریکا از آسیب های ناشی از ازن به تولید برنج به تنهایی از دست می دهد.

او گفت که راه حل ها شامل کاهش انتشار آلاینده ها و توسعه گونه های گیاهی است که می توانند سطوح بالاتر ازن را تحمل کنند.

در چین و آسیای شرقی اعتقاد بر این است که ازن باعث تلفات قابل توجهی در عملکرد می شود و در نتیجه ضررهای اقتصادی زیادی را به دنبال دارد. یک مطالعه تخمین می‌زند که آلودگی ازن در چین باعث کاهش عملکرد ۳۳ درصدی گندم و ۲۳ درصدی برای برنج می‌شود.

اگرچه ازن در درجه اول یک آلاینده مضر است، تحقیقات CABI به بررسی چگونگی استفاده از آن به روش های کنترل شده به عنوان یک عامل ضد میکروبی برای کنترل آفات و بیماری ها می پردازد که به سیستم های غذایی پایدار کمک می کند.

در منطقه آسیا و اقیانوسیه، آفاتی مانند پروانه برنج و برگ خوار قهوه ای همچنان تهدیدی بزرگ برای محصولات عمده محسوب می شوند. اکنون می توان این آفات را با استفاده از داده های سنجش از راه دور همراه با مدل های یادگیری ماشینی ردیابی کرد که امکان هشدارهای اولیه و پاسخ های هدفمندتر را ارائه می دهد.

برای محققان و سیاست گذاران، چالش تنها کاهش تلفات نیست، بلکه اندازه گیری دقیق تر آن است. بهبود داده‌ها در مورد زمان، مکان و نحوه از دست رفتن محصولات – و اینکه چه کسی هزینه‌ها را متحمل می‌شود – به طور فزاینده‌ای برای ایجاد پاسخ‌های موثر و فراگیر به یک آب و هوای در حال تغییر مهم است.

این مقاله توسط بار جهانی از دست دادن محصول CABI پشتیبانی می شود (GBCL) پروژه. GBCL توسط دولت بریتانیا توسعه بین المللی بریتانیا و بنیاد گیتس تامین می شود.

این قطعه توسط میز جهانی SciDev.Net تولید شده است.