[KINSHASA, SciDev.Net] از آنجایی که تعداد موارد ابولا بوندیبوگیو در جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC) از 1000 نفر فراتر رفته است، پزشکان بدون واکسن یا درمان به مبارزه با این بیماری ادامه می‌دهند. اما دانشمند ارشد ابولا در این کشور صحبت می کند SciDev.Net هنوز امیدی برای این همه گیری وجود دارد.»
شیوع این بیماری که در اوایل ماه مه کشف شد، به سرعت در استان های ایتوری، کیوو شمالی و کیوو جنوبی در شرق جمهوری دموکراتیک کنگو و همچنین همسایه اوگاندا گسترش یافته است، زیرا این نگرانی وجود دارد که بتواند به سودان جنوبی برسد.
بر خلاف سویه زئیر، که واکسن و درمانی برای آن وجود دارد، در حال حاضر هیچ واکسن یا درمانی مجاز برای سویه‌های بوندیبوگیو ابولا که در شیوع کنونی شناسایی شده‌اند، وجود ندارد. انتظار می رود تولید واکسن جدید چند ماه طول بکشد.
از 25 ژوئن، تعداد تلفات در جمهوری دموکراتیک کنگو بیش از 1200 مورد تایید شده و 321 مورد مرگ و میر است، در حالی که اوگاندا دارای 20 مورد تایید شده و دو مورد مرگ است.
SciDev.Net با Jean-Jacques Muembe، مدیر کل انستیتوی ملی تحقیقات زیست پزشکی DRC (INRB) و یکی از کاشفان ویروس ابولا در سال 1976 صحبت کرد تا بداند چه چیزهایی در مورد ویروس و پیشرفت های انجام شده در جهت درمان موثر شناخته شده است.
تا به امروز در مورد سویه بوندیبوگیو ویروس ابولا چه می دانیم؟
این یک سویه است که برای اولین بار در سال 2007 در اوگاندا کشف شد و باعث شیوع گسترده ای در DRC در سال 2012 در ایسیرو شد. بنابراین این ویروسی است که ما می شناسیم. شاید خیلی خوب نباشد، اما ما آن را می دانیم و اکنون باید با آن کنار بیاییم.
بنابراین ویژگی کلیدی ویروس Bundibugyo این است که باعث بیماری خفیف‌تری نسبت به سویه زئیری ابولا می‌شود. در نتیجه، کارکنان بهداشتی در تشخیص این بیماری به عنوان تب خونریزی دهنده با مشکل قابل توجهی روبرو بودند، زیرا علائم خونریزی به سختی قابل توجه بود. این امر منجر به تاخیر قابل توجهی در تشخیص اپیدمی شد.
ویژگی دیگر این است که این سویه به اندازه ابولا زئیری خطرناک نیست. میزان مرگ و میر حدود 30 تا 40 درصد است. مرگبارتر از ویروس ابولا زئیر است.
علاوه بر این، این ویروس در حال حاضر نه واکسن دارد و نه درمانی. بنابراین، ما بدون اقداماتی هستیم که بتواند به ما کمک کند تا به سرعت این همه گیری را پایان دهیم.
وضعیت فعلی تحقیقات واکسن و درمان پزشکی علیه این نوع ویروس چگونه است؟
امیدی برای این همه گیری وجود دارد. مولکول هایی وجود دارند که از قبل وجود دارند. اکنون WHO گروهی را تشکیل داده است که بررسی می کند و می بیند که چگونه این مولکول های موجود را می توان در میدان آزمایش کرد. و اگر آنها کار کنند، ممکن است درمان باشد.
ما این کار را در روزهای آینده با کمک WHO و سایر شرکا انجام خواهیم داد. ما در INRB تیمی داریم که قبلاً در تولید مولکول ما مشارکت داشته است که ما آن را فرا می‌خوانیم ابانگاآنتی بادی مونوکلونال 114.
این مولکول ثابت کرده است که واقعاً در درمان بیماران مبتلا به گونه زئیری ابولا مؤثر است و ما عمدتاً با تیم آمریکایی برای ایجاد یک آنتی بادی مونوکلونال علیه ویروس بوندیبوگیو کار خواهیم کرد.
شاید برای این همه‌گیری نباشد، اما حداقل برای شیوع‌های آینده باشد. آنچه ما می خواهیم این است که کارکنان علمی ما همیشه از این بیماری همه گیر برای برنامه ریزی برای آینده استفاده کنند.
بدون واکسن یا درمان، پاسخ فعلی در زمین شامل چه چیزی می شود؟
در بسیاری از اپیدمی های ما، به یاد خواهید آورد که واکسن و درمان دارویی دیر انجام شد. تنها در طول شیوع 2018 در شمال کیوو، کیوو جنوبی و ایتوری بود که از واکسن و داروهای ضد ویروسی و همچنین در طول شیوع اخیر Bulape در سال 2025 استفاده کردیم.
در غیر این صورت، تمام اپیدمی های قبلی تنها از طریق مداخلات بهداشت عمومی درمان و شکست خوردند. ما استراتژی‌هایی را برای مبارزه با ابولا ایجاد کردیم: ابتدا بیماری را در اسرع وقت شناسایی کنید و سپس همه افراد بیمار را ایزوله کنید و آنها را از دیگران دور کنید.
سپس باید به طور فعال افرادی را که در جوامع بیمار هستند شناسایی کنید. هر زمان که فردی را مریض یافتید، باید سریعاً او را ایزوله کنید، زیرا سرایت در بیمارستان و در جامعه، به ویژه در حوالی مراسم خاکسپاری اتفاق می افتد.
در داخل بیمارستان، پزشکان و پرستاران باید در شرایط حداکثر ایمنی قرار گیرند، یعنی باید دستکش، لباس محافظ به آنها داده شود… و در جامعه، آنچه مهم است تضمین دفن آبرومندانه و ایمن است. این بدان معناست که همه بیمارانی که در اثر ابولا می میرند توسط ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی، ارائه دهندگان بهداشت عمومی، که برای دفن اجساد تلاش خواهند کرد، دفن خواهند شد.
شما باید چندین نفر از اعضای خانواده را ببرید، لباس بپوشید و از آنها محافظت کنید تا بتوانند در مراسم تشییع جنازه شرکت کنند. به این ترتیب اعتماد عمومی را جلب می کنید. این کاری است که ما انجام دادیم.
این به ما امکان می دهد زنجیره انتقال را بشکنیم و اپیدمی متوقف شود. این استراتژی است که ما اکنون در حال اجرا در زمین برای مبارزه با این بیماری همه گیر ناشی از ویروس Bundibugyo هستیم.
منطقه بهداشتی Mongbwalu که اولین مورد آسیب دیده بود، از ابتدای شیوع این بیماری از تاخیر در استقرار تجهیزات و پرسنل شکایت کرد. آیا این رفع شده است؟
برای من، بزرگترین مشکل بالاتر از هر چیز امنیت است. اگر امنیت در این استان وجود نداشته باشد، همواره تضعیف نظام سلامت وجود خواهد داشت. بنابراین، اولین کار بازگرداندن آرامش در این استان است.
و سپس، در طول شیوع ابولا، بزرگترین چالش تدارکات است. انگار در جنگ است. شما روی زمین هستید و اگر هلیکوپتر، هواپیما یا وسیله نقلیه نداشته باشید، پیروز شدن در جنگ بسیار دشوار است. بنابراین برای مبارزه با ابولا، ما واقعاً به تدارکات بسیار قوی نیاز داریم، به خصوص اگر این شیوع در مناطق دور افتاده، در مناطق روستایی رخ دهد.
کارشناسان باید از کینشاسا به استان ها سفر کنند. بسیار دشوار است هنگامی که شما آنجا هستید، موارد در روستاها، در مناطق کوهستانی و غیره قرار می گیرند. برای دسترسی به این بیماران به منابع نیاز است.
در طول یک بیماری همه گیر، ما مقدار زیادی هزینه می کنیم. به عنوان مثال، در سال 2018 در هنگام شیوع بیماری در شمال و جنوب کیوو… ما از وسایل نقلیه زرهی برای محافظت از کارکنان استفاده کردیم… همچنین مجبور بودیم تمام ارائه دهندگان خدماتی را که در آنجا بودند جای دهیم و مجبور بودیم وسایل نقلیه کرایه کنیم – WHO بیش از 500 وسیله نقلیه را استخدام کرد. و همه اینها بسیار گران بود.
واکنش فعلی در شرایطی صورت می گیرد که با کاهش بودجه بین المللی مشخص شده است. چگونه می توانیم با این وضعیت کنار بیاییم؟
آنچه من می دانم این است که این بار دولت کیف پول خود را باز کرده و از قبل مبالغ قابل توجهی را برای شروع پاسخ ارائه کرده است. اکنون شرکای هم داریم. ما بیش از همه به WHO متکی هستیم.
متاسفانه بودجه آمریکا قطع شد. اما WHO تمام تلاش خود را به کار گرفته تا در خط مقدم باشد. سپس CDC آفریقا وجود دارد [Africa Centres for Disease Control and Prevention]که همچنین تاثیر بسزایی در زمین دارد و سازمان های دیگری مانند [the UN children’s agency] یونیسف، پزشکان بدون مرز [Médecins Sans Frontières/Doctors Without Borders]. و ALIMA [The Alliance for International Medical Action]که شرکای همیشگی ما در صورت شیوع ویروس ابولا هستند.
برای ما مهم‌ترین چیز این است که از این سرمایه‌ها و همه تجهیزاتی که شرکایمان در اختیار ما قرار می‌دهند، به خوبی استفاده کنیم و واکنش‌ها را به درستی سازماندهی کنیم تا اپیدمی نتواند ماه‌ها و ماه‌ها در میدان ادامه پیدا کند.
چگونه می توان این پاسخ را به فرصتی برای تقویت پایدار نظام سلامت کشور تبدیل کرد؟
ما در شرایط اضطراری هستیم. منابعی که استفاده می شود به طور خاص برای پاسخ به شیوع بیماری است. با این حال، این اپیدمی در یک محیط بسیار شکننده رخ داده است، به این معنی که سیستم بهداشتی ما خیلی قوی نیست.
ما باید نتیجه بگیریم تا بگوییم بعد از این همه گیری باید به تقویت سیستم سلامت و سیستم نظارتی خود با شرکای خود فکر کنیم. بنابراین اگر شیوع جدیدی رخ دهد، خیلی سریع تشخیص داده می‌شود و وزارت بهداشت پاسخ می‌دهد تا اطمینان حاصل شود که تعداد موارد از آنچه در حال حاضر می‌بینیم بیشتر است.
پنجاه سال پس از کشف ابولا، چه پیشرفت های قابل توجهی درک این بیماری را تغییر داده است؟
در اولین شیوع، سعی کردیم منشا آن را مشخص کنیم. ما کار کردیم تا علت بیماری را شناسایی کنیم… هر کاری که می توانستیم به صورت محلی انجام دادیم و سپس تصمیم گرفتیم نمونه را به بلژیک نیز بفرستیم. ما ویروس را در آنجا شناسایی کردیم.
اپیدمی 1995 در کیکویت [in southwestern DRC] جایی بود که ما واقعاً دانش خود را در مورد این بیماری افزایش دادیم، راهبردهای کنترلی را معرفی کردیم: جداسازی بیماران، انجام دفن ایمن، نظارت بر تماس ها، بررسی شایعات…
ما این استراتژی را در طول شیوع Kikwit با WHO توسعه دادیم … و این استراتژی است که از آن زمان برای همه شیوع ها استفاده کرده ایم. ما ممکن است نام را تغییر دهیم، اما اصل یکسان است. بنابراین، ما پایه های دانش خود را در مورد اپیدمی، انتقال ویروس، جنبه های بالینی و غیره گذاشته ایم.
در طول شیوع کیکویت، این تیم همچنین بیماران را با خون دوران نقاهت درمان کردند. این شامل گرفتن خون از فردی است که از ابولا بهبود یافته و سپس آن را به فرد مبتلا به نوع حاد این بیماری تزریق می کند. هشت بیمار به این روش درمان شدند و هفت نفر زنده ماندند.
و این رویکرد چه شد؟
متأسفانه شرکای اروپایی ما این آزمایش را نپذیرفتند. آنها گفتند: “نه، تعداد موارد درمان شده اندک بود و این اتفاق در پایان اپیدمی رخ داد، بنابراین ویروس قدرت بیماری خود را از دست داده بود.” ما نتایج این آزمایش را نپذیرفتیم.
اما هنوز معتقد بودم که حقیقتی در آن وجود دارد. شش یا هفت سال بعد این ایده را احیا کردم، آن را با آمریکایی ها در میان گذاشتم و با هم کار کردیم تا کشف کنیم. ابانگا مولکول یک بیمار در حال نقاهت در کیکویت. خونش را گرفتیم، آزمایش کردیم و اینطور فهمیدیم ابانگا مولکول
سپس، در طول شیوع سال 2018، ما واکسن مرک را نیز آزمایش کردیم و اثربخشی آن را به صورت آماری ثابت کردیم. در واقع، این همان واکسنی است که ما اکنون برای جلوگیری از ویروس ابولا استفاده می کنیم. متأسفانه، این فقط برای ابولا زئیر است. ما نمی دانیم که آیا آن را در برابر ابولا Bundibugyo موثر است.
این قطعه توسط دپارتمان نسخه فرانسوی جنوب صحرای آفریقا SciDev.Net تولید شده است و برای به روز رسانی شماره پرونده ویرایش شده است.
